«بدترین سریال سال»: منتقدان درباره‌ی سریال «All’s Fair» چه می‌گویند؟

انگی هان، منتقد تلویزیونی هالیوود ریپورتر، می‌نویسد: «این شخصیت‌ها آن‌قدر سطحی هستند… که هیچ احساس قابل‌تشخیصی در پس آن‌ها وجود ندارد و در نتیجه، تماشای سریال هیچ حسی را در بیننده برانگیخته نمی‌کند.»

گلن کلوز، سارا پلسون، تیانا تیلور، کیم کارداشیان، نیسی نش-بتس و نائومی واتس در مراسم افتتاحیه‌ی سریال «All's Fair» دیزنی پلاس در مزون دو لا شیمی پاریس حضور دارند.
گلن کلوز، سارا پلسون، تیانا تیلور، کیم کارداشیان، نیسی نش-بتس و نائومی واتس در مراسم افتتاحیه‌ی سریال «All’s Fair» در پاریس، ۲۱ اکتبر ۲۰۲۵. عکس از پاسکال لو سگرتن/گتی ایمجز

جدیدترین درام حقوقی رایان مورفی، All’s Fair، روز سه‌شنبه در سرویس هولو به نمایش درآمد و احتمالاً بازیگران و عوامل این سریال، نقدهای نه‌چندان درخشان آن را چندان «منصفانه» نمی‌دانند.

داستان سریال حول محور گروهی از وکلای طلاق زن می‌چرخد که شرکت قبلی خود را ترک می‌کنند تا دفتر وکالت زنانه‌ی خود را تأسیس کنند. All’s Fair قطعاً از بازیگران پرستاره‌ای بهره می‌برد و چهره‌هایی چون کیم کارداشیان، نائومی واتس، نیسی نش-بتس، تیانا تیلور، متیو نوزکا، سارا پلسون و گلن کلوز در آن ایفای نقش می‌کنند.

با وجود فهرست جذاب ستارگان، منتقدان چندان از این سریال استقبال نکرده‌اند. تا اواسط روز سه‌شنبه، این سریال امتیاز صفر درصد را از منتقدان در وب‌سایت راتن تومیتوز دریافت کرده بود.

در ادامه، خلاصه‌ای از نظرات منتقدان درباره‌ی سریال All’s Fair مورفی را می‌خوانید.

انگی هان، منتقد تلویزیونی هالیوود ریپورتر، این سریال را «بی‌مغز» خواند و در نقد خود نوشت: «این درام در خلق لحظات بحث‌برانگیز – یا به زبان امروزی‌تر، لحظات مناسب تیک‌تاک – که به نظر می‌رسد برای همین هدف مهندسی معکوس شده، کاملاً ناموفق است. این ناکامی به خاطر کمبود واکنش‌های اغراق‌آمیز و عجیب نیست… شخصیت‌ها آن‌قدر سطحی، خطوط داستانی آن‌قدر سست و انگیزه‌هایشان آن‌قدر خام است که هیچ احساس قابل‌تشخیصی در پس آن‌ها وجود ندارد و در نتیجه، تماشای سریال هیچ حسی را در بیننده برانگیخته نمی‌کند.»

هان همچنین نوشت: «بازی کارداشیان، خشک و بی‌روح و بدون حتی یک ذره حس واقعی، دقیقاً همان چیزی است که فیلم‌نامه‌ی خشک و بی‌روح و بدون حتی یک ذره حس واقعی، سزاوار آن است. حضور او که تنها در ایجاد هیاهو موفق است و نه بیشتر، برای سریالی که به نظر نمی‌رسد هدفش تماشا شدن باشد، بلکه بیشتر به دنبال استخراج تکه‌های وایرال است، کاملاً مناسب به نظر می‌رسد.»

لوسی منگن از گاردین نوشت: «نمی‌دانستم هنوز هم ساختن چنین سریال بدی ممکن است. تصور می‌کردم نوعی استاندارد حداقلی، یک دانش پایه‌ای اجتناب‌ناپذیر در مورد چگونگی انجام این کار وجود دارد که مانع از سقوط هر اثری به پایین‌تر از یک سطح مشخص می‌شود. اما اشتباه می‌کردم. سریال جدید رایان مورفی، All’s Fair – با بازی کیم کارداشیان، نائومی واتس و نیسی نش در نقش بنیان‌گذاران یک شرکت حقوقی تماماً زنانه که عدالت طلاق را برای زنان فوق‌العاده ثروتمند اما کمی بدشانس زیر آسمان لاجوردی کالیفرنیا به ارمغان می‌آورند – وحشتناک است. به طرز شگفت‌آور، غیرقابل‌درک و کاملاً وحشتناک.»

اد پاور از دیلی تلگراف به All’s Fair امتیاز یک ستاره داد و در نقد خود از مورفی انتقاد کرد. او نوشت: «رایان مورفی کشیش اعظم تلویزیون مبتذل و بی‌سلیقه است و امسال با سریالی با چنان وحشت سرسام‌آوری که قطعاً برای بیننده‌ی بی‌خبر کابوس به همراه خواهد داشت، از خودش هم پیشی گرفته است.»

بن داول از تایمز نیز به همین شکل بازی کارداشیان را محکوم کرد و نوشت که این ستاره‌ی برنامه‌های واقع‌نما «باید خودش هم غرور زیادی داشته باشد که در اثری بازی می‌کند که به احتمال زیاد بدترین درام تلویزیونی تاریخ است.» او ادامه داد: «زیرا All’s Fair (در دیزنی پلاس) آن‌قدر بد است که حتی از بدی‌اش هم نمی‌توان لذت برد. این سریال تصور می‌کند یک افسانه‌ی فمینیستی درباره‌ی وکلای جسوری است که از مردان ثروتمند و بی‌رحم انتقام می‌گیرند، اما در واقع یک یادبود مبتذل و نفرت‌انگیز برای همان حرص، خودبینی و طمعی است که ظاهراً هدفش قرار داده. انگار تمام فیلم‌نامه را کودکی نوشته که حتی بلد نیست روی دیوار بنویسد “بد”.»

کلی لاولر از USA Today این درام محصول هولو را «بدترین سریال سال» نامید.

لاولر ادامه داد: «All’s Fair (هم‌اکنون در حال پخش، [یک ستاره] از چهار ستاره) حتی یکی از آن ویژگی‌های قابل‌قبول را هم ندارد. این سریال به طرز شرم‌آوری وحشتناک است، با فیلم‌نامه‌هایی بدتر از خروجی‌های دو سال پیش چت‌جی‌پی‌تی و بازیگری‌ای بدتر از نمایش کریسمس محله‌تان. All’s Fair یک فاجعه‌ی تمام‌عیار با ابعادی چنان عجیب و غریب است که جای تعجب دارد چطور حتی یک نفر در فرآیند تولید نایستاد و از همکارانش نپرسید “ما اینجا چه کار می‌کنیم؟” و مبادا فکر کنید از آن نوع “بدی” است که آشفته و سرگرم‌کننده و مناسب برای تماشای از روی تنفر باشد؛ باز هم ناامیدتان می‌کنم: آن‌قدر تصنعی، ساختگی و نچسب است که حتی یک لیوان نوشیدنی و باقی‌مانده‌ی شکلات‌های هالووین هم نمی‌تواند تماشای آن را ذره‌ای لذت‌بخش کند.»

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *