جدیدترین موفقیت بالیوود یک حماسهٔ گنگستری‑اکشن جدی و خشن با پایههای زشت است.
فیلم Dhurandhar هماکنون در سراسر سینماهای ایالات متحده در حال عرضه است.
هیجانانگیز و نفرتانگیز، حماسهٔ گنگستری ستارهدار آدیتیا دار، Dhurandhar («سختکوه») جدیدترین نمونه در موج اخیر بالیوود از فیلمهای اکشن جندیسیتیک است که در مرز پروپاگندای اسلامستیز قدم میگذارد. اما این فیلم از همتایان خود متمایز میشود؛ نه تنها کافی است، بلکه گاهی درخشان است – شاید این همان چیزی باشد که آن را خطرناک میسازد – که منجر به یک سفر جاسوسی سه ساعت و نیم طولانی میشود، با خون، شکنجه و اندامهای جداشدهای که حتی فیلم Saw را خجالتی میکند. بهطور مساوی زشت و مسحورکننده است.
با ادعای «الهامگرفته از رویدادهای واقعی شگفتانگیز» (ادعایی که بهنزدیک باورپذیری مینوردد)، Dhurandhar داستان یک عامل نظامی هندی را دنبال میکند که در اواسط دههٔ ۲۰۰۰ بهصورت عمیق در پاکستان عمل مخفی انجام میدهد و نام همزا علی مازاری را میپذیرد (رانور سینگ استوار، با یال شیر). او از فروش آبنوش راه خود را در سیاستهای محلی کراچی پیش میبرد، خود را در شبکهای مافیایی محلی که به هر دو حزب ملی و تروریسم بینالمللی ارتباط دارد، میپیوندد؛ این حماسه جاسوسی را به سریالی کشنده، پر از اکشن تیزی و وفاداریهای احساسی پیچیده تبدیل میکند. از سوی دیگر، این اپرای عظیم شخصیتی فضایی بسیار محدود برای هنر واقعی جاسوسی باقی میگذارد. «بوف!» «هیس!»
با گذشت سالها، همزا به هدفهای خود پیوند عمیقتری مییابد. اما بهسرعت برای مخاطبان – اگرچه شاید برای ضدقهرمان درگیر واضح نباشد – واضح میشود که همراهان او صحنهٔ یک حملهٔ تروریستی واقعی در مومبای در سال ۲۰۰۸ را میسازند. تا کنون این رویدادها هرگز موضوع فیلمی نسبتاً توانمند نبودهاند، چه فیلم کارتونی بالیوودی حملات ۲۶/۱۱ (۲۰۱۳)، چه فیلم خوابآور فرانسوی‑بلژیکی تاجمحل (۲۰۱۵)، یا فیلم تحریکانگیز هالیوودی هتل مومبای (۲۰۱۹). شاید Dhurandhar از این طریق مسأله را تغییر دهد، اگرچه در همین روند داستانهای طولانیتری میسازد.
با این حال، نزدیکی آن به واقعیت Dhurandhar را به یک گزینهٔ دردسرساز تبدیل میکند. بسیاری از شخصیتهای آن افراد واقعیاند، مانند رحمان داکایت (با بازی اکشای خنا)، یک مافیای کراچی و مردی خانوادهدار که همزا را تحت پروازی خود میگیرد، و چاوِداری اسلم (با بازی سانجی دات)، یک افسر پلیس پاکستانی مورد احترام که به مبارزه با باندها و سلولهای تروریستی میپردازد (در اینجا بهعنوان یک فرصتطلب فاسد نشان داده میشود). دیگران بهطور نزدیک بر پایهٔ افراد واقعی ساخته شدهاند، مانند میجر اقبال (با بازی آرژن رامپال) که بر پایهٔ تروریست واقعی ایلیاس کاشمری است و اجی سنایل (با بازی آر. مدهوان)، ناظر سردگیر جاسوسی که همزا را از هند میفرستد و شباهت عمدی به مشاور امنیت ملی هند، اجیت دووال دارد. اما همزا معادل واقعی شناختهشدهای در دنیای واقعی ندارد؛ برخی ارتباطات شایعه شدهاند، اما سپس رد شده.
این باعث میشود که پیشفرض فیلم و بهکارگیری تصاویر آرشیوی و ضبطهای تلفنی از حملات تروریستی مختلف، در حد شک باشد. گاهی فیلم شبیه یک شبیهساز شیطانی از صدای هند رجب به نظر میرسد، درام اخیر ونیس که با استفاده از تماسهای تلفنی واقعی، قتل یک کودک فلسطینی توسط نیروهای دفاعی اسرائیل را بهصورت دراماتیک نشان میدهد. با بهطور مکرر کشیدن واقعیت به چارچوب خیالانگیز خود، Dhurandhar سعی دارد احساسات ناآرام حال حاضر زمینهٔ سیاسی هند، بهویژه تنشها با پاکستان و ادامهٔ خصومت با مسلمانان هندی را برانگیزد. دیالوگهای ابتدایی مذاکرات سنایل با گروگانگیران تروریست را بهعنوان نبردی برای حفظ وحدت ملی هندو‑محور در برابر حاکمان اسلامی مطرح میکند. بهطور مشابه، نقاط عاطفی کلیدی نشان میدهد که همزا نه تنها در وسط نماز با تروریستهای شناختهشده تصادف میکند، بلکه بعداً هنگام سرکوب شدن، اعلانات «الله اکبر» آنها را بهخاطر میسپارد؛ این مسلمانیِ آنها، نفرت او را تقویت میکند و او را همچون راکی اسلامستیز بهپاییز میاندازد. بهنظر نمیرسد دیگری در ماه دسامبر صندقسازی اینچنین نیهیلیسم خصمانهای را داشته باشد. حتی اشارهٔ تنها به خوشبینی، بهطور مخفیانهای بدبینانه است – انتظار سنایل از یک دولت ضدفساد سختگیرانهتر، که عملاً بنر کمپین برای نخستوزیر قدرتمند فعلی هند، نارندرا مودی و حزب او، BJP، است؛ همان دولتی که پس از رویدادهای فیلم بهقدرت میرسد.
با این حال، تعهد دار به کار هنریاش به همان اندازهای واضح است که او به سیاستهای هندوتوا تسلیم میشود. همزا، اگرچه یک تخیّلات انتقامی بازگشتی است، نقطهٔ جذابی در یک تریلر پرسرعت بهنظر میرسد که در آن بین بازیگران اصلی سیاسی پینگ‑پونگ میکند تا در ردهها صعود کند. وقتی همزا به لاری، محلهای در کراچی که با تنشهای قومی درگیر است، میپردازد، سنگی که معمولاً پرتحرک است، در اینجا خودداری عاطفی غیرعادی نشان میدهد، اما با نیرویی پویا از صحنهها عبور میکند. او در وضوح نگاه میکند و تدبیر میکند (و بهصورت مخفیانه میسوزد) مسیر خود را به سمت انفجارهای خشمانگیز پیش میبرد، همزمان که در حال ایجاد یک دوستی واقعی
یک تمایز دیگر بین Dhurandhar و سایر آثار مشابه، مانند یوری: ضربه جراحی (۲۰۱۹) به سبک Zero Dark Thirty که خود دار ساخته، این است که همزا یک قهرمان بیچون و چرای واضح نیست. او بهصورت کامل بهعنوان یک آدمی مکار و فاسق شناخته میشود، تا حدی بهدلیل انسانیسازی باند داکایت تا کوچکترین دستیارانش که همهشان جذاب هستند. این باعث میشود که تغییر جهت همزا علیه آنها حس میانی بین انتقامجویی درستکار و خیانت شنیع را بدهد. خنا، که چندین دهه پیش بازیگر رمانتیک بود، بهویژه بهعنوان یک پدر اولین و مهمترین شخصیت و یک مبارز شهری دومین شخصیت، بسیار جذاب عمل میکند؛ این نقش بهترین کارنامه اوست.
با پیشرفت هیپ‑هاب معاصر هندی و عربی و ریمیکسهای شاد از کلاسیکهای بالیوود، Dhurandhar نه تنها دار را میبیند که به خشونت خاص خود میپردازد، بلکه به او اجازه میدهد تا آن را با سرخوشی دیوانهوار ناشی از امیال اخلاقی نفرتانگیز پرکند. اگر میتوانید ناهماهنگی شناختی را تحمل کنید، ممکن است ارزشش را داشته باشد. مردم با تیراندازی، شلیک گلوله، پختن تحت فشار، منفجر شدن به تکهتکه، آویزان شدن به قلابهای گوشتی، قطع اعضا، بریدن سر، کشیده شدن بهوسیله موتورسیکلت در خیابانها، فشردن جمجمه، و تقریباً هر نتیجهی خونین و وحشتناک دیگری که میتوانید تصور کنید، مواجه میشوند؛ در حالی که دوربین عکاس سینماگر ویکاش نوولاکا هرج و مرج را با سرعت نور ضبط میکند و ویراستار شیوکمار وی. پانیکر با برشهای متقابل بین درامسرایی بالا و بربریت زمینگیرانه، گویی دو طرف سکهای در حال چرخش سریع هستند. رنگهای آبی سرد فیلم، تصویری از شبزدهگی دائمی بهوجود میآورند، گویی خورشید بهطور مداوم …
Verdict
سازمان گانگستری بالیوود Dhurandhar در مرز باریکی بین سرگرمی پرهیاهو و تبلیغات نفرتانگیز قدم میگذارد. با خون و احشاء بیش از یک کشتارگاه، این یکی از فیلمهای بهطرز وحشیانه جذاب سال است که روایتکنندهٔ یک مأمور مخفی تخیلی است که بر رویدادهای تاریخی واقعی تأثیر میگذارد، مثل Forrest Gump با کلاشینکوف.
دیدگاهتان را بنویسید