انحصاری: کارگردان مستند نامزد اسکار آدم بنژین نسخه کارگردانی مستند برندهٔ جایزهٔ خود درباره کلود لانزمان، نویسنده، فیلسوف و فیلمساز فرانسوی چندوجهی که شاهکار هولوکاست شوآ را ساخته، منتشر میکند.
نسخهٔ جدید فیلم بنژین، که فیلم کوتاه او را به طول تمامنما توسعه میدهد، اولین نمایش خود را در روز یکشنبه بر روی بسترهای VOD تحت عنوان مرگ و عشق کلود لانزمان (La mort et l’amour de Claude Lanzmann) دارد. این نسخه ده سال پس از انتشار فیلم اصلی، به نام کلود لانزمان: ارواح شوآ که نامزد جایزهٔ اسکار شده بود، منتشر میشود.
کلیپی زیر از نسخه کارگردانی مرگ و عشق کلود لانزمان را تماشا کنید.
«در ده سالی که از زمان اولین انتشار فیلممان میگذرد، وضعیت و میراث کلود لانزمان بهعنوان فیلمساز و تاریخنگار تنها رشد کرده است،» بنژین در بیانیهای گفت. «یکی از نکاتی که سالها مکرراً به گوشمان میرسید این است که، با طول تنها ۴۰ دقیقه، مردم آرزو میکردند فیلم طولانیتر باشد. این نسخهٔ جدید به این موضوع میپردازد، با نگاهی عمیقتر به مسیر پرچالش که به خلق شوآ منجر شد، و همزمان عنوان اصلی برنامهریزیشدهٔ فیلم را بازگردانی میکند.»
بنژین افزود: «صدور این نسخهٔ جدید به مناسبت صدمینسالگی تولد آقای لانزمان، همزمان با هشتادسالگی پایان جنگ جهانی دوم و همچنین چهلمین سالگی انتشار شوآ در سال ۱۹۸۵، برایم افتخاری بزرگ است. مضامین فیلم امروز بیشتر از همیشه مرتبط هستند.»
در نسخهٔ اصلی فیلم، بنژین مصاحبهٔ طولانی با لانزمان دربارهٔ ساخت شوآ انجام داد و به بررسی «فیلمبرداری مخفیانه و زیرپوشش از نازیهای سابق؛ فرایند طولانی ترغیب بازماندگان ترامادار هولوکاست به صحبت در صحنه و مصاحبههای عاطفی پس از آن؛ مبارزات او بر سر طول و هزینهٔ پروژه؛ و چالش خستهکنندهٔ مستند کردن یکی از بزرگترین فجایع تاریخ جهان؛ و همچنین وقایعی که به سختی جان او را حفظ کردند» پرداخت.
پس از اکران جهانی آن در جشنواره Hot Docs در سال ۲۰۱۵، کلود لانزمان: ارواح شوآ منجر به مسابقهٔ خرید شد که در آن HBO پیروز شد. این فیلم جوایز متعددی در سرتاسر جهان کسب کرد، از جمله بهترین مستند کوتاه در جشنواره فیلم یهودی ورشو و جایزهٔ مخاطبان در جشنوارهٔ مستند بینالمللی تسالونیِکی در یونان و نامزد چهار جایزهٔ Canadian Screen Awards، جایزهٔ IDA برای بهترین مستند کوتاه و Cinema Eye Honors.
در سال ۲۰۱۵، پس از دریافت نامزدی اسکار برای مستندش، من مصاحبهای با بنژین انجام دادم. او آنگاه دربارهٔ ساعتگذرانیاش با لانزمان، مردی با هوش عظیم که (همانطور که فیلم نشان میداد) شهرتی برای خودبزرگبینی خفیف داشته، برایم گفت.
«شاید این مصاحبهام زندگیام باشد»، بنژین، روزنامهنگار و فیلمساز، به من گفت. «او دقیقاً همانطور بود که انتظار داشتم — واضح، شاعرانه، جذاب، بلیغ، فکری و نه چندان سختگیر همانطور که میتواند باشد. نمیدانم این به خاطر برقراری ارتباط خوبمان است یا اینکه او را در هفتهای خوب ملاقات کرده بودم. دوست دارم فکر کنم این به خاطر روابطی که برقرار کردیم است، به این معنا که او دیده که من پژوهشهای فراوانی انجام دادهام و کار او را بهعمق میدانم.»
بنژین افزود، دربارهٔ لانزمان و شوآ، «هولوکاست برای او مفهومی انتزاعی نبود. او یک یهودی در فرانسه در دوران جنگ جهانی دوم بود. [بهعنوان عضو مقاومت فرانسه] اگر دستگیر میشد، کشته میشد؛ میتوانست بر قطار سوار شود و به تبعید برود یا کشته شود. این نکته وقتی که او را میبینید [در شوآ] که مقابل یک نازی یا افسر اساس پیشین نشسته و با آنها رفتار صمیمی دارد، میگوید: «اوه، نه، من قاضی نیستم، فقط مقالهای مینویسم»، بسیار مهم است.»
بهعلاوه گواهیهای لانزمان، نسخهٔ اصلی و نسخهٔ توسعهیافتهٔ مستند بنژین شامل صحنههای پشتصحنهای است که پیش از این هرگز نشان داده نشدهاند و توسط لانزمان و تیم او در دههٔ ۷۰ میلادی بهتصویر کشیده شد. این صحنهها برای نسخهٔ کارگردانی بهصورت دیجیتالی بازسازی شده تا کیفیت HD کامل داشته باشند، بهدستاندرکار موزهٔ یادبود هولوکاست ایالات متحده.
نسخهٔ توسعهیافتهٔ فیلم بنژین در وبسایت lanzmannfilm.com و همچنین در پلتفرمهای VOD در دسترس خواهد بود.
مرگ و عشق کلود لانزمان (La mort et l’amour de Claude Lanzmann) توسط آدم بنژین نوشته، تولید و کارگردانی شده است، با تولید مشترک کیمبرلی وارنر و تولید اجرایی نیک فریزر (Man on Wire). موسیقی متن اصلی توسط جول گودمن ساخته شده (آثار: JFK, Everything is Copy, The Curve)است؛ تدوینکننده تافی بیدن (آثار: Prosecuting Evil, The Silent Planet)؛ مدیر تصویربرداری الکساندر اوردانیس (آثار: Endless Cookie, Slash/Back)؛ فروش بینالمللی توسط Cinephil و فروش آموزشی توسط Film Platform انجام میشود.
لانزمان در سال ۲۰۱۸ در سن ۹۲ سالگی درگذشت. در کلیپ انحصاری زیر از مرگ و عشق کلود لانزمان، او دربارهٔ رابطهاش با نویسندهٔ بزرگ فرانسوی سیمون دو بووار، شریک رمانتیک او در سالهای ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹، صحبت میکند.
دیدگاهتان را بنویسید