بررسی توسط شبکه خبری بولیوود هنگاما
امتیاز: 3.5
آواتار: آتش و خاکستر یک اثر بصری خیرهکننده و احساسی بر پرده بزرگ
امتیاز: 3.5
آواتار: آتش و خاکستر (انگلیسی) – نقد (3.5/5) و امتیاز نقد
بازیگران اصلی: سام ورتینگتن، زویی سلدانا، استیفن لانگ، اوونا چاپلین
کارگردان: جیمز کامرون
خلاصه نقد فیلم آواتار: آتش و خاکستر:
آواتار: آتش و خاکستر روایت یک خانواده در بحران است. پس از وقایع «آواتار: راه آب» (۲۰۲۲)، جیک سلی (سام ورتینگتن) و نتیری (زویی سلدانا) و فرزندانشان، کیری (سیگوونی ویور)، لوآک (بریتان دیتون) و دختر تکتیرِی، معروف به توک (ترینیتی جو‑لی بلیس) در حال سوگواری از دست دادن پسر بزرگترشان نتیم (جیمی فلاترز) هستند. مایل ساکورو بهنام «اسپایدر» (جیک چمپین) بهتازگی با سلیها متحد شده و اکنون همراه آنها و اعضای قبیله متکاینا زندگی میکند. سرهنگ مایل کواریچ (استیفن لانگ) پس از شکست قبلیاش به پایگاه بازمیگردد و دوباره برای حمله به جیک و خانوادهاش آماده میشود. «اسپایدر» ماسکهای اکسیژنش در حال تمام شدن است و جیک و نتیری نگران این هستند که او ممکن است باری بر دوششان شود. تجار باد (Wind Traders) به روستای متکاینا میآیند؛ جیک و نتیری تصمیم میگیرند «اسپایدر» را بههمراه تجار بفرستند تا بتواند به جامعهٔ انسانی بازگردد. فرزندانشان اعتراض میکنند؛ بنابراین جیک و نتیری تصمیم میگیرند همراه با بچهها به تجار باد بپیوندند و «اسپایدر» را بفرستند. در مسیر، توسط اعضای خشن قبیلهٔ مانگکوان به رهبری وارنگ (اوونا چاپلین) مورد حمله قرار میگیرند. در حالی که سلیها سعی میکنند از خود دفاع کنند، مایل اطلاعاتی دربارهٔ حضور سلیها در جنگل دریافت میکند و به محل میرسد تا آنها را از بین ببرد. همزمان، «اسپایدر» اکسیژن تمام میشود و برای تنفس و بقا میجنگد. آنچه در ادامه اتفاق میافتد بقیهٔ فیلم را تشکیل میدهد.
بررسی داستان فیلم آواتار: آتش و خاکستر:
داستانی که توسط جیمز کامرون، ریک جافا، آماندا سیلور، جاش فریدمن و شین سالِرنو نوشته شده، ساده و احساسی است. فیلمنامهٔ جیمز کامرون، ریک جافا و آماندا سیلور سرشار از لحظات احساسی و دراماتیک است که جذابیت را حفظ میکند. اما این بار نگارش در برخی موارد کوتاهی میکند. دیالوگها گفتگویی و محاورهای هستند. چند واژه توسط سازندگان خودسانسور و خاموش شدهاند.
کارگردانی جیمز کامرون برجسته است. بار دیگر، او تعادلی برقرار میکند – او عظمت بصری را در تمام شکوه آن به تصویر میکشد، اما در همان زمان اطمینان میدهد که بینندگان به شخصیتهای اصلی علاقهمند شوند، از دشواریهای آنها متاثر شوند و در پیروزیهایشان خوشحال شوند. این بار تنش بسیار زود آغاز میشود و جیمز به سبک اصلی خود برای ساختن و تنظیم پیشزمینهٔ نیمهٔ دوم تأثیرگذار بازمیگردد. این بخش ارزشمند است؛ زیرا روابط جدیدی شکل میگیرد، بهویژه پیرامون مایل. صحنهٔ احیای «اسپایدر» شگفتانگیز است. نیمهٔ دوم جایی است که اکشن به سطح دیگری میرسد. چند صحنه باعث تشویق و صفیر میشود.
از سوی دیگر، آواتار: آتش و خاکستر شبیه به آواتار: راه آب به نظر میرسد، بهویژه در منظرهٔ به تصویر کشیدهشده و رویدادهای نیمهٔ دوم. آنچه نیمهٔ دوم را متمایز میکرد، این بود که نبرد و صحنهها بسیار متفاوت از آواتار (2009) بودند. همین عامل اینجا وجود ندارد. بنابراین، بینندگان حس «دیدناینکار» را تجربه میکنند. افزون بر این، آواتار: راه آب جذابیتی داشت چون ۱۳ سال پس از پیشدرآمدش منتشر شد. آواتار: آتش و خاکستر سه سال پس از قسمت دوم منتشر میشود و اینبار موارد کمی تکراری بهنظر میرسد. در واقع، گفتن اینکه نوعی خستگی هم به وجود آمده است، اشتباه نیست. سرانجام، یک شخصیت کلیدی بهطور ناعادلانهای رفتار میشود، بهویژه در انتهای فیلم.
عملکرد بازیگران در نقد فیلم آواتار: آتش و خاکستر:
سام ورتینگتن، همانطور که همیشه میکند، اجرای ملایمی اما پرشور ارائه میدهد. زویی سلدانا، با این حال، ستارهٔ صحنه است؛ او نقش آسیبپذیر خود را بهخوبی بهتصویر میکشد، اما زمانی که در حالت عصبانیت و اقدام میشود، باید مراقب او باشید. او پرجذابترین شخصیت برای عموم است و صحنههای او بسیار مخاطبپسند خواهند بود. استیفن لانگ با ظرافت و شایستگی حضور دارد. اوونا چاپلین افزودهای عالی به دنیای دیوانگی است و عملکرد خوبی دارد. سیگوونی ویور این بار نقش بیشتری دارد و چشمگیر است. جک چمپین دلرباست؛ شخصیت او این بار در مرکز صحنه قرار دارد و با چالشهای فراوانی روبرو میشود، اما رویکردی که نمیگذارد خوبیاش از بین برود، قابل تقدیر است. بریتان دیتون نیز خوب بازی میکند، هرچند دامنهٔ او محدود است. کیت وینست (رونال) در نقش کوچکی اثر میگذارد. دیگرانی نظیر ترینیتی بلیس، کلیف کورتیس (تونوارى)، بیلی باس (تسیرِیا)، ادی فالکو (ژنرال فرانسِس آردمور) و برندان کوئِل (کپیتان میک اسکورسبی) حمایت مؤثری ارائه میدهند. ژیمین کلمنت (دکتر ایان گارویِن) این بار سورپرایزی است.
موسیقی فیلم آواتار: آتش و خاکستر و جوانب فنی دیگر:
موسیقی سیمون فرانگلن دارای علامت سنتی آواتار است. فیلمبرداری راسل کارپینتر حیرتانگیز است. طراحی صحنهٔ دیلان کول و بن پروکتر از دنیای دیگری است، در حالی که لباسهای دبورا ال اسکات بهواسطهٔ نیازهای خاص، منحصر بهفرد هستند. دربارهٔ جلوههای ویژه، کلمات برای توصیف درخشندگیاش کافی نیستند. تدوین استیفن ریویکن، دیوید برنر، جان رِفوآ و جیمز کامرون آرام است، اما در چند صحنه کمی کشیده محسوب میشود.
نتیجهگیری نقد فیلم آواتار: آتش و خاکستر:
بطور کلی، آواتار: آتش و خاکستر یک اثر بصری خیرهکننده و احساسی بر پرده بزرگ است. در همان زمان، فیلم کمی از نوآوری خود میگیرد چون برخی از صحنهها و مناظر بیش از حد شبیه به آواتار: راه آب بهنظر میرسند و عامل خستگی پس از فاصلهٔ سهساله قابل چشمپوشی نیست. در هند، این فیلم همچنین باید در برابر موج قوی «دورندار» که بر پردهها و گفتوگوی مخاطبان حاکم است، رقابت کند. با این حال، بزرگترین مزیت آواتار این است که این نوع فیلم نیست که بینندگان بخواهند آن را صبر کنند و در خانه ببینند؛ مقیاس، جلوههای ویژه و اکشن غوطهور نیازمند تجربهٔ سینمایی هستند. بنابراین، علیرغم موانع، مخاطبان خود را خواهد یافت و جایگاه خوبی برای تبدیل شدن به بزرگترین موفقیت هالیوودی سال دارد.
دیدگاهتان را بنویسید