دسته: انیمیشن

کلیشه اینکه کارتون‌ها فقط برای بچه‌ها هستند، در واقع خیلی جدید است.

مثل بیشتر چیزهایی که فرهنگ ما را از درون فاسد می‌کنند، ریشه این موضوع را می‌توان در دهه نفرین‌شده ۱۹۸۰ پیدا کرد. شل کردن قوانین تبلیغاتی توسط دولت رونالد ریگان باعث شد تلویزیون کودکان به رژه‌ای از تبلیغات انیمیشنی اسباب‌بازی‌ها تبدیل شود که هدفشان فقط فروش به بچه‌ها بود و چیز دیگری نه. در حالی که انیمیشن پیش از آن، (به طور کلی) رسانه‌ای محترم و مناسب برای خانواده‌ها بود، این دوره بود که شهرت انیمیشن، حداقل در غرب، برای همیشه تغییر کرد.

قبلاً، انیمیشن رسانه‌ای برای همه سنین بود؛ چیزی که کل خانواده می‌توانست از آن لذت ببرد. البته کارتون‌هایی برای بچه‌ها وجود داشت، اما آثاری مثل لونی تونز و غیره اغلب در سینماها برای همه نمایش داده می‌شد. بعد دهه ۱۹۸۰ از راه رسید. ناگهان، کارتون‌ها به زباله‌های ارزان‌قیمتی تبدیل شدند که شرکت‌های اسباب‌بازی برای مخاطبان اسیر و بی‌مغز تولید می‌کردند؛ کسانی که فقط به دنبال فیگورهای اکشن جدید بودند. باید یک دهه دیگر می‌گذشت تا رنسانس دیزنی انیمیشن را دوباره به عنوان رسانه‌ای محترم تثبیت کند، اما آسیب وارد شده بود.

از آن زمان، انیمیشن به محله «چیزهای بچه‌گانه» تبعید شده است. از زمانی که دیو و دلبر در سال ۱۹۹۱ به طور شگفت‌انگیزی برای «بهترین فیلم» در اسکار نامزد شد، در ۳۴ سال بعد فقط دو فیلم انیمیشنی در همین دسته‌بندی نامزد شده‌اند: بالا در سال ۲۰۰۹ و اسباب‌بازی ۳ در سال بعد. آنچه این موضوع را حتی عجیب‌تر می‌کند، این است که انیمیشن خیلی قبل‌تر از این «بزرگ شده» بود. خیلی قبل‌تر از اینکه سیمپسون‌ها در اوایل دهه ۱۹۹۰ به بزرگ‌ترین برنامه تلویزیونی تبدیل شود.

در واقع، اولین کارتون برای بزرگسالان تقریباً ۳۰ سال قبل از سیمپسون‌ها آمد؛ یک کمدی انیمیشنی دیگر که جهان را تسخیر کرد.

پس، اولین کارتون‌های هدف‌گذاری‌شده برای بزرگسالان چه بودند؟

امروزه ممکن است عجیب به نظر برسد، اما فلینستون‌ها در زمان خود انقلابی بودند.

از اولین پخش‌شان در سال ۱۹۶۰، ایده پشت خانواده برجسته بدراک این بود که نسخه انیمیشنی از کمدی‌های موقعیتی دهه قبل بسازند؛ برنامه‌هایی که تلویزیون را فتح کرده و میلیون‌ها بیننده جذب کرده بودند. این سرگرمی خانوادگی نبود به این معنا که برای بچه‌ها باشد و والدین با زحمت تحملش کنند (هرچند کمی)، بلکه برعکس بود. داستان‌ها و بسیاری از دیالوگ‌ها چیزهایی بودند که بزرگسالان می‌توانستند با آن‌ها ارتباط برقرار کنند، در حالی که انیمیشن به اندازه کافی جذاب بود تا بچه‌ها را سرگرم نگه دارد.

اگر برگردید و اپیزودهای اولیه برنامه را تماشا کنید، این را می‌بینید. دقیقاً مثل سریال سورنس نیست، اما اپیزودهای اولیه فلینستون‌ها درباره زندگی روزمره یک خانواده متوسط است. بحران میانسالی، اختلافات اتحادیه، حفظ ازدواج پس از ۱۵ سال و دو بچه کوچک. البته شوخی‌های بصری با پلیت‌های انیمیشنی وجود داشت که کارهایی انجام می‌دادند که پلیت‌های معمولی نمی‌کنند، اما بر پایه همان بنیان‌های خانواده‌های تلویزیونی آن زمان ساخته شده بود. با این حال، این جهانی بود که بچه‌ها هم می‌توانستند به آن دسترسی داشته باشند. تا اوایل دهه ۱۹۷۰ طول کشید تا پروژه انیمیشنی‌ای بسازند که این‌طور نباشد.

تا اواخر دهه ۱۹۶۰، دنیای پررونقی از کمیک‌های زیرزمینی برای بزرگسالان سال‌ها وجود داشت که حالا داشت چشمان خسته و کِهِش را به دنیای主流 باز می‌کرد. در سال ۱۹۶۹، کارگردان رالف بکشی یکی از این کمیک‌ها به نام فریتز د کت را برداشت و فهمید اساس فیلم بعدی‌اش را پیدا کرده. تنها مشکل، گرفتن تأیید برای یک فیلم انیمیشنی درجه X بود. فیلمی که فهرستی از چیزهایی داشت که به سختی می‌توانستید در هر فیلمی آن زمان ببینید: سکس صریح، مصرف مواد، فحاشی بی‌پایان، هر چه بگویید، هست. با این حال، به نحوی دیدگاه بکشی پیروز شد.

فریتز د کت در سال ۱۹۷۲ اکران شد و پدیده‌ای در باکس آفیس بود؛ یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های درجه X زمان خود شد و ثابت کرد که مخاطب پررونقی از بزرگسالان برای سرگرمی انیمیشنی وجود دارد.

هرگز واپوریون، کورسولا، میلیوتیک و لومنئون را به این‌چنین شیک ندیده‌اید.

آماده باشید تا از درخشش یکی از براق‌ترین و درخشنده‌ترین پلم‌های تا به‌حال دیده‌اید، شگفت‌زده شوید. این مجموعه جدید پلم دوستان درخشان که در اوایل سال آینده به مرکز پوکمون می‌رسد، شامل چهار پوکمون—واپوریون، کورسولا، میلیوتیک و لومنئون—در پارچه‌ای براق و چشم‌نواز است. اگرچه این پوکمون‌ها به‌دلیل درخشندگی براقشان ظاهری فلزی دارند، اما به‌طوری شگفت‌انگیز نرم و آمادهٔ نوازش هستند. این موجودات ناز می‌توانند هم روی قفسه به‌خوبی نمایش داده شوند و هم بر روی بالش‌تان جمع شوند.

خط پلم دوستان درخشان قرار است در تاریخ ۶ فوریهٔ ۲۰۲۶ به مرکز پوکمون برسد. شاید امروز یک عینک آفتابی خوب تهیه کنید تا از شدت درخشندگی این پلم‌ها، وقتی می‌رسند، غافل نشوید!

Flow برنده جایزه اسکار بهترین انیمیشن شد؛ این اتفاق سال گذشته به دلایل متعددی تعجب‌آور بود. نه تنها این فیلم دو اثر پرفروش—Inside Out 2 پیکسار و The Wild Robot DreamWorks Animation—را پشت سر گذاشت، بلکه فیلمی بدون دیالوگ دربارهٔ بقاهای یک گربه در دنیای پس از آخرالزمان، نشان داد که انیمیشن تنها برای کودکان نیست.

علاوه بر این، فیلم لتونی نشان داد که رای‌دهندگان به دنبال چیزی جدید و منحصر به فرد هستند، نه صرفاً آنچه بیشترین محبوبیت را به‌دست می‌آورد. امسال ترکیبی جذاب از پیشروها دارد؛ از پروژه‌های نوینی مانند KPop Demon Hunters نتفلیکس تا دنباله‌های بسیار منتظره مانند Zootopia 2 دیزنی.

KPop Demon Hunters، به کارگردانی مگی‌کنگ و کریس آپله‌هانز، داستان گروه دخترانه K‑pop به نام Huntr/x را دنبال می‌کند که به‌صورت مخفی شکارچیان شیطان هستند و با گروه پسرانه رقیب Saja Boys که خود شیطان‌اند، مقابله می‌کنند. با بهره‌گیری از تأثیرات کره‌ای از اساطیر باستان تا K‑pop معاصر، این فیلم به‌سرعت به‌دلیل سبک بصری خاص و آهنگ‌های جذابش محبوب شد. یکی از آهنگ‌های Huntr/x به نام «Golden» آن‌قدر مشهور شد که صدر جدول اسپاتیفای را در اختیار گرفت و برای چهار جایزه گرمی، از جمله «آهنگ سال»، نامزد شد.

مشاهده در Deadline

این فیلم در ماه ژوئن به‌صورت استریم شد. تا ماه جولای، به‌عنوان پربیننده‌ترین فیلم انیمیشن اصلی نتفلیکس شناخته شد و تا سپتامبر، KPop Demon Hunters به‌پربیننده‌ترین عنوان بر روی این سرویس تبدیل شد. اگرچه پربیننده‌ترین عنوان تضمین‌کننده پیروزی نیست، اما موج فعلی محبوبیت K‑pop و فرهنگ کره‌ای به‌طور قطع به این فیلم کمک کرد تا پایگاه هواداران وسیعی پیدا کند و حضور پایداری در این فصل جوایز داشته باشد.

به‌جز KPop Demon Hunters که محبوبیت آن حتی برای خود سازندگان شگفت‌انگیز بود، نتفلیکس همچنین فیلم In Your Dreams اثر اریک بندسون و الکس وو را ارائه می‌دهد. داستان دربارهٔ دختری به نام استیوی (جولی هوآنگ‑راپاپورت) و برادرش الیوت (الیاس جانسن) است که در جست‌وجوی سندمن، موجودی با توانایی برآورده کردن آرزوها، به دنیای خواب‌ها سفر می‌کنند. اگرچه هدف استیوی آرزوی داشتن یک خانوادهٔ کامل است، ماجراجویی آنان به او می‌آموزد که ارزش‌های بیشتری از آنچه می‌خواهد دارد، دارد.

دو فیلم فرانسوی‌زبان نیز در ترکیب امسال حضور دارند: Arco و Little Amélie or the Character of Rain. نخستین فیلم درباره پسری مرموز با لباس رنگین‌کمانی به نام آرکو (اسکار ترسانی) از سال ۲۹۳۲ است که به‌طور ناخواسته به سال ۲۰۷۵ سفر می‌کند و با دختری به نام آیریس (مارگو رینگارڈ اولدرا) آشنا می‌شود که به او در پیدا کردن راه خانه‌اش کمک می‌کند. این فیلم به کارگردانی اوگو بینونو و تولید ناتالی پورتمن، دارای سبک انیمیشن دست‌کشیده‌ای است که به‌طور مداوم با سبک هایائو میازاکی مقایسه می‌شود؛ میازاکی دو سال پیش با The Boy and the Heron جایزه اسکار را کسب کرد. در حالی که سبک Arco شاید از انیمیشن ژاپنی الهام گرفته باشد، Little Amélie or the Character of Rain رویکرد خاص خود را در انیمیشن اتخاذ کرده و فرهنگ ژاپن را از نگاه یک دختر بلژیکی جوان به تصویر می‌کشد. این اثر از رمان آمِلِی نُتوم به نام The Character of Rain اقتباس شده و به کارگردانی مایلیس والاد و لیان‑چو هان، داستان آمِلِی (لوئیز شارپنتیه) را روایت می‌کند؛ دختری که در حالت کما به دنیا آمده و در خانواده‌ای بلژیکی ساکن ژاپن زندگی می‌کند و در دومین سالگرد تولدش از این وضعیت رهایی می‌یابد. تحول او باعث می‌شود باور داشته باشد که برای اطرافیانش خداست و فیلم با بررسی موضوعات سنگینی چون مرگ و جنگ، از چشم یک کودک کوچک به این مسائل نگاه می‌کند.

دیزنی دو فیلم را در رقابت این سال دارد: Zootopia 2، دنبالهٔ بسیار منتظری که برنده اسکار ۲۰۱۶ بود، و Elio، ماجراجویی علمی‑تخیلی پیکسار. این دومین فیلم به کارگردانی مدلین شریفان و دومیه شی، داستان پسری ۱۱ ساله به نام الیو (یوناس کیبراب) که شیفتهٔ موجودات فرازمینی است، روایت می‌کند. پس از برقراری تماس و انتقال به دنیای آن‌ها، او به‌اشتباه به‌عنوان سفیر زمین شناخته می‌شود و باید در این جهان جدید و عجیب مسیر خود را پیدا کند.

همان‌طور که تقریباً در تمام فیلم‌های پیکسار می‌بینیم، Elio بار دیگر مرزهای فناوری انیمیشن را گسترش می‌دهد تا فضایی به نام «Communiverse» خلق کند؛ این فضا از سیستم نورپردازی جدید و لنزهای مجازی برای ثبت صحنه‌ها بهره می‌برد. اگرچه این فیلم نتایج فروشگاهی مورد انتظار را به دست نیاورد، اما نقدها به‌طور کلی مثبت بودند و بیشتر فیلم‌های اصلی پیکسار در پایان به نامزد اسکار تبدیل می‌شوند.

از سوی دیگر، Zootopia 2 پیش از اکران، به‌عنوان یکی از گزینه‌های اصلی اسکار شناخته می‌شد. عاملی که به هیجان افزوده بود، انتشار زودهنگام تک‌آهنگ جدید شاکیرا از فیلم با عنوان «Zoo» بود؛ این آهنگ که او به همراه اد شیرن و بلیک اسلاتکین سرایش کرد، به‌همراه یک موزیک‌ویدیو منتشر شد. شاکیرا همچنین تک‌آهنگ «Try Everything» را برای فیلم اول نوشت و در هر دو فیلم به‌عنوان ستارهٔ پاپ به نام گازل ظاهر می‌شود.

یک ادامه از برنده اسکار ۲۰۱۶، به کارگردانی جرد بوش و بایرون هوارد، Zootopia 2 داستان پلیس خرگوش جودی هاپس (جینفر گودوین) و شریک روباه‌اش نیک وایلد (جیسون باتمن) را به تصویر می‌کشد که برای حل یک پروندهٔ جدید با هم همکاری می‌کنند؛ این‌بار ماجرا شامل یک توطئه و ماری به نام گری دی‌سینک (کی هوای کون) است. این دو با رفتن undercover، کشف مناطق تازه‌ای از زوتوپیا و سعی در برملا کردن جدیدترین توطئه، به‌چالش کشیده می‌شوند.

اگرچه فیلم اول محبوب بود و اسکار برد، این معمولاً شاخصه‌ای برای تکرار موفقیت نیست. تا کنون تنها مجموعهٔ انیمیشنی که چندین بار اسکار برده است، Toy Story است؛ این مجموعه با Toy Story 3 در سال ۲۰۱۰ و Toy Story 4 در سال ۲۰۱۹ پیروزی‌های متعدد کسب کرده است. بسیاری از دنباله‌های دیگر فیلم‌های برنده اسکار نیز نامزد شده‌اند، اما آیا مخاطبان دوباره به دنبال چیزی نو هستند، همان‌طور که با Flow بود؟

وقتی کروز شما با یک برکات Pantalones Tequila به‌جای شامپاین شروع می‌شود، می‌دانید که قرار است لحظات خوشی داشته باشید! این به این دلیل است که جدیدترین کشتی بندر اورگلِیدز، Star Princess، مجموعه‌ای از پدر و مادرخوانده‌های برجسته دارد.

در کنار جمعی برجسته شامل پرنسس دیانا، کاترین، پرنسس ولز، آدری هپ‌بورن و سوفیا لورِن، ستارگان هالیوود و کارآفرینان تکیلا متی و کامیلا مک‌کونای، به‌سوی فلوریدای جنوبی سفر کردند تا رهبری مراسم نام‌گذاری رسمی کشتی را بر عهده بگیرند. در کشتی جدید و نوآور پرینسس کروز، جشن شامل همه‌چیز از نمایش چشم‌نوازی پهپادها که آسمان فورت لادردیل را روشن کردند تا اجرای شگفت‌انگیز شریل کرو شد. این یکی از بهترین اجراهایی بود که در سال‌ها دیده‌ام! [یادداشت ویراستار: شریل کرو در مهمانی سالانهٔ ۶۳^ام بیمارستان منطقه‌ای بوکا راتون در ۳۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶ در بوکا راتون به عنوان هنرمند اصلی حضور خواهد یافت.] 

همانند Sun Princess، Star Princess فلوریدای جنوبی را به‌عنوان خانهٔ زمستانی خود انتخاب کرده است (در تابستان ۲۰۲۶ به آلاسکا می‌رود)، بنابراین خانواده‌های محلی فرصت مناسبی برای لذت بردن از تمام امکانات منحصر به‌فرد این کشتی دارند. همهٔ آنچه من بررسی کردم (به‌دلیل سفری رسانه‌ای که توسط Princess میزبانی شد) کمی آشنا بود، چون سفر ۲۰۲۴ من با Sun این حس را القا کرد، اما همزمان کاملاً متفاوت و به‌روز شده بود. بگذارید به جزئیات سفرم بپردازیم…

اطلاعات Star Princess: ۴,۳۰۰ ظرفیت مهمان | ۱,۶۰۰ خدمه | ۲,۱۵۷ سوئیت (شامل ۸۰ سوئیت لوکس، ۱۲۳ مینی‑سوئیت، بیش از ۱,۰۰۰ سوئیت بالکنی و ۱۰۰ اتاق متصل) | پنج استخر و نه جکوزی

سوئیت‌ها

با وجود ۱,۰۰۰ سوئیت بالکنی، سفر کروز من با Star Princess ابتدا با یک منظره پانورامیک شگفت‌انگیز از یک سوئیت فراخی شروع شد. سوئیت‌های بازطراحی‌شده‌ٔ Princess شامل تغییرات فکری نظیر تعداد زیاد پورت USB در کنار تخت و میز کار، درب‌های شیشه‌ای دوش و سشوارهای برند Drybar است.

قسمتی که بیش از همه دوست دارم در سفر با ناوگان Princess، فناوری ارتقا یافته موجود بر روی کشتی است؛ نه تنها برای ورود و خروج از اتاق، بلکه برای خریدهای مختلف در سراسر کشتی. هنگام سوار شدن، هر مسافر گردنبند مدالیون شخصی‌سازی شده‌ای دریافت می‌کند که به‌عنوان کلید اتاق، کارت اعتباری و دستگاه مکان‌یاب عمل می‌کند. می‌توانید آن را بپوشید یا در کیف‌تان نگه دارید. اکثر سیستم‌های فروش‌محلی می‌توانند این دستگاه را در صورتی که شما نزدیک باشید تشخیص دهند. برای من این واقعاً شگفت‌انگیز است!

همچنین آنها یک دستهٔ اتاق‌های پرمیوم به نام «Sanctuary Collection» ارائه می‌دهند که به‌صورت اختصاصی برای Sun و Star Princess است. نه تنها این سوئیت‌ها از نظر اندازه و طرح ارتقا یافته‌اند (مثلاً بالکن‌های گسترش‌یافته و غیره)، بلکه مهمانان به رستوران خصوصی و فضای استخر «Sanctuary Club» دسترسی دارند، به‌همراه بستهٔ Princess Premier برای تجربه‌ای برتر و همه‌جانبه در سفر دریایی.

«بهترین مقصد خوراکی‌دوستان در دریا»

هنگامی‌که سفارت دریایی خود را رزرو می‌کنید، می‌توانید برای بستهٔ Princess Plus (۶۵ دلار در روز به‌ازای هر مهمان در صورت رزرو پیشاپیش) یا Princess Premier (۱۰۰ دلار در روز به‌ازای هر مهمان در صورت رزرو پیشاپیش) ثبت‌نام کنید. ما در سفر رسانه‌ای از بستهٔ Princess Premier بهره‌مند شدیم که به من (و همراهم) اجازه داد تقریباً دسترسی نامحدود به همه چیز (نوشیدنی‌ها، غذاهای معمولی و تخصصی، عکس‌ها) داشته باشم. بستهٔ وای‑فای به‌ویژه بخشنده است و تا چهار دستگاه برای هر نفر اجازه می‌دهد.

اگر غذا دوست دارید، حتماً باید بودجه‌ای برای رستوران‌های خاص در Star Princess اختصاص دهید، زیرا این رستوران‌ها شبیه هیچ‌چیز دیگری که تا به حال در یک سفر دریایی تجربه کرده‌ام، نیستند. در ادامه برترین انتخاب‌های من از فهرست شگفت‌انگیز غذاهای این کشتی را می‌آورم:

Crown Grill – این استیک‌هوس امضایی Princess تجربه‌ای لوکس و در عین حال صمیمی ارائه می‌دهد. انتظار برش‌های برتر، غذاهای دریایی تازه و سرویس استثنائی را داشته باشید. این رستوران حس می‌کند که شما شبی خاص و ویژه با همسفر خود در حال صرف غذا هستید.

Alfredo’s Pizzeria – رستوران پیتزا Alfredo’s پیتزاهای دست‌ورزی و چوبی‌پخت را درست در مقابل شما آماده می‌کند. از مارجریتای کلاسیک تا پیتزاهای خلاقانه، لذیذ و مخصوص، این مکان جایی است که بارها و بارها به‌دنبال آن می‌آیید…اگر بتوانید وارد شوید. اینقدر پرطرفدار است!

Makoto Ocean – اگر عاشق سوشی هستید، Makoto Ocean مکان مورد نظرتان است. این رستوران توسط سرآشپز مشهور سوشی، مَکوتو اوکُوا، ایجاد شده و یک برداشت شیک از غذاهای سنتی ژاپنی ارائه می‌دهد. می‌توانید ساشیمی‌های زیبا، نیگیری‌های کامل، رول‌های دست‌ساز پیچیده و تجربهٔ Omakase (اختیاری اما توصیه‌شده) که شبیه یک سفر آشپزی واقعی است، لذت ببرید. تست ساکی را از دست ندهید!

O’Malley’s Irish Pub – اگر می‌توانید در اینجا غذا بخورید (و غذای راحت‌پذیر مناسب است)، من شخصاً فکر می‌کنم O’Malley’s در شب‌های دیرهنگام بیشترین جذابیت را دارد. وقتی دوئه باند ایرلندی آن‌ها شروع می‌شود و آبجو و سایدری سرد می‌ریزد، کل پاب (حدود دو برابر اندازه پاب Sun Princess) تبدیل به جایی می‌شود که تمام افراد می‌خواهند پا بگذارند!

در ادامهٔ اطلاعیه‌های رسانه‌ای روی کشتی، Princess Cruises اخیراً Hampton Water Rosé را به مجموعهٔ مشروبات پرمیوم Love Line اضافه کرده است. این نوشیدنی در همکاری با جسی بونجی‌وی و پدرش، جان بون جووی (!!!) و همچنین با شراب‌ساز مشهور جهان، ژرارد برتراند، تولید شده است و Hampton Water Rosé به‌دلیل کیفیت و طعم زنده و تازه‌اش تحسین‌های منتقدین را به‌دست آورده است. این شراب‌ها در تمام ناوگان موجود هستند و در بسته‌های نوشیدنی Princess Premier و Princess Plus گنجانده می‌شوند.

سرگرمی‌های برجسته

یکی از فراموش‌نشدنی‌ترین تجارب در کشتی‌های Sun و Star Princess، Spellbound توسط Magic Castle است؛ یک سپیک‌ایزی الهام‌گرفته از کلاب افسانه‌ای هالیوود. پشت در ورودی ساده‌ای مخفی شده، این مکان غوطه‌ور حس می‌کند که در دنیای دیگری قدم گذاشته‌اید.

میهمانان با کوکتل‌های خلاقانه و سفارشی در The Cardini Bar شروع می‌کنند، سپس به یک تئاتر صمیمی وارد می‌شوند که پر از توهم، جادوگری و قصه‌سرایی شگفت‌انگیز است. برخلاف نسخهٔ اصلی در Sun Princess، Spellbound دیگر سرو غذا قبل از نمایش را شامل نمی‌شود. و در Star Princess، Spellbound بیش از پیش در دسترس است؛ برای تمام میهمانان با برنامه‌های شبانهٔ متعدد ارائه می‌شود. هزینه ورود ۴۵ دلار به ازای هر نفر است که شامل دو کوکتل خاص و نمایش جادوی ذهن‌پرور در دریا می‌شود؛ تجربه‌ای که برای بزرگسالانی که به دنبال چیزهای ویژه هستند، ضروری است.

ما همچنین از مکان اختصاصی هنرهای نمایشی Star Princess به نام The Dome بهره‌مند شدیم. این فضا توسط همان شرکت سازنده The Sphere در لاس‌وگاس طراحی شده است؛ در طول روز بزرگسالان می‌توانند تحت نور خورشید (در سیستم تهویه) با ایمنی تحت پوشش شیشه‌ای که دارای پوشش UV محافظ است، استراحت کنند. و در شب، The Dome برنامه‌های منحصر به‌فردی مانند سری concerts شمع‌نور جدید را میزبانی می‌کند. این یک تجربهٔ زیباست که می‌توانید قبل از بازگشت به خانه، آن را به لیست «چیزهای باید‌کرد» خود اضافه کنید!

برای ماجراجویان جوان

به‌عنوان یک والد، همیشه به این فکر می‌کنم که چگونه دخترم را در هر سفری خوشحال و سرگرم نگه دارم و در کشتی Star Princess این کار بسیار آسان است. این کشتی چندین «کلوپ کودک» را ارائه می‌دهد، به‌همراه فعالیت‌های سنتی کروز مانند کارائوکه، مسابقات سؤالات و بینگو. مراکز جوانان و نوجوانان با برنامه‌ریزی دقیق بر اساس سن (از شش ماه تا ۱۷ سال) طراحی شده‌اند. چه فرزندتان به صنایع‌دستی، بازی‌ها یا صرفاً برقراری دوستی‌های جدید در دریا علاقه‌مند باشد، برای هر سن و سلیقه‌ای گزینه‌ای وجود دارد.

• Firefly Park Kids Club: مناسب برای سنین ۳ تا ۷ سال. والدینی که فرزندانشان ۶ ماه تا ۲ سال سن دارند می‌توانند در حالی که نظارت می‌کنند، از ناحیه بازی لذت ببرند.
• Movies Under the Stars: تجربهٔ سینمایی برای تمام سنین زیر آسمان باز. حتی من هم این را دوست دارم!
• Neon Grove Tweens Club: برای سنین ۸ تا ۱۲ سال طراحی شده است؛ یک فضای مناسب برای پیش‌نوجوانان مثل دخترم.
• The Underground Teen Lounge: مکان اختصاصی برای نوجوانان ۱۳ تا ۱۷ ساله که می‌خواهند دور هم جمع شوند و دوستان جدید در کروز پیدا کنند.

همچنین باید به «SkyDeck Sports Court & Track» جدید Star Princess اشاره کنم. در بالای کشتی، میهمانان فعال و خانواده‌هایشان می‌توانند از زمین‌های ورزشی فضای باز زیبای پیکل‌بال و بسکتبال لذت ببرند. همچنین مسیر دویدن، حوضچه آب‌بازی و مناطق استراحتی با بهترین مناظر روی کشتی وجود دارد!

با اینکه کشتی‌های Sun و Star Princess عملاً در حیاط پشتی ما در Boca Raton قرار دارند، برنامه‌ریزی برای یک سفر خانوادگی به یادماندنی هرگز این‌قدر آسان نبوده است. اگر به‌سوی بهار یا تعطیلات عید پاک ذهن‌سوزی می‌کنید، این را به‌عنوان نشانه‌ای در نظر بگیرید تا یکی از این کشتی‌های خیره‌کننده جدید را به برنامهٔ سفرهای خود اضافه کنید.

برای اطلاعات بیشتر درباره Sun Princess و رزرو یک سفر کروز، اینجا کلیک کنید.

Michelle Olson‑Rogers یک مادر با یک فرزند است و بنیان‌گذار Modern Boca Mom, یک وب‌سایت سبک زندگی برنده جایزه برای والدین شیک & مدرن جنوب فلوریدا. او می‌تواند در اینستاگرام به آدرس @modernbocamom.

ناشر کانادایی پشت کتاب‌های کودک «فرنکلین» به‌نظر می‌رسید دوشنبه وزیر دفاع پیت هگست را محکوم کند، پس از این‌که مقام ارشد نظامی تصویر کارتونی از لاک‌پشت انسان‌نمای مشهور که به‌نظر می‌رسید قایق مخدر را منفجر می‌کند، منتشر کرد.

پست هگست — که در آن فرانکلین را می‌بینیم که از یک هلیکوپتر یک نارنجک موشکی می‌تاباند، به همراه عنوان کتاب ساختگی «فرنکلین تروریست‌های نارکو را هدف می‌گیرد» — در حساب X وزیر دفاع در عصر یکشنبه ظاهر شد، در حالی که سؤالاتی پیرامون کمپین ماه‌هاستگی حملات قایق توسط دولت ترامپ در اطراف جنوب آمریکا، به‌ویژه حملهٔ دوم گزارش‌شده که بازماندگان در آب را هدف گرفته بود، به‌وجود می‌آمد.

یک روز پس از آن، انتشاری مستقر در تورنتو به نام Kids Can Press در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، گفت: «لاک‌پشت فرنکلین نماد محبوب کانادا است که نسل‌های بسیاری از کودکان را الهام‌بخش بوده و نمایانگر مهربانی، همدلی و شمولیت است. ما به‌طور قاطع هرگونه استفاده تحقیرآمیز، خشونت‌آمیز یا بدون مجوز از نام یا تصویر فرنکلین که مستقیماً با این ارزش‌ها مغایرت دارد، محکوم می‌کنیم.»

Kids Can Press ناشر بیش از یک دوجین کتاب تصویرگری است که ماجراهای فرنکلین را در حالی که او با والدین و دوستانش زندگی می‌کند به نمایش می‌گذارد؛ از عناوینی نظیر «فرنکلین دوچرخه‌سواری می‌کند»، «فرنکلین به مدرسه می‌رود» و «فرنکلین به بیمارستان می‌رود». این داستان‌ها همچنین برای تلویزیون اقتباس شده‌اند.

CBS News برای دریافت نظر به Kids Can Press مراجعه کرده است. در بیانیه‌ای که دوشنبه شب داد، سخنگوی ارشد پنتاگون، شین پارنل، به CBS گفت: «ما شک داریم که لاک‌پشت فرنکلین بخواهد کارتل‌های مواد مخدر را دربر بگیرد… یا از مهربانی و همدلی تروریست‌های نارکو تمجید نماید.»

برای فهرست آرزوهای کریسمس شما… pic.twitter.com/pLXzg20SaL

— پیت هگست (@PeteHegseth) ۱ دسامبر ۲۰۲۵

پست هگست در اوایل دوشنبه انتقادات شدیدی از سمت سناتور دموکرات مارک کلی از آریزونا، کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی که به‌دلیل مشارکت در ویدئویی که به اعضای نیروهای نظامی توصیه می‌کرد دستورات غیرقانونی را اطاعت نکنند، در مرکز یک تحقیق‌مورد بحث توسط پنتاگون قرار گرفته بود.

«او در مرجع فرماندهی ملی سلاح‌های هسته‌ای قرار دارد و دیشب در اینترنت لاک‌پشت‌هایی با نارنجک موشکی منتشر می‌کند»، کلی به خبرنگاران گفت. «منظورم این است، آیا این را دیده‌اید؟ این وزیر دفاع است. این شخص جدی نیست.»

چند روز پیش از پست هگست، واشنگتن پست گزارش داد که نظامی‌های ایالات متحده بیش از یک حمله به یک قایق در تاریخ ۲ سپتامبر انجام دادند و دو نفر از بازماندگان حمله اولیه را پس از این‌که هگست به‌طور ادعایی دستور داد تمام افراد سوار بر کشتی کشته شوند، کشته‌اند. کاخ سفید روز دوشنبه تأیید کرد که حملهٔ دوم رخ داده است، اما انکار کرد که هگست آن را دستور داده باشد.

برخی از قانونگذاران دموکرات معتقدند که حملهٔ دوم ممکن است جنایت جنگی باشد و به قوانین داخلی و بین‌المللی که به نیروهای نظامی ممنوع می‌کنند افراد زخمی که دیگر تهدیدی نیستند را هدف بگیرند، اشاره می‌کنند. یک دستورالعمل پنتاگون می‌گوید «مبارزان مجروح، بیمار یا غرق‌شده» نباید مورد هدف قرار گیرند.

دولت ترامپ اعلام کرده است که حملات قایقیشان مطابق با قانون بوده و استدلال می‌کند این ضربات برای سرکوب قاچاق مواد مخدر ضروری هستند.

دبیر مطبوعات کاخ سفید، کارولین لَوِیت، همان دوشنبه اعلام کرد که امیرال فرانک برادلی، که عملیات ۲ سپتامبر را رهبری کرد، «در چارچوب اختیار و قانون خود به‌خوبی عمل کرد و عملیات را طوری هدایت کرد که قایق نابود شود و تهدیدی برای ایالات متحده آمریکا باقی نماند.»

هگست روز دوشنبه در شبکه‌های اجتماعی نوشت که برادلی «یک قهرمان آمریکایی، یک حرفه‌ای واقعی و دارای ۱۰۰٪ حمایت من است. من در کنار او و تصمیمات نبردی‑اش می‌ایستم — در مأموریت ۲ سپتامبر و تمام مأموریت‌های پس از آن.»

در پنلی از بازار JAFF، خالقان پیشرو از اندونزی، مالزی و کره‌جنوبی استدلال کردند که انیمیشن آسیا به‌سرعتی بالاتر در حرکت است؛ این شتاب به‌دست موفقیت‌های چشمگیر همچون «جامبو» از Visinema، گسترش روایت‌های هدفمند برای نوجوانان در مالزی و آرمان‌های جهانی‌گرایانهٔ در حال رشد کره برانگیخته می‌شود.

شرکت‌کنندگان بر این نکته تأکید کردند که منطقه هم‌اکنون برای پاسخ به طلب فزاینده به انیمیشن‌های باکیفیت، به مقیاس بزرگ‌تر، سرمایه‌گذاری و مسیرهای توزیعی بهتر نیاز دارد.

شرکت‌های بازاریابی مالزی این امکان را فراهم کرده‌اند تا کشور بتواند به‌کاوش روایت‌های مختلف در انیمیشن بپردازد. این روایت‌ها شامل داستان‌های زندگی روزمره در «Upin & Ipin» تا قصه‌هایی نظیر «Boboi Boy» و «Ejen Ali» می‌شوند که به موضوعاتی مانند غم و مسائل فراتر از آن می‌پردازند.

در مالزی، محتوای انیمیشنی به مسائلی تبدیل شده است که برای مخاطبان بالای ۱۳ سال مناسب باشد؛ نه فقط برای کودکان زیر ۱۲ سال. احمد ایزهم عمر، مسئول ارشد در Komet Production مالزی، سریال کمدی انیمیشنی آینده‌نگر «Kisah Bawah Tanah» را «چیزی نو، که حس ورود به بزرگسالی را به مخاطب می‌دهد» توصیف کرد.

با وجود موفقیت «جامبو» از Visinema که در بیش از ۴۰ کشور اکران شده و پرفروش‌ترین فیلم سینمایی در اندونزی و جنوب‌شرق آسیا است، اندونزی به‌عنوان یک تازه‌کار نسبی در صنعت انیمیشن شناخته می‌شود. «نه‌تنها این که در صنعت فیلم داخلی جدید است؛ چگونه می‌توانیم آن را پایدار کنیم؟» آنگیا خاریسما، مسئول ارشد محتوا در Visinema، در این پنل گفت.

«تیم تولید «جامبو» بیش از ۴۲۰ نفر را در بر می‌گیرد. این تیم فرصت‌های تازه‌ای برای آیندهٔ سینمای اندونزی ایجاد کرده است»، او ادامه داد. «ما با اتخاذ رویکردهای نوین، محصولاتی را برای کودکان و خانواده‌ها ارائه می‌دهیم. به‌عنوان یک مادر، نگران محتوای

ی هستم که کودکان اندونزی در معرض آن قرار می‌گیرند. ما سعی نداریم احساسات یا تفکرات خاصی را به آن‌ها تحمیل کنیم؛ بلکه به خلق داستان‌هایی می‌پردازیم که به رشد آن‌ها کمک می‌کند.»

در حال حاضر، محتوای دیجیتالی موجود در سراسر اندونزی به‌طور گسترده‌ای پراکنده و بدون فیلتر است، او گفت. با وجود این‌که امروزه انواع مختلفی از محتواهای دیجیتالی در دسترس هستند، راه ارائهٔ محتوای الهام‌بخش و انگیزشی این است که «پل رنگین‌کمانی بسازیم تا ما را به داستان‌های مهم متصل کند؛ این کار نیاز به آگاهی دارد»، خاریسما افزود.

«ساخت «جامبو» تقریباً هفت سال طول کشید»، خاریسما گفت. «ما به اکوسیستم (سرمایه‌گذاران) و شرکای توزیع نیاز داریم تا به‌ ما و داستان‌هایمان اعتماد کنند، زیرا بهترین برنامهٔ تجاری در خود کیفیت نهفته است.»

در کره‌جنوبی، با بودجه‌ای بیش از ۲۰ میلیون دلار، «کفش‌های قرمز و هفت پیرآقا» یک پروژه بسیار بلندپروازانه بود، سوه یونگ‌جو، مدیرعامل شرکت Finecut کشور، گفت.

«انیماتورهای کره‌ای با چالش‌های متعددی در خلق انیمیشن مواجه هستند. این حوزه هم‌اکنون بیش از هر زمان دیگری به مخاطبان وسیع‌تری می‌رسد»، سوه افزود. «آگاهی از بازار (جهانی) به ما کمک می‌کند تا درک کنیم بازار داخلی چه چیزهایی می‌تواند با آن رقابت کند.»

الکس وو سال‌ها در استودیوهای انیمیشن‌سازی همچون پیکسر، کارتون نت‌ورک و لوقاس‌فیلم کار کرد — پیش از آنکه به کارگردانی یک فیلم بلند دست یابد؛ و فیلم Netflix به نام In Your Dreams برای تکمیل تقریباً یک دهه زمان برد. او در این مسیر چه آموخت؟ در گفت‌وگویش با Polygon، او به سرعت اشاره می‌کند که این ماجراجویی فانتزی، اگر به شکل علمی‑تخیلی می‌بود، قطعا ساخته نمی‌شد. او این عدم تمایل به علمی‑تخیلی را «قانون نامرئی» فعلی در هالیوود می‌نامد.

«به دلایلی، علمی‑تخیلی در انیمیشن موفق نیست»، وو می‌گوید. فیلم‌هایی نظیر Lightyear، Elio و حتی پروژه‌های دوبعدی طرفداران خاصی مانند Titan A.E که اگرچه شکست‌مانند بوده اما مورد پسند بودند، به عنوان مثال نام می‌شوند. (و در حالی که نسخه این سال Lilo & Stitch موفقیت بزرگ داشت، نسخه اصلی انیمیشنیش چندان موفق نشد.) این شکست‌های گاه‌به‌گاه به نظر می‌رسد مدیران اجرایی را درباره‌ی پتانسیل کل این ژانر در بازار نگران کرده است. «امروزه یک قاعده مشابه وجود دارد که می‌گوید برای انیمیشن‌سازی باید از علمی‑تخیلی تا حدی دوری کرد».

این تضاد واضحی با ژاپن دارد، جایی که انیمه علمی‑تخیلی نه تنها رایج، بلکه اساسی است. وو به عناوینی مانند Akira و آثار دیستپیایی که نسل‌های زیادی از هنرمندان خارج از کشور را شکل داده‌اند اشاره می‌کند. «این‌ها در ژاپن و در این دسته‌از داستان‌سرایی موفق هستند، اما به دلایلی در انیمیشن‌سازی غربی، هنوز نتوانسته‌اند با مخاطبان هم‌صدا شوند»، او می‌گوید. Paprika: شاهکار. نسخه انیمیشنی Inception: حتی فکرش نکنید.

وو همچنین از دوران کاری‌اش در انیمیشن درس‌های مثبت بسیاری دیگر دریافت کرده است. بزرگ‌ترین نکته‌ای که از سال‌های کار در پیکسر به دست آورد، ساده اما اساسی بود: «همواره به داستان و شخصیت‌ها خدمت کنید… اگر بتوانید شخصیت‌های بسیار عالی خلق کنید و داستانی جذاب روایت کنید»، او می‌گوید، فیلم برای تقریباً هر کسی تأثیرگذار خواهد بود. به همین منظور، او تعدادی از همکاران پیکسر خود را به پروژه In Your Dreams دعوت کرد، از جمله استیو پیلچر که به عنوان طراح تولید در فیلم وو و همچنین در Finding Dory مشغول به کار بود.

این رویکرد اولویت‌بخش داستان‌سرایی ممکن است بخشی از توضیح این باشد که چرا In Your Dreams به جای آینده‌گرایی، به فانتزی گرایش دارد، حتی با وجود لحظات ناگهانی واقع‌گرایانه که در انتهای فیلم رخ می‌دهد (هشدار اسپویل!). محیط دنیای رویایی به وو امکان می‌دهد تا صحنه‌های بصری خیره‌کننده‌ای خلق کند در حالی که ریشه در حقیقت احساسی دارد — امری که او می‌داند برای برقراری ارتباط با مخاطب حیاتی است. این انتخاب همچنین فیلم را در خارج از «منطقه‌ی تردید علمی‑تخیلی» قرار می‌دهد؛ حوزه‌ای که به گفته‌ی وو، هالیوود هنوز نتوانسته آن را حل کند.

با این وجود، وو معتقد نیست که انیمیشن علمی‑تخیلی در غرب قابل انجام نیست؛ فقط می‌داند که استودیوها هنوز محتاط هستند. و همان‌طور که پلتفرم‌های پخش آنلاین سلیقه‌های جهانی را گسترش می‌دهند، فاصله بین مخاطبان ژاپنی و آمریکایی ممکن است به اندازه‌ای کم شود که شخصی مانند وو بتواند بار دیگر سعی کند. در عین حال، حتی کارگردان Cowboy Bebop و Lazarus، شینچرو واتانابه، نتوانستند فیلمی بسازند؛ شاید سرنوشت این ژانر را به‌چالش کشیده باشد.