آکشای خانّا در این سال با اجراهای بینقص و به شدت تحسینشدهای که مفهوم ضدقهرمانهای پردهسین را بازتعریف کردهاند، به طرز چشمگیری موفق شد.
سینمای هندی در سال ۲۰۲۵ بارها به آثار خانّا بازگشت؛ چون این آثار از خودداری، تهدید و هوشیاری بینظیر برخوردار بودند.
بهدقتی نادر، او تاریکی را بدون هرگونه نمایشگری جذاب ساخت؛ سکوت، نگاه و زمانبندی را به ابزارهای قدرتمندی تبدیل کرد که به اتفاق آرا توسط منتقدان و تماشاگران ستایش شد.
سال ۲۰۲۵ نشانگر تسلط قطعی او در نقشهای منفی در سطح کشوری، هم از منظر نقدی و هم تجاری، بود.
در ماه فوریه، فیلم «چهاوا» با حضور خانّا در نقش اورنگزب به نمایش درآمد؛ این شخصیت تاریخی با لایهای از جاهطلبی، ستمگری و منطق سرد ترکیب شده بود. تفسیر او حکمرانی ظالمانهای را نشان داد که تحت تأثیر قدرت و اضطراب شکل گرفته بود.
این اجرا ستون اصلی فیلم را بنا نهاد و بهخاطر اصالت، شدت معقول و پیچیدگی اخلاقیاش تحسین گستردهای را بهدست آورد.
فیلم Dhurandhar در دسامبر، سال را به پایان رساند؛ خانّا در نقش رحمان داکایت، یک جنایتکار واقعی در پاکستان که با واقعگرایی ناآرام به تصویر کشیده شد.
با تجسم یک شخصیت واقعی دیگر، او دامنهٔ بازیگری و اقتدار خود را تقویت کرد. این نقشها به طور مشترک تضمین کردند که سال ۲۰۲۵ به آکشای خانّا اختصاص یابد؛ او که به عنوان پرطرفدارترین ضدقهرمان پردهسین شناخته شد.
