دسته: هالیوود

گرانت موریسون دربارهٔ بتمن/دِد‌پول با دن مورا و انتخاب‌هایی که انجام دادند (اسپویلر)

خلاصهٔ مقاله

• گرانت موریسون فرآیند خلاقانهٔ نوشتن بتمن/دِد‌پول را همراه با دن مورا افشا می‌کند
• بتمن/دِد‌پول شامل ارجاع‌های شکستن دیوار چهارم به انیمال من و تقاطع‌های کلاسیک است
• داستان شامل اشاره‌هایی به پاپ‌کالچر، اینترنت و سوپرمن/اسپایدرمن است
• و معرفی و مرگ «نویسنده» در اسکوئاد خودکشی شماره ۵۸ (۱۹۹۱)

در ساب‌استاک خود، گرانت موریسون دربارهٔ تصمیم و فرآیند اجرای بتمن/دِد‌پول، که امروز توسط دی‌سی کامیکس منتشر شده و توسط هم‌آفرین کلاوس موریسون، دن مورا کشیده شده، بحث می‌کند.

“من غالباً پروژه‌های زیادی را رد می‌کنم، اما وقتی ماری جاوینز از دی‌سی به من فرصت نوشتن بتمن/دِد‌پول را داد، این موضوع بر من تأثیر کرد. دِد‌پول بدیهی است که به‌خاطر شکستن به اصطلاح «دیوار چهارم» صفحه و خطاب مستقیم به خوانندگان شهرت دارد، که بلافاصله به من این ایده را داد که به یک خط داستانی کهنه که ۳۵ سال پیش رها مانده بود، سر بزنم! ناگهان، من جذب شدم!”

همان‌طور که Bleeding Cool مدتی پیش در اسپايلرهای خاصی به این نکته اشاره کرده بود، این یک تجدید / تقدیر / سرقت ادبی از Animal Man #۱۹ (۱۹۸۹) توسط گرانت موریسون و چاس تروگ است. در این داستان بادی بیکر (Animal Man) تحت تأثیر پیوت، خوانندهٔ کتاب کمیک را می‌بیند، دیوار چهارم را می‌شکند و از واقعیت بیرون می‌ریزد. موریسون ادامه می‌دهد؛

قوانین کمی وجود داشت که این کار را حتی جذاب‌تر می‌کرد. بتمن و دِد‌پول باید به وضوح ظاهر می‌شدند. ضدقهرمان باید از مارول می‌بود و امکان حضور یک مهمان از دی‌سی نیز وجود داشت. دِد‌پول در مقابل وولورین در سینما موفقیت‌آمیز بود و مردم شخصیت کاساندرا نوا را به‌عنوان ضدقهرمان اصلی آن فیلم می‌شناختند؛ بنابراین او انتخاب بسیار مناسبی برای نقش شریر بود، در حالی که دامیان وین به‌عنوان مهمان به‌سختی نیاز به تصمیم‌گیری داشت (هر دو، ضدقهرمان و دستیار توسط نویسندهٔ فعلی خلق شده بودند که به عناصر شکستن دیوار چهارم یک جذابیت ویژه می‌داد).

جملاتی که به‌عنوان کلید کلی داستان برجسته می‌شدند، زمانی ظاهر شدند که دِد‌پول بی‌وقفه گپ می‌زد و از بتمن واکنش واقعی نمی‌گرفت، سرانجام تسلیم شد – ولی بتمن گفت: «من سال‌ها در کنار یک بچهٔ پرانرژی به مبارزه با جرم می‌پرداختم. دشمن اصلی‌ام یک دلقک زخمی و قاتل است. آیا تمام این‌ مدت در حال گفت‌وگو بوده‌ای؟» این جمله برای من نقطهٔ عطف بود و من پذیرفتم این کار را بر عهده بگیرم!

و آن‌ها همچنین رویکرد اتخاذ‌شده در تقاطع اصلی «سوپرمن در برابر اسپایدرمن شگفت‌انگیز» از سال ۱۹۷۶ را، که در پس‌زمینهٔ تصویر زمینه Amalgam Bar به آن اشاره شده بود، بازتاب دادند. «به‌خاطر می‌آورم محدودیت‌های چندانی که در نحوهٔ نمایش شخصیت‌ها در آن تقاطع نوآورانهٔ اولیه وجود داشت – برای مثال، شکل‌های سوپرمن و اسپایدرمن باید در اندازهٔ روی جلد برابر می‌بودند و سوپرمن و اسپایدرمن در تعداد پنل‌های یکسان ظاهر می‌شدند. آن‌ها هر دو همان مقدار دیالوگ را داشتند. همین‌طور برای کلارک کنت و پیتر پارکر، برای ضدقهرمان‌ها، لتور و دکتر اُکتوپس، جِی. جونا جیمسون و پری وایت، لوئیس لین و مری جین و غیره…» به‌عنوان یک تمرین رسمی، این به نظر می‌رسید راه دیگری برای حفظ جذابیت برای من و خواننده باشد، پس تصمیم گرفتم کاری مشابه انجام دهم – بتمن و دِد‌پول در تعداد صفحات برابر ظاهر شوند! … در «قابلمهٔ مفهومی» من اکنون ترکیبی از مواد جذاب به‌وجود آمده است – باب هینی، «Brave and the Bold»، فیلم‌های دِد‌پول، «سوپرمن در برابر اسپایدرمن»، دیوار چهارم، معرفی و مرگ «نویسنده» در اسکوئاد خودکشی شماره ۵۸ از سال ۱۹۹۱، کمی طنز ملایم، تصاویری الهام‌گرفته از «Backrooms» و ویدئوهای «Pool rooms» که به‌صورت لیمینال در فضای آنلاین دیده‌ام، همراه با انیمیشن «rubber‑hose» از دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰.

و نباید بازگشت شخصیت آمالغام «دراک کلاو» را فراموش کنید… و ارجاعی به یک ویدئوی یوتیوب نسبتاً بدنام که شاید حس خانواده‌پسند مورد نظر گرانت را نداشته باشد…

بنابراین ارجاع به «Two Girls One Cup» برای مارول و دی‌سی قابل قبول بود، اما یک پیشنهاد برای کاور مناسب نبود…

DC MARVEL BATMAN DEADPOOL #1
(W) Various (A) Various (CA) دن مورا
لحظه‌ای که منتظرش بودید! نوشتهٔ گرانت موریسون، اسکات اسنایدر، جیمز تینین IV، جاشوا ویلیامسون، تام تیلور، ماریکو تاماکی و جی. ویلو ویلسون؛ تصویرگری توسط دن مورا، هاییدن شرمن، برونو ردوندو، آماندا کانر و دنیس کوان. شوالیهٔ تاریک و مزدور پرصدا برای ماجرایی به قدری ذهن‌گشایند که فکر می‌کنید در یک رویا هستید! توسط سازندگان افسانه‌ای گرانت موریسون و دن مورا ارائه شده! و حتماً این داستان‌های جانبی شگفت‌انگیز را از دست ندهید: اسکات اسنایدر، جیمز تینین IV و جاشوا ویلیامسون همراه با هاییدن شرمن برای یک داستان جادویی کنستانتین/دکتر استرنج! تام تیلور و برونو ردوندو برای شما داستان حماسی نایت‌وینگ/دیک گریسون و لارا کینی/وولورین می‌آورند! ماریکو تاماکی و آماندا کانر هارلی کوئین و هالک را ترکیب می‌کنند! جی. ویلو ویلسون و دنیس کوان داستان برق‌زا از استاتیک و خانم مارول را روایت می‌کنند! $7.99 11/19/2025

• یک مرد استرالیایی روز دوشنبه محکوم شد و به حبس محکوم شد، به‌خاطر این‌که در نمایش نخست سنگاپور «Wicked: For Good» که پنجشنبه برگزار شد، به‌سرعت به سمت آرینا گرانده دوید و او را درآغوش گرفت.
• جانسون ون قبلاً چندین رویداد مشهور و ورزشی را مختل کرده بود، بدون اینکه هیچ‌عواقبی برایش به‌دنبال داشته باشد.
• قاضی دو روز به حکمی که دادستان‌ها درخواست کرده بودند افزود، به این دلیل که الگوی مداخله‌گری ون و به‌نظر می‌رسد بی‌توجهی او به ایمنی دیگران را مورد استناد قرار داد.

قانون در سنگاپور به سرعت عمل می‌کند؛ هفته گذشته مردی استرالیایی که عادت به مختل کردن برنامه‌ها داشت، پس از پریدن از مانع در نمایش نخست آسیای «Wicked: For Good»، به سمت آرینا گرانده حمله کرد.

این هفته، او پیشاپیش در حال اجرای حکم خود به‌دلیل این تخلف است.

جانسون ون، ۲۶ ساله، روز دوشنبه به‌دلیل ایجاد مزاحمت عمومی محکوم شد و به‌موجب گزارش بی‌بی‌سی، به نه روز حبس محکوم شد. فیلم‌های مربوط به حادثهٔ پنجشنبه نشان می‌دهند که ون از مانعی در یونیورسال استودیو سنگاپور پرید و به سمت آرینا گرانده دوید، سپس دست‌های خود را دور گردن و شانه‌های او حلقه کرد، هم‌زمان که بالا و پایین می‌پرید و لبخندی بزرگ به دوربین‌ها نشان می‌داد. او توسط هم‌بازی‌اش سینتیا ایریوو از هدف شوکه‌شده‌اش جدا شد و توسط نیروهای امنیتی از صحنه حذف شد.

جوایز

تام کراوس جایزه اسکار افتخاری را می‌پذیرد: «فیلم‌سازی کاری نیست که انجام می‌دهم؛ این هویت من است»

سیدنی سوئینی، ایتن هوک، سینتیا ایریوو و رایان کوگلر از جمله شرکت‌کنندگان در مراسم جوایز گورنرز بودند، جایی که اسکارهای افتخاری به چندین دریافت‌کننده اختصاص می‌یابد.

اما این تمام ماجرا نبود — بر اساس گزارش بی‌بی‌سی، ون برای دومین بار سعی کرد از موانع اطراف فرش زرد این برنامه بپرد، اما توسط نیروهای امنیتی مهار شد. او جمعه بازداشت شد.

استرالیایی با ویزای توریستی ۹۰ روزه در سنگاپور حضور داشت و از زمان دستگیری تحت بازداشت بوده است. به گزارش استریت‌تایمز سنگاپور، او روز دوشنبه پس از آن‌که دادستان‌ها درخواست یک هفته حبس برای جرمی که حداکثر سه ماه حبس دارد، محکوم شد.

«دوست، این اصلاً قابل قبول نیست»، یک بیننده در روز پنجشنبه در پست اینستاگرام ون که او را نشان می‌داد در حال دویدن بر روی فرش و گرفتن گرانده نوشت. «ببین چقدر او را ترسانده‌ای! دست‌هایت را بر او گذاشتی. از صمیم قلب امیدوارم باز هم به‌دلیل این کار متهم شوی و از حضور در برنامه‌ها منع شوی.»

قاضی در سنگاپور به‌ظاهر در حین گفت‌وگو با ون در دادگاه، همین نظر را داشته است.

فیلم‌ها

«Troll Most Hated» که در سنگاپور به آرینا گرانده نزدیک شد، به‌دلیل مزاحمت عمومی متهم شد

مردی که پس از پریدن از مانع در نمایش نخست سنگاپور «Wicked: For Good» آرینا گرانده را درآغوش گرفت، به‌دلیل ایجاد مزاحمت عمومی متهم شد.

ون چندین رویداد ستاره‌ای و ورزشی را با دویدن به صحنه‌ها و ورود به وسط مسابقات مختل کرده است، از جمله در المپیک ۲۰۲۴ پاریس. او به قاضی گفت: «دیگر این کار را انجام نخواهم داد، جناب قاضی»، هنگامی که از او سؤال شد آیا چیزی برای کاهش رفتارش وجود دارد.

قاضی پرسید: «آیا صرفاً بیان تهی‌داری می‌کنی یا این واقعاً نیت توست؟» ون با تأیید پاسخ داد و گفت: «قصد دارم این کار را متوقف کنم.»

قاضی به مداخلات قبلی ون اشاره کرد و اشاره کرد که او پیش از این هیچ‌گونه عواقبی نداشته است، به گزارش استریت‌تایمز.

«شاید فکر می‌کردید که این‌بار هم مشابه خواهد شد، اما آقای ون، اشتباه می‌کنید»، قاضی افزود که همیشه برای اعمال، پیامد وجود دارد.

ون که به‌صورت آنلاین با نام «پیژامه‌من» شناخته می‌شود، در اینستاگرام نوشت هنگام به‌اشتراک‌گذاری ویدئوی خود از حادثه پنجشنبه: «آرینا گرانده عزیز، از اینکه اجازه دادید من روی فرش زرد بپروم، متشکرم». نظردهندگان شور و شوق او را حمایت نکردند.

پس از انجام تبلیغات برای «Wicked: For Good» همراه با تعدادی از هم‌بازی‌های خود در شهرهای مختلف جهان، گرانده هنگام حضور در نشست پرسش و پاسخ درباره فیلم در روز شنبه در سنچری سیتی، از اتفاقی که در سنگاپور رخ داد، خبری نکرد. روز یکشنبه او در مراسم ششم‌دهم جوایز گورنرز آکادمی فیلم‌سازی که در سالن ری دولبی در هالیوود برگزار شد، حضور یافت؛ جایی که تام کراوس جایزه اسکار افتخاری دریافت کرد، به‌همراه دِبی آلن، دولی پارتون و طراح صحنهٔ وین تامس.

نمایش نخست ایالات متحده برای «Wicked: For Good» — که جف گولدوب نیز در نقش جادوگر بازی می‌کند — برای روز دوشنبه در نیویورک برنامه‌ریزی شده است و فیلم به‌صورت اکران گسترده در داخل کشور، پنجشنبه به‌صحنه می‌رود.

طبق گزارش Deadline، پارامونت و نیکلودئون تصمیم گرفتند «دورا» — آخرین بازنگری از فرنچایز «دورا اکسپلورر» — و همچنین «داستان‌های لاک‌پشت‌های زرهی نوجوان»، اسپین‌آف و دنبالهٔ «لاک‌پشت‌های زرهی نوجوان: میوتنت میهم»، را لغو کنند. اگرچه این نسخه‌ها ممکن است موفق‌ترین یا پرطرفدارترین نسخه‌های دورا و لاک‌پشت‌ها نباشند، اما این دو فرنچایز به‌عنوان دو دارایی بسیار تأثیرگذار و پررونق در تاریخ انیمیشن شناخته می‌شوند. یکی نماد زبان اسپانیایی است که به میلیون‌ها نفر در یادگیری زبان دوم کمک کرده و دیگری پس از یک فیلم موفق در حال دریافت دنباله است.

این خبر، که تعجبی ندارد، در چارچوب بازسازی سراسری در پارامونت که نتیجهٔ اجتناب‌ناپذیر ادغام آن با اسکایدنس است، مطرح شده؛ مسیری که تاکنون به اتفاقات ناخوشایند زیادی برای رسانه‌های آمریکایی منجر شده است — از تسلیم شدن در برابر متهم به جرم دونالد ترامپ در دعوی «60 Minutes» تا لغو «The Late Show با استیون کلمبرت» و موارد دیگر.

براساس اظهار نظر Deadline، پارامونت تمام شبکه‌های خطی خود، از جمله نیکلودئون، را در یک بخش واحد رسانهٔ تلویزیونی تحت پوشش شرکت تجمیع می‌کند. این شرکت با گفتن «به‌طور فعال به‌دنبال فرصت‌های لیسانس‌گذاری از طرف سوم برای هر دو سریال است» تصمیم به لغو دو برنامه را توجیه کرد، اما انتظار می‌رود فصل چهارم «دورا» همچنان در Paramount+ و Nick Jr. پخش شود؛ سرنوشت فصل پنجم که قبلاً تکمیل شده، نامشخص است. علاوه بر این، رئیس بخش رسانهٔ تلویزیونی پارامونت این تصمیم را با ادعای «تمرکز بر برنامه‌ای دقیق‌تر» که بر پایهٔ فرنچایزها است، توجیه کرد. آیا «دورا» و «لاک‌پشت‌های زرهی نوجوان» فرنچایزهایی نیستند که برای دهه‌ها مخاطبان را به خود جذب کرده‌اند؟

این حس می‌شود که فقط عذر دیگری برای نابود کردن کتابخانهٔ انیمیشن یک استودیوی تاریخی است؛ متأسفانه این بخشی از یک بیماری همه‌گیر است که سال‌های اخیر هالیوود را درگیر کرده است.

جنگ استودیوهای هالیوود بر سر انیمیشن

ما بارها دیده‌ایم که انیمیشن چگونه می‌تواند کل صنعت سرگرمی را پایدار نگه دارد. این مسأله را در دوران همه‌گیری کووید‑۱۹ و دورهٔ قفل‌بندی مشاهده کردیم؛ زمانی که انیمیشن تنها رسانه‌ای بود که می‌توانست به‌راحتی به تولیدات از راه دور منتقل شود، و برنامه‌های زنده‌پرهیز مانند «Black‑ish» نیز برای تولید بخش‌ها یا حتی کل قسمت‌ها به‌صورت انیمیشن روی آوردند. اما هنگامی که استودیوها می‌خواهند هزینه‌ها را کاهش دهند، انیمیشن معمولاً اولین هدف برش می‌شود.

این محدود به پارامونت نیست؛ او تنها تازه‌ترین مرتکب این کار است. ما این را زمانی دیدیم که نتفلیکس چند سال پیش بخش انیمیشن خود را منحل کرد، یا وقتی وارنر برادرز دیسکوری تبدیل به دشمن کارتون‌ها شد؛ با حذف فیلم‌های تکمیل‌شده و پاک‌کردن میراث انیمیشن خود از سرویس پخش استریم.

انیمیشن به‌نظر می‌رسد همیشه در آستانهٔ انقراض باشد، حتی در حالی که به‌طور مداوم آثار عظیم تولید می‌کند. همین سال، فیلم انیمیشن چینی «نِ‌ژا۲» به بزرگ‌ترین فیلم جهان تبدیل شد. «KPop Demon Hunters» با عبور از محدودیت‌های استریمینگ، به بزرگ‌ترین موفقیت تابستان تبدیل شد؛ نه تنها در استریمینگ بلکه در گیشه نیز، و جایزه اسکار برای بهترین اثر انیمیشن به یک فیلم مستقل لتونی تعلق یافت. با این‌حال، استودیوهایی مانند پارامونت همچنان ارزش انیمیشن را کمتر از حد واقعی می‌دانند، علیرغم سوابق موفق، و اجازه می‌دهند فرنچایزها در غبار جمع شوند.

آیا واقعاً به یک اسپین‌آف دیگر «اسفنج‌باب» نیاز داریم در حالی که تقریباً تنها یک برنامهٔ تلویزیونی «لاک‌پشت‌های زرهی نوجوان» داریم تا نسل‌های جدید را با این فرنچایز آشنا کنیم؟ بر اساس نظرات مدیران ناآگاه، بله، اما این نباید این‌گونه باشد.

نوشتهٔ مارک ریتسون، بنیان‌گذار

مارک ریتسون استدلال می‌کند که شتاب هالیوود برای کوتاه‌کردن بازه‌های نمایشی، بحران بلاک‌باستری را به‌وجود آورده است که حتی فیلم‌های درخشان نیز نمی‌توانند از آن فرار کنند — فاجعه بازاریابی که در سال‌های آینده مطالعه خواهد شد.

یک نما از فیلم «یک نبرد پس از دیگری»

بی‌تردید، «یک نبرد پس از دیگری» فیلمی شگفت‌انگیز است. به کارگردانی پل توماس اندرسیون، این اثر امتیاز ۹۵٪ از منتقدان در Rotten Tomatoes به‌دست آورد و از تقریباً تمام منتقدان فیلم در سراسر جهان تحسین گسترده‌ای دریافت کرد. حتی دل‌پذیری سخت‌گیر مارک کرمود را به خود جلب کرد؛ او آن را با اجرای استادانه‌ای

پیرس بروسنان احتمال حضور دکتر فیت در مرد فردا، دنبالهٔ بازآفرینی دی‌سی استودیوز جیمز گان به نام سوپرمن، را مطرح کرد.

در مصاحبه‌ای با GQ، بروسنان گفت که پس از ایفای نقش کنت نلسون، معروف به دکتر فیت، در فیلم ناموفق ۲۰۲۲ بلک آدام با حضور دووین جانسون، مایل است دوباره این نقش را بازی کند.

«شنیده‌ام که دکتر فیت برنامه یا فیلمی مخصوص به خود خواهد داشت. همچنین شنیده‌ام که او در سوپرمن نسخهٔ آینده حضور خواهد یافت»، این بازیگر ایرلندی گفت.

هنگامی که از او پرسیده شد آیا مایل به بازی دوباره در نقش دکتر فیت است، این ستارهٔ پیشین جیمز باند پاسخ داد: «من این نقش را، به‌ویژه فلسفهٔ شخصیت او، بسیار لذت‌بخش یافتم و قطعاً مایل به ایفای آن هستم».

مشاهده در Deadline

گان در سپتامبر اعلام کرد که مرد فردا در ۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۷ به‌الصحنه می‌آید، و انتظار می‌رود دیوید کورنسوت و نیکلاس هولت به‌عنوان سوپرمن/کلارک کنت و لکس لاتر بازگردند.

اطلاعات کمی در مورد این بلاک‌بورتر موجود است، اما گان قبلاً اشاره‌ای به نقش دکتر فیت در بازآفرینی جهان دی‌سی خود از طریق نقاشی دیواری تالار عدالت در سوپرمن کرده است.

«فکر می‌کنم دکتر فیت هم در آن باشد»، گان در پادکست Happy, Sad, Confused گفت. در مصاحبه‌ای دیگر با Rolling Stone، کارگردان افزود که «فکر بسیار زیادی» در این نقاشی دیواری صرف شده است.

هنگامی که توسط Rolling Stone پرسیده شد آیا برنامه‌ای برای تمام شخصیت‌های به تصویر کشیده‌شده وجود دارد، گان گفت: «به‌طور خاص همهٔ آن‌ها را نمی‌بینیم، اما بله، برخی از آن‌ها را در پروژه‌های مختلف و به‌صورت متفاوت در دست اجرا داریم».

دی‌سی پیش از این فیلم سوپرگرل را برای ۲۶ ژوئن ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی کرده است. همچنین استودیو در حال آماده‌سازی تولید فیلم کلای‌فیس, است که قرار است در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ به‌صحنه آید.

سوپرمن به‌عنوان بازآفرینی جهان سینمایی دی‌سی در نظر گرفته شد؛ گان، به‌عنوان هم‌سرپرست دی‌سی استودیوز به همراه پیتر سافرن، همچنین فیلم‌نامهٔ این اثر را بر پایهٔ شخصیت‌های خلق‌شده توسط جری سیگل و جو شاستر نوشت.

این فیلم در ۱۱ ژوئیه به سینماها آمد و با ۱۲۵ میلیون دلار فروش داخلی آغاز شد و نهایتاً اولین فیلم دی‌سی شد که از سقف ۳۰۰ میلیون دلار فروش داخلی عبور کرد؛ این رکورد پس از بتمن (۲۰۲۲) ثبت نشده بود.

در گفت‌وگویشان با Vatican News، کِیت بلانشت، اسپایک لی، لسلی مان و کنت لنرگان واکنش‌های خود را نسبت به فراخوان پاپ لئو برای استفاده از نقش‌هایشان در جهان سینما به‌منظور کمک به دیگران و «بازکشف بخشی از امیدی که برای بشریت ضروری است تا به‌حداکثر زندگی کنند» به اشتراک گذاشتند.

نوشته: کیلچ گاسی

«در اینجا داستان است…» معمولاً از روایت‌کنندگان می‌شنوید که دربارهٔ کارشان توضیح می‌دهند. و در اتاقی پر از هنرمندان خلاق و فیلم‌سازان، همیشه داستانی برای گفتن وجود دارد. پس از گوش دادن به سخنرانی پاپ لئو دربارهٔ زیبایی و اهمیت فیلم‌ها و مسئولیتی که بر دوش کسانی است که در دنیای سینما فعالند، بازیگران و فیلمسازان بین‌المللی مشهور، سالن‌های قصر آپاستولیک را پر کردند و هر یک از آنان داستان ملاقات خود با پاپ را بازگو کردند.

در دل جامعه

با گسترش روزافزون برنامه‌های پخش آنلاین، حضور در سینماها در سراسر جهان در سال ۲۰۲۴ به میزان ۸.۸٪ کاهش یافت — فروش ۵۰۰ میلیون کمتر از سال ۲۰۲۳. پاپ لئو خطر این کاهش را به‌عنوان «سینماها و تئاترها قلب‌تپندهٔ جوامع ما» یاد کرد. او همچنین بر ارزش فرهنگی و اجتماعی آن‌ها و ضرورت محافظت از آن‌ها تأکید کرد.

مصاحبه با بازیگر آمریکایی لسلی مان

بازیگر آمریکایی لسلی مان این چالش را به‌دست گرفته است. او گفت به‌عنوان یک بازیگر، سعی دارد مردم را به بازگشت به تماشای فیلم‌ها در سالن‌های سینما و تئاتر تشویق کند تا «فیلم‌ها را همراه با هم تجربه کنند، نه این‌که در منزل روی مبل بنشینند».

مان تصمیم گرفته است که فراخوان پاپ را برای نگاه به آینده با حس خوش‌بینی پذیرد: «ما بسیار امیدواریم و برای آینده سینما بسیار هیجان‌زده‌ایم»، او توضیح داد. اگرچه سخنرانی پاپ به ایتالیایی بود، مان به Vatican News گفت که تأثیر مخاطبان چقدر چشمگیر بود. «این فوق‌العاده بود»، او افزود که به خانه خواهد رفت و ترجمهٔ انگلیسی را می‌خواند.

کلیسا و سینما

این حس امید با کنت لنرگان، نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس و کارگردان آمریکایی، ادامه یافت. او اشاره کرد که اگرچه مسیحی، کاتولیک یا مذهبی نیست، کلیسای کاتولیک «به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین حامیان هنر در طول صدها سال بوده است».

لنرگان به علاقهٔ پاپ لئو برای ادغام سینما در این سنت هنری تحسین کرد. او استدلال کرد که جهانی بدون هنر، فیلم، نقاشی، موسیقی «دنیایی بسیار افسرده خواهد بود». در دنیای امروز که پر از تعارض‌ها و تنش‌های اجتماعی است، هنر—به‌ویژه سینما—می‌تواند مسیر امید باشد. «به‌محض اینکه مردم فرصتی برای امید پیدا کنند»، لنرگان افزود، «آن را می‌گیرند».

او تأکید کرد که «این یک افتخاری بزرگ» است که در ساخت و پشت صحنهٔ فیلم‌ها حضور داشته باشید، چرا که می‌توانند شهادت‌های زیبایی، حقیقت و امید برای افرادی باشند که به دنبال سرگرمی و معنا هستند.

هرگز بیش از حد دور از خانه نیست

در پایان سخنرانی پاپ، هنرمندان مختلف توانستند به‌صورت فردی با او احوال‌پرسی کنند و در صورت تمایل، به پدر مقدس هدیه‌ای ارائه دهند.

یک هدیهٔ ویژه ریشه‌های پنهانی در دوران دانشگاهی پاپ لئو در ایالات متحده داشت. فیلمساز آمریکایی اسپایک لی، ساکن بروکلین، نیویورک، او را با یک پیراهن شخصی‌سازی‌شدهٔ تیم بسکتبال نیویورک نیکز خوشامد گفت. «در اینجا داستان است»، لی آغاز کرد، «پاپ به ویلا نووا رفت… و نیکز سه بازیکن از ویلا نووا داشته‌اند».

مصاحبه با فیلمساز آمریکایی اسپایک لی

پیراهن نسخهٔ شهری، نام پاپ لئو و شمارهٔ ۱۴ را بر روی آن دارد—به‌عنوان یادآوری ارتباط او با دانشگاه‌آلِمان خود.

سینما به بی‌صداها صدا می‌بخشد

بازیگر و تهیه‌کنندهٔ استرالیایی کِیت بلانشت نیز از این فرصت بهره برد تا به پاپ یک دستبند آبی کوچک با معنای زیبا هدیه دهد. «من با UNHCR، آژانس پناهندگان سازمان ملل کار می‌کنم»، بلانشت توضیح داد؛ این دستبند نشانگر همبستگی او با افرادی است که به‌دلیل جابجایی بی‌خانمان شده‌اند.

او در اوایل سال جاری، صندوق فیلم‌برداری جابجایی را به‌عنوان سفیر ارجاعی UNHCR راه‌اندازی کرد. این طرح به پشتیبانی و تأمین مالی «کار فیلمسازان جابجا شده یا فیلمسازانی که سابقهٔ اثبات‌شده‌ای در روایت اصیل تجربهٔ افراد جابجا شده دارند» اختصاص دارد.

به‌همراه مدیر جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم روتردام، وانیا کالوجِرچیک، بلانشت اشاره کرد که صدای این فیلمسازان پناهنده «اغلب از جریان اصلی حاشیه‌نشین می‌شود». بنابراین، هم بلانشت و هم کالوجِرچیک به اهمیت به‌اشتراک‌گذاری کارهای این صندوق با پدر مقدس تأکید کردند.

«این به‌قدری اهمیت دارد که سرهنگی (عالی‌حضرت) این فضا را برای گفت‌وگو باز می‌کند و نشان می‌دهد چگونه ایجاد فضایی برای روایت داستان‌های افرادی که غالباً گوش نیافته‌اند و کسانی که فرصت‌های کمتری دارند، همانند فیلمسازان جابجا شده، ضروری است»، کالوجِرچیک تأکید کرد. او افزود که این نشانگر ارزش‌های مشترک بین صندوق فیلم‌برداری جابجایی و واتیکان است—چون هر دو حقوق بشر بنیادی و کرامت هر فرد را ترویج می‌کنند.

جابه‌جایی اجباری یک مسألهٔ مهم بشردوستانه در جهان امروز است. UNHCR گزارش داد که تا پایان ژوئن ۲۰۲۵، حدود ۱۱۷ میلیون نفر در سراسر جهان به‌دلیل آزار، درگیری، خشونت، نقض حقوق بشر یا «رویدادهایی که نظم عمومی را به‌طور جدی تحت‌تأثیر قرار می‌دهند»، از خانه‌های خود جابه‌جا شده‌اند.

این بحرانی است که نمی‌توانیم و نباید از آن فرار کنیم. امروز صبح، پاپ لئو تأکید کرد که کسانی که در جهان سینما فعالند نباید از «مقابله با زخم‌های جهان» بترسند. «خشونت، فقر، تبعید، تنهایی، اعتیاد و جنگ‌های فراموش‌شده مسائلی هستند که باید به آن‌ها پرداخته و روایت شود».

بلانشت پس از سخنرانی پاپ این پیام را در ذهن خود نگه داشت: «او دربارهٔ اشک‌هایی صحبت کرد که اغلب مردم در زندگی روزمره قادر به ریختن آن‌ها نیستند؛ این حس در سینما به‌دست می‌آید». او حس کرد فراخوان پدر مقدس برای بازگشت به «شغل روزمره‌مان و الهام‌بخشی و ایجاد فضاهای گفتگو» می‌تواند از طریق داستان‌های امید موجود در سینما آغاز شود.

بیلی باب تورنتون به‌عنوان شهردار امضاکننده «boob» در Sunset Marquis حضور دارد. به قلم بایرن ریسمن

بایرن ریسمن

Sunset Strip افسانه‌ای لس آنجلس میزبان چندین مؤسسهٔ مشهور راک‌اند‑رول بوده است — کلاب Whisky a Go Go، هتل Riot House (که نامش تغییر کرده است)، Viper Room، Rainbow Bar & Grill و هتل Sunset Marquis. این آخرین مکان موضوع مستند جدید تایلر میاسم و کِرِگ ای ویلیامز به نام If These Walls Could Rock است که به‌عنوان بخشی از جشنوارهٔ مستند Doc NYC در نیویورک به نمایش گذاشته می‌شود.

این مستند تازه راک بر پایهٔ کتابی با همین نام که در سال ۲۰۱۴ توسط ویلیامز و مارک روزنتال منتشر شد، تاریخ پرماجرای هتل مشهور را به تصویر می‌کشد. این هتل توسط پدر روزنتال، جورج روزنتال در اوایل دههٔ ۶۰، درست در انتهای خیابان و نزدیک به کلوب تازه‌تاسیس Playboy Club ساخته شد. به‌صورت مخفیانه تبدیل به پناهگاهی برای ستارگان راک شد تا گرد هم آیند، هم‌فکری کنند، همکاری داشته باشند — و با جنبه‌های تاریک خود درگیر شوند. این واقعیت که در دوران اوج‌اش زیر نگاه رسانه‌ها پرواز می‌کرد، آن را به مکان ایده‌آلی برای هنرمندان همفکر تبدیل کرد تا خلاقیت و تمایلات شهوانی خود را کشف کنند. حتی برخی از آثار برنده جایزهٔ گرمی از اینجا به‌وجود آمدند.

سه سال پیش، ویلیامز با میاسم دربارهٔ امکان اقتباس کتاب به فیلم صحبت کرد و دو نفر برای کارگردانی مشترک فیلم دست به‌دست هم دادند؛ این فیلم شامل بیش از ۴۰ مصاحبه و بیش از ۲۰ نفر از افراد منتخب صندلی افتخاری راک اند رول است. (رابرت فریدمن و مایک پاورز از بانگل‌او مِدیا + انترْتینمنت به‌عنوان تهیه‌کننده و نماینده فروش این فیلم فعالیت کردند.) اسلش و کِلی اوسون به‌صورت غیررسمی هنگام نوشیدن نوشیدنی‌های بدون الکل گپ می‌زنند؛ ریچارد مارکس در حالی که لب‌حجاب حمام پوشیده، به‌طرز فلسفی می‌پردازد؛ در حالی که مورسی در «جیم جام» خود در رختخواب استراحت می‌کند؛ و مایکل دِس باره‌س در حالی که زیر یک قوس راهرو می‌نشیند و اطرافش آشغال‌های پس‌پارتی پراکنده است، قصه‌ها را تعریف می‌کند.

در همین حین، «شهردار» خودساختهٔ مارکیس — بازیگر و موسیقیدان بیلی باب تورنتون — در اتاق خود میان آثار «باربیکیو رِد‑نک» نشسته است. او به فیلمسازان یک تور از ویلا در محوطه هتل می‌دهد و داستان‌های گذشته‌اش با این هتل را افشا می‌کند؛ جایی که پس از پایان ازدواج‌های متعدد، به‌مدت طولانی در آن زندگی می‌کرد.

«او شخصیت جالبی است و دوست‌داشتنی»، میاسم دربارهٔ ستارۀ برنده اسکار Sling Blade می‌گوید. «نصف نابغه و نصف احمق است. واقعا شگفت‌انگیز و بسیار خوش‌قلب است. در پایان مصاحبه، نکات چگونگی امضای «boob» را به ما داد؛ این‌ چیزهای مهمی‌ست که باید بدانیم. فقط ستارگان راک به این نیاز دارند.»

سیر مارکیس مشابه سیر بسیاری از باندهای راک اند رول است: آن‌ها شکل می‌گیرند، به اوج می‌رسند، از بحران می‌گذرد، از هم می‌پاشند و سپس (امیدواریم) پیروزمندانه دوباره ظاهر می‌شوند. پس از دوران اوج، این هتل در دههٔ ۹۰ به‌دلیل مشکلات فیزیکی و مالی دچار نزول شد؛ ولی در نهایت به مکان مقدسی برای ستارگان راک سالخورده و باتجربه تبدیل شد تا فرزندان خود را به‌همراه داشته باشند.

«ستون فقرهٔ روایت ما، داستان پدر‑پسر جورج و مارک است»، میاسم توضیح می‌دهد. «می‌دانستیم که مخاطبان این مستند با پسری که می‌خواهد پدرش را راضی کند، ارتباط برقرار می‌کنند. پس از ساختن مارکیس، رزنتال بزرگ‌تر به پروژه‌های املاکی دیگر مشغول شد و پسر کمی دورافتاده‌اش را تنها گذاشت تا هتل را از مصادره نجات دهد. «مارک به‌خوبی از موقعیت برترِ خود در این کار آگاه است و واقعاً از آن دوری می‌کند»، ویلیامز می‌گوید.»

«او نمی‌خواست کاری با آن داشته باشد، عمدتاً به‌دلیل رابطهٔ پرتنش با پدرش»، کارگردان ادامه می‌دهد. «این لزوماً راهی نیست که بخواهید تمام عمر خود را صرف زندگی با کسی کنید که به دلایل مختلف از او متنفر هستید. آنچه بیش از همه ما را شگفت‌زده کرد، توانایی او در بیان واضح رشد این رابطه بود. به‌نظر می‌رسد او بسیار به این موضوع فکر کرده است و به‌طریقی باز و واضح دربارهٔ عواطفی که معمولاً تاریک و دشوار برای گفت‌وگو هستند، صحبت کرد.»

«واقعیت این است که شما می‌توانید فقط به ستارگان راک گوش کنید که در مورد مهمانی و رابطهٔ جنسی بی‌وقفه حرف می‌زنند»، ویلیامز می‌گوید. «ما واقعا ساعت‌ها و ساعت‌ها از این‌گونه روایت‌ها داریم. در واقع، فیلم‌سازان اذعان کردند که برخی از این داستان‌ها یا بیش از حد شخصی بوده‌اند — یا آن‌قدر مست‌ساز که به راحتی قابل‌اشتراک‌گذاری نبودند.»

«موارد خوب همیشه روی پرده می‌آیند، درست است؟» میاسم می‌گوید. «ما فیلمی بسیار سریع، پر از سرگرمی ساخته‌ایم که تاریخ راک اند رول را از طریق هتل واقع در Sunset Strip روایت می‌کند.»

یکی از صحنه‌های برجسته این است که اسلش، مایکل دِس باره‌س و مَت سورام دربارهٔ ترک مصرف الکل گفتگو می‌کنند؛ پس از آن راک‌استار جوان لززی هیل دربارهٔ موسیقی‌دانان، سلامت روانی آن‌ها و مسئولیت‌پذیری بیشتر نسبت به خود بحث می‌کند.

«همان‌طور که دِیو گروهل در فیلم می‌گوید، هیچ‌چیزی بهتر از تعامل رو در رو نیست»، میاسم اضافه می‌کند. «و این همان زیبایی است که مارکیس به‌دنبال آن است؛ ما بیش از هر زمان دیگری این نوع همکاری خلاقانهٔ رو به رو را می‌خواهیم — و مارکیس همچنان در تلاش است این کار را انجام دهد.»

پس از دو هفته قطع‌سرویس، یوتیوب تی‌وی و دیسنی جمعه اعلام کردند که به توافقی رسیده‌اند.

علاوه بر بازگرداندن شبکه‌های دیسنی همچون ABC، ESPN و FX به سرویس پخش‌زنده یوتیوب تی‌وی، این توافق باعث می‌شود سرویس جدید مستقیم‑به‑مصرف‌کننده ESPN بدون هزینه‌ی اضافی برای یوتیوب تی‌وی در دسترس باشد. یوتیوب همچنین می‌تواند برخی از شبکه‌های منتخب دیسنی و بسته‌ی Disney+/Hulu را به‌عنوان بخشی از بسته‌های مختلف بفروشند.

در بیانیه‌ای، هم‌رئیسین شرکت Disney Entertainment، آلن برگمن و دانا والدن، به‌همراه رئیس ESPN، جیمی پیاتارو، این توافق را به‌عنوان توافقی توصیف کردند که «ارزش فراوان برنامه‌های دیسنی را شناسایی کرده و به مشترکان یوتیوب تی‌وی انعطاف‌پذیری و گزینه‌های بیشتری می‌بخشد».

«خوشحالیم که شبکه‌های ما به موقع بازگردانده شده‌اند تا طرفداران بتوانند این آخر‌هفته از گزینه‌های فراوان برنامه‌های عالی، از جمله فوتبال کالج، لذت ببرند»، به‌قول مدیران دیسنی افزودند.

یوتیوب همچنین جمعه بیانیه‌ای منتشر کرد که اعلام کرد کانال‌های تحت تأثیر «در طول روز» بازگردانده خواهند شد. این شرکت گفت: «ما بابت این اختلال عذرخواهی می‌کنیم و از صبر مشترکان‌مان که در طول مذاکرات به نفع آن‌ها عمل کردیم، قدردانی می‌کنیم».

یوتیوب تی‌وی به‌عنوان جایگزینی برای تلویزیون کابلی برای افرادی که از کابل قطع کرده‌اند، در نظر گرفته شده است؛ اما همانند اکثر ارائه‌دهندگان تلویزیون کابلی، این سرویس نیز با مجموعه‌ای از اختلافات با تأمین‌کنندگان محتواهای بزرگ مواجه بوده است — معمولاً دربارهٔ میزان پرداخت به آن‌ها و انعطاف‌پذیری‌اش در ارائه محتوا در بسته‌های مختلف.

آخرین بار که یوتیوب و دیسنی در سال ۲۰۲۲ دوباره مذاکرات کردند، یک قطع‌سرویس مشابه (ولی بسیار کوتاه‌تر) رخ داد. این بار، یوتیوب به مشترکان اعتبار ۲۰ دلاری اعطا کرد که می‌توانند در فاکتور بعدی خود بهره‌مند شوند.

یک نظرسنجی حتی نشان داد که به‌دلیل قطع‌سرویس دیسنی، ۲۴٪ از بیش از ۱۰ میلیون مشترک سرویس اعلام کردند که یا اشتراک خود را لغو کرده‌اند یا به‌زودی قصد لغو دارند. (سخنگوی یوتیوب اعلام کرد که نرخ واقعی خروج «قابل مدیریت است و با نتایج این نظرسنجی هم‌خوانی ندارد».)

در واقع، آماندا سیلبرلینگ از TechCrunch گفت که قطع‌سرویس زندگی او را نابود کرده بود چون نمی‌توانست برنامه «Jeopardy!» را تماشا کند! خوشبختانه، کابوس دو هفته‌ای‌اش به پایان رسیده است.

«محاکمه الکس بالدوین» در نهار تجلیل از نوآوران DOC NYC در ۱۳ نوامبر به نمایش رسید

نوشته توریا شِفیلد و الکساندرا شونفلد

الکساندرا شونفلد یک نویسندهٔ مقالات ویژه در مجله PEOPLE است. او از آوریل ۲۰۲۲ در PEOPLE مشغول به کار است. آثار او پیش از این در Newsweek منتشر شده‌اند.

نکات ضروری

• روی کنتاکی به PEOPLE گفت که مستند جدیدش، محاکمه الکس بالدوین، «پرترهٔ صمیمی» ای از بازیگر است
• کارگردان گفت که فیلم «جنبه‌ای بسیار خام» از الکس بالدوین را نشان می‌دهد
• مستند پس از حادثهٔ تراژیک در صحنهٔ فیلم Rust که به وفات فیلمبردار هالینا هچینز منجر شد، الکس بالدوین را دنبال می‌کند

کارگردان روی کنتاکی می‌گوید مستند جدید او، محاکمه الکس بالدوین، جنبه‌های پیش از این ندیده‌شده‌ای از بازیگر را نشان می‌دهد.

روی کنتاکی، دختر رابرت اف. کنتاکی و ایتل کنتاکی، به‌صورت اختصاصی در مصاحبه‌ای با PEOPLE در طول نهار تجلیل از نوآوران DOC NYC در شهر نیویورک، در ۱۲ نوامبر، گفت‌وگو کرد.

در طول گفت‌وگو، که کنتاکی ۵۶ ساله است، گفت که این پروژه پرتره‌ای صمیمی و فاش‌کننده از بازیگر است که از سر و صدای شایعات روزنامه‌ای عبور می‌کند.

این مستند الکس بالدوین، ۶۷ ساله، را دنبال می‌کند در حالی که او به‌دلیل اتهام قتل غیر عمد پس از مرگ فیلمبردار هالینا هچینز در صحنهٔ فیلم Rust قرار داشته است. (قاضی در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ سرانجام این اتهامات را حذف کرد.)

«من فکر می‌کنم این فیلم یک پرترهٔ بسیار صمیمی است و جنبه‌ای بسیار خام از الکس را نشان می‌دهد؛ او در این فیلم تأیید می‌کند که مردم هرگز او را به روشی که ما در این مسیر به تصویر می‌کشیم، نخواهند دید»، کنتاکی می‌گوید.

«پس، من فکر می‌کنم او به‌طرز فوق‌العاده‌ای شجاع و دلیر بود که اجازه داد ما او را در این زمان پرآشوب مستند کنیم؛ و فکر می‌کنم مردم چیزهایی در او می‌بینند و جنبه‌هایی از او که تا به‌حال ندیده‌اند»، او افزود.

او ادامه می‌دهد: «این یک پرترهٔ شخصیت است، اما همچنین به این می‌پردازد که وقتی رسانه‌های اجتماعی و شایعات دیگر به‌تدریج به نظام عدالت می‌رسند، چه می‌شود؛ و این می‌تواند — به‌نظر من — به بی‌عدالتی منجر شود.»

بالدوین، که تهیه‌کننده و ستارهٔ فیلم Rust بود، در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۱ در صحنهٔ فیلم‌برداری در نیو مکزیکو یک تفنگ ساختگی با گلولهٔ زنده در دست داشت. این تفنگ در دست او به‌صدور آمد و حداقل یک گلوله رها شد که منجر به کشته شدن هالینا هچینز و مصدوم شدن کارگردان جویل سوزا شد. بالدوین ادعا کرد که نمی‌دانست این تفنگ — که توسط تجهیز‌کننده صحنه، هانا گوتیئرز‑ريد — پر است و همچنین گفت که ماشه را فشار نداده است.

اتهامات علیه بالدوین در نهایت در سال ۲۰۲۴ حذف شد.

در حین گفتگو با PEOPLE در نهار تجلیل از نوآوران DOC NYC، کنتاکی گفت که بالدوین در ابتدا «مقاوم» به مشارکت در فیلم بود.

«با الکس بالدوین پس از حادثهٔ فیلم «Rust» تماس گرفتم، اما پیش از این که او دوباره به صحنهٔ فیلم‌برداری «Rust» بازگردد. اتهامات کیفری ثبت شده بود و من با او دربارهٔ ساخت مستند دربارهٔ او و وضعیتش صحبت کردم. او – می‌توانم بگویم – در ابتدا مقاومت نشان داد. من گفتم: «یک‌دم بگذار، فکر کن؛ اگر علاقمند باشی، خوشحال می‌شوم بیشتر صحبت کنیم». سپس، درست پیش از شروع تولید و پیش از لغو اتهامات کیفری، او با من تماس گرفت و گفت که مایل است»، او به یاد می‌آورد.

او افزود: «به او گفتم: «مایلم این کار را انجام دهم. نیاز دارم که کنترل کامل تحریریه داشته باشم و نمی‌توانید از این فیلم از نظر مالی جبران‌خواهی کنید.» این برایم بسیار مهم بود. و ما ظرف یک هفته قراردادی بسته شد و توافقی برقرار شد؛ من در این مسیر همراه او بودم و این کار را در طول سه سال گذشته ادامه دادم.»

کنتاکی ادامه داد که تصمیم او برای بررسی تجربهٔ بالدوین در این دورهٔ خاص از زندگی‌اش، به هیچ‌وجه از فقدان تراژیک هچینز که در زمان مرگش ۴۲ ساله بود، کم نمی‌کند.

او می‌گوید: «و واضح است — همواره این‌ را می‌گویم — که تمام این‌ها در پس‌زمینهٔ تراژدی وحشتناک و فقدان هالینا قرار دارد». او ادامه می‌دهد: «فکر می‌کنم در دنیایی که امروز زندگی می‌کنیم، باید فضا کافی برای بررسی بیش از یک تراژدی که می‌تواند در چنین شرایطی رخ دهد، وجود داشته باشد. پس این فیلم دربارهٔ این کاوش است.»

محاکمه الکس بالدوین در جشنواره فیلم DOC NYC در ۱۳ نوامبر به نمایش رسید.