دسته: هالیوود

دوهٔ چارلی کرک، رپر سرزده را پس از اظهار نامناسب تسلی داد: «به من اعتماد کنید، زیر آفتاب هیچ‌چیز جدیدی نیست که من نشنیده باشم؛ پس شما مشکلی ندارید.»

نیکی میناج، جی‌دی ونِس را در گفت‌وگو با همسر چارلی کرک «قاتل» نامید

رپر نامزد جایزه گرمی، نیکی میناج، نائب‌رئیس‌جمهور جی‌دی ونِس را به‌عنوان «قاتل» تحسین کرد؛ اشتباهی خجالت‌آور که روز یکشنبه رخ داد، در حالی‌که او تنها چند قدمی از دووهٔ فعال محافظه‌کار کشته‌شده چارلی کرک نشسته بود.

نیکی میناج در زمان سخنرانی در AmericaFest برگزار شده توسط Turning Point USA در فینیکس، در کنار صحنه با اریکا کرک، دووهٔ یکی از بنیان‌گذاران گروه که سه ماه پیش توسط گلولهٔ یک قاتل به قتل رسید، نشسته بود.

«آقایان جوان عزیز، الگوهای شگفت‌انگیزی مثل رئیس‌جمهور جذاب و دلپذیر ما دارید و همچنین الگوهای شگفت‌انگیزی مثل قاتل جی‌دی ونِس، نایب‌رئیس‌جمهور ما»، نیکی میناج به مخاطبان متحیر گفت.

به‌نظر می‌رسید نیکی میناج فوراً لغزشش را درک کرد، چهره‌اش را پوشاند و برای چند ثانیهٔ نامچوب ساکت ماند.

در همان لحظه، اریکا کرک به دفاع از نیکی میناج پرداخت و به خواننده گفت که نگران لغزش کلامی‌اش نباشد.

«به من اعتماد کنید، زیر آفتاب هیچ‌چیز جدیدی نیست که من نشنیده باشم؛ پس شما خوب هستید»، اریکا کرک اطمینان‌بخش به نیکی میناج گفت. «دوستت دارم.»

حتی پس از کلمات دلگرم‌کنندهٔ کرک، نیکی میناج همچنان از استفاده نامناسب از کلمه «قاتل» تکان‌خورده به‌نظر می‌آمد.

«دوستت دارم. واقعاً باید دربارهٔ این موضوع بخندید»، کرک گفت و تنش باقی‌مانده در اتاق را کاهش داد. «من همهٔ توهین‌ها را تجربه کرده‌ام و می‌دانی چه می‌گویم؟ خداوند آن‌قدر نیکوست که اجازه می‌دهد تمام این‌ها بی‌دردسر از سرت عبور کنند.»

«و این همان نکتهٔ زیبا در این لحظه است؛ چون اگر اینترنت بخواهد آن را کلیپ کند، چه اهمیتی دارد؟ من این زن را دوست دارم»، کرک گفت. «او زنی شگفت‌انگیز است. او روح و قلبی برای خداوند دارد و کلمات تنها کلمه‌اند. اما من قلب او را می‌شناسم و این حتی اهمیتی ندارد. هرچه می‌خواهی بگو، چون من قلب تو را می‌دانم.»

در سال‌های اخیر نیکی میناج به‌عنوان یکی از حامیان غیرمنتظره و صریح جناح راست شناخته می‌شود.

ساکن کالیفرنیا به‌ویژه نسبت به ایالتدار کالیفرنیا گاوین نیوسام تحقیرآمیز رفتار کرده؛ او را پیش از اشتباه «قاتل» چند ثانیه پیش «نیو‑اسکم» نامید.

تصحیح (۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۵ ET): نسخهٔ پیشین این مقاله نقش چارلی کرک در تأسیس Turning Point USA را به‌درستی بیان نکرده بود. او یکی از هم‌بنیان‌گذاران بود، نه مؤسس آن.

یک کشمکش داخلی در خبرگزاری سی‌بی‌اس دربارهٔ گزارش «60 Minutes» که به دولت ترامپ انتقاد می‌کرد، به‌صورت عمومی شعله‌ور شد؛ یک خبرنگار ادعا کرد این گزارش به دلایل سیاسی از پخش منع شده و سردبیر خبر باری وایس روز دوشنبه گفت این گزارش «پیشرفتی نداشته».

دو ساعت پیش از ساعت پخش در روز یکشنبه، سی‌بی‌اس اعلام کرد که گزارشی که در آن خبرنگار شاردین آلفونسئی با تبعیدشدگانی که به زندان بدنام CECOT در السالوادور فرستاده شده‌اند، مصاحبه کرده بود، جزئی از برنامه نخواهد بود. وایس، بنیان‌گذار «Free Press» که در اکتبر به‌عنوان سردبیر خبرگزاری سی‌بی‌اس تعیین شد، گفت این تصمیم از جانب او بوده است.

این منازعه یکی از معتبرترین برندهای روزنامه‌نگاری — که هدف مکرر رئیس‌جمهور دونالد ترامپ نیز بوده است — را دوباره به مرکز توجه می‌کشاند و سؤالاتی را برانگیخته می‌کند که آیا انتصاب وایس نشانه‌ای برای حرکت سی‌بی‌اس نیوز به سمت گرایشی دوستانه‌تر نسبت به ترامپ است.

آلفونسئی در ایمیلی که به همکاران دیگر برنامه «60 Minutes» فرستاد، اعلام کرد که این گزارش از نظر واقعی دقیق است و توسط وکلای سی‌بی‌اس و واحد استانداردهای آن تأیید شده است. اما دولت ترامپ از اظهار نظر در مورد این گزارش خودداری کرد و وایس خواست تا تلاش بیشتری برای کسب دیدگاه آن‌ها صورت گیرد.

«به نظر من، حذف این گزارش در این زمان پس از گذر از تمام بررسی‌های داخلی دقیق، تصمیمی ادبیاتی نیست، بلکه تصمیمی سیاسی است»، آلفونسئی در ایمیل نوشت. او به‌سرعت به درخواست‌های نظردهی از سوی آسوشییتد پرس پاسخ نداد.

آلفونسئی در همان ایمیل افزود که برای مصاحبه یا طرح سؤال با کاخ سفید، وزارت خارجه و وزارت امنیت داخلی (دپارتمان امنیت درون‌مرزی) پرس‌وجو شده بود — گاهی هم هر دو.

تماشا کنید: تحولات پارامونت در رهبری سی‌بی‌اس نیوز چه معنایی برای چشم‌انداز رسانه‌ای دارد

«سکوت دولت بیانیه‌ای است، نه یک ویتو»، آلفونسئی نوشت. «امتناع آن‌ها از مصاحبه، یک استراتژی تاکتیکی برای نابود کردن گزارش است. اگر امتناع دولت از مشارکت به عنوان دلیل موجهی برای قطع یک گزارش تلقی شود، عملاً کلید خاموش‌کننده‌ای برای هر گزارشی که برایشان نامطلوب باشد، به آن‌ها واگذار کرده‌ایم.»

«اسپایک» اصطلاحی در روزنامه‌نگاری برای قطع یک گزارش است. اما وایس در بیانیه‌ای گفت که مشتاق است تا زمانی که آماده باشد، قطعه آلفونسئی را پخش کند.

در روز دوشنبه، هنگام تماس روزانهٔ داخلی ویرایشی سی‌بی‌اس نیوز، واضح بود که وایس از یادداشت آلفونسئی خشمگین شده بود. رونوشت پیام وایس توسط سی‌بی‌اس نیوز ارائه شد.

«تنها مرکز خبری که می‌خواهم مدیریت کنم جایی است که بتوانیم دربارهٔ پیچیده‌ترین مسائل ویرایشی، با احترام و به‌ویژه با این فرض که نیت بهترین همکارانمان را داریم، اختلافات سرسختانه داشته باشیم»، وایس گفت. «هر چیز دیگری کاملاً غیرقابل قبول است.»

او گفت که اگرچه گزارش آلفونسئی شهادت قدرتمندی دربارهٔ شکنجه در زندان CECOT ارائه می‌دهد، نیویورک تایمز و سایر رسانه‌ها پیش از این کار مشابهی انجام داده‌اند. «برای انتشار گزارشی دربارهٔ این موضوع دو ماه پس از آن، باید بیشتر کار کنیم»، او افزود. «و این برنامه «60 Minutes» است. ما باید بتوانیم افراد کلیدی را روی ضبط صدا و تصویر داشته باشیم.»

مشخص نیست که آیا مشارکت وایس در جستجوی نظر دولت مورد تقاضا بوده یا نه. به گزارش‌ها، او به برنامه خبری کمک کرد تا در پاییز گذشته مصاحبه‌هایی با جارید کوشنر و استیو ویتکوف برای بحث در مورد تلاش‌های صلح خاورمیانه‌ای ترامپ ترتیب دهد. خود ترامپ نیز توسط نوراه اودونل در برنامهٔ «60 Minutes» که در ۲ نوامبر پخش شد، مصاحبه شد.

ترامپ به‌طور شدید از برنامه «60 Minutes» انتقاد کرده است. او پیش از انتخابات پاییز گذشته اجازه مصاحبه به این برنامه نداده بود، سپس به‌دلیل نحوهٔ برخورد شبکه با مصاحبه‌ای با رقیب انتخاباتی‌اش، کامالا هریس، اقدام به شکایت قضائی کرد. شرکت مادر سی‌بی‌اس، پارامونت گلوبال، برای تسویه این دعوا، تابستان گذشته ۱۶ میلیون دلار به ترامپ پرداخت کرد. اخیراً، ترامپ به‌طور خشمگینانه به مصاحبهٔ خبرنگار لسلی استال با مارجوری تیلور گرین، که پیش از این متحد ترامپ بود اما اکنون منتقد اوست، واکنش نشان داد.

««60 Minutes» در ماه‌های اول دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ به‌ویژه در گزارش‌های خبرنگار اسکات پیلی، به‌صورت سخت‌گیرانه‌ای رفتار کرد. پیلی که در همین ماه جایزه‌ای از دانشگاه USC Annenberg برای فعالیت‌های روزنامه‌نگاری‌اش دریافت کرده بود، اشاره کرد که این گزارش‌ها بهار سال گذشته «با حداقل ممکن مداخله» پخش شد.

پیلی گفت که افراد در «60 Minutes» نگران این بودند که مالکیت جدیدی که این تابستان در پارامونت برپا شد، چه معنایی برای این برنامه خواهد داشت. او افزود: «هنوز اوایل است، اما آنچه می‌توانم بگویم این است که ما همان نوع گزارش‌ها را با همان سطح سخت‌گیری ادامه می‌دهیم و تا به حال هیچ مداخلهٔ شرکتی‌ای را تجربه نکرده‌ایم.» این اظهارات پیلی طبق گزارش deadline.com ارائه شد.

چپ: عکس بایگانی: لوگوی پخش سی‌بی‌اس در بیرون دفتر مرکزی آن در منهاتن، نیویورک، در تاریخ 30 ژوئیهٔ 2018 دیده می‌شود. عکاسی شانون استاپلتون/ ریتورز

ثین هو کتاب خود با عنوان «The People vs the Golden State Killer» را به‌عنوان بخشی از «سه‌گانه» می‌داند، پس از دو کتاب دیگر که توسط نویسندگان مختلف نوشته شده‌اند.

پیش از اینکه جوزف دی‌آنجلو، کهنه‌نویس ۷۴ ساله نیروی دریایی و افسر پلیس پیشین، مسئولیت جنایات خشن خود را در دادگاه بپذیرد، دادستان ثین هو درخواست خاصی از قاضی نظارت‌کننده بر محاکمه داشت. او می‌خواست جهان چهره قاتل را ببیند.

سال ۲۰۲۰، اولین سال پاندمی، و قوانین فاصله‌گذاری اجتماعی و استفاده از ماسک به‌صورت کامل در جریان بود. اما هو خواست که دی‌آنجلو—آدمی که به‌عنوان گلدن استیت کیِلِر شناخته می‌شود و در طول بیش از ده سال حکومت ترور در سرتاسر کالیفرنیا چهره‌اش را مخفی کرده بود—در حین پذیرش گناه‌اش ملزم به استفاده از یک پوشش شفاف بر روی صورت شود.

«وقتی او سرانجام برای پذیرش مسئولیت در حضور قربانیان و بازماندگانی که زندگی‌شان را بی‌توجهی به هم ریخته‌اند، به دادگاه می‌آید، نباید اجازه داشته باشد همچنان پشت ماسکی که تمام عمرش استفاده کرده است، پنهان بماند»، هو در کتاب جدید خود به نام The People vs the Golden State Killer، به قاضی گفت.

در این کتاب، هو که اکنون دادستان شهرستان ساکرامنتو است، داستان تحقیق و دستگیری دی‌آنجلو را به‌صورت جامع بیان می‌کند و نقش خود را در یکی از بزرگ‌ترین پیگردهای کیفری در تاریخ ایالت شرح می‌دهد.

دی‌آنجلو یکی از سرسخت‌ترین جنایتکاران کالیفرنیا بود. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۶، او خود به‌اعتبار خود بیش از صد سرقت مسلحانه در درهٔ مرکزی ایالت انجام داد و حداقل ۵۱ مورد تجاوز و ۱۳ قتل از ساکرامنتو تا شهرستان اورنج ارتکاب کرد. او محله‌ها را تعقیب و ترور می‌کرد، به خانه‌ها نفوذ کرده، زنان و دختران را تجاوز و شکنجه می‌کرد و زوج‌ها و زنان را در تخت‌خوابشان به قتل می‌رساند. در بخشی از این دوره، او به‌عنوان افسر پلیس خدمت می‌کرد. و او فرزندان خود را در همان جامعه‌ای که یک‌بار هدف‌گیری کرده بود، بزرگ کرد.

این جنایات تقریباً نیم‌قرن بی‌پاسخ ماندند. در سال ۲۰۱۸، مقامات با به‌کارگیری تکنیک نوین DNA تحقیقاتی، دی‌آنجلو را به‌عنوان قاتل و تجاوزگر شناسایی کردند. دو سال پس از دستگیری‌اش، او گناه‌پذیری کرد و به حبس ابد بدون امکان آزادگی مشروط محکوم شد.

هو جزئیات جدیدی از لحظات پس از دستگیری دی‌آنجلو، تعاملات او با بازپرسین در اتاق بازجویی، و گفت‌وگوهای در پارکینگ بین دادستان‌ها و وکلای مدافع عمومی دربارهٔ درخواست گناه‌پذیری دی‌آنجلو را فاش می‌کند.

این کتاب همچنین به تأثیرات ویرانگر جنایات دی‌آنجلو می‌پردازد—پدری که پس از قتل دخترش توسط دی‌آنجلو، جشن‌های تولد و تعطیلات را متوقف کرد، و زنان جوانی که در خانه‌های خود مورد تجاوز قرار گرفتند و خانواده‌هایشان به آن‌ها دستور دادند هرگز دربارهٔ آنچه برایشان رخ داده است، نگوید.

در مصاحبه‌ای با گاردین، هو دربارهٔ کتاب The People vs the Golden State Killer و تلاشش برای «از بین بردن راز هیولای پشت ماسک و کنار زدن اسطوره‌های مخفی‌کنندهٔ اعمال او» صحبت کرد.

این مصاحبه برای کوتاه‌سازی و وضوح، ویرایش شده است.

جرایم گلدن استیت کیِلِر چگونه بر کالیفرنیا، از جمله جوامعی که او به‌طور مکرر به آن‌ها حمله کرده و نظام قضایی، تأثیر گذاشتند؟

می‌توانید اثر را در نرده‌های نصب‌شده بر پنجره‌ها و درهای جوامعی که او بارها به آن‌ها حمله کرده است، ببینید. شخصی به من گفت که خانواده‌اش در این دوره روی سقف می‌خوابیدند. من یک امضای کتاب در ساکرامنتو داشتم و زنی آمد و گفت: «وقتی او دستگیر شد، برای اولین بار در ۴۰ سال، توانستیم با پنجره‌ها باز بخوابیم.»

تکنیک نوآورانه‌ای که برای دستگیری او به کار گرفته شد «ژنتیک تحقیقاتی» نام دارد. ما همراه با دیگر نهادهای پلیسی از سراسر جهان، تقریباً ۱۰۰۰ پرونده سرد را با استفاده از این تکنیک حل کرده‌ایم. این روش به‌طور اساسی تحقیق در پرونده‌های سرد را دگرگون کرده است.

هدف شما از نوشتن این کتاب چه بود؟

وقتی که اولین بار به این پرونده اختصاص داده شدم، کتاب میشل مک‌نامارا دربارهٔ گلدن استیت کیِلِر با عنوان «I’ll Be Gone in the Dark» را خواندم. متأسفانه، او پیش از دستگیری او درگذشت. سپس پل هولز—همکار و دوست من—کتابی در مورد چگونگی دستگیری دی‌آنجلو با این تکنیک نوشت. کتاب من اولین کتابی است که به‌صورت جامع به تحقیق، دستگیری و پیگرد قضایی می‌پردازد. من آن را سومین جلد از سه‌گانه می‌نامم.

ژانر «حقیقت‌پژوهی» معمولاً بر جنایتکار و جنایات تمرکز می‌کند. کتاب من به‌جای آن بر مأموران قانون که هرگز جستجوی او را متوقف نکردند، متمرکز است. و بر قربانیان و بازماندگان، صدای آن‌ها را برجسته می‌کند. این برای من اهمیت داشت.

چگونه به نوشتن دربارهٔ تجارب آن‌ها با حساسیت نزدیک شدید؟

در ابتدا با قربانیان صحبت کردم. این برای من مهم بود تا صدای آن‌ها، کلمات و احساساتشان را بر روی کاغذ بیاورم. دوم این که وقتی دربارهٔ یک قاتل سریالی و یک تجاوزگر سریالی مانند گلدن استیت کیِلِر می‌نویسید، نمی‌توانید از بررسی واقعیت‌های پرونده اجتناب کنید. اما به‌نظر من رویکرد من (بدون بهره‌کشی) بود. جزئیات را ارائه دادم، اما از پرداختن به تمام جزئیات دقیق خودداری کردم.

نگاهی اجمالی ارائه دادم، اما عمیقاً به آن نپرداختم و در آن غوطه‌ور نشدم.

آیا لحظه‌ای خاص در این پرونده برای شما برجسته است؟

اولین قربانی تجاوز جنسی در ساکرامنتو، فیلیس هِنمان بود. وقتی که به این پرونده اختصاص داده شدم، این اولین پرونده‌ای بود که خواندم. او در آن زمان ۲۳ ساله بود. اولین باری که در دادگاه حاضر شدم، این زن به سوی من آمد. او حدود شصت سالگی داشت، موهایش خاکستری، عینک ضخیم شبیه بطری نوشابه، لبخند گرمی داشت، اما می‌توانستم درد را بر چهره‌اش ببینم.

او می‌گوید: «سلام، نام من فیلیس است. من قربانی شمارهٔ یک هستم.» و وقتی دست او را گرفتم، حس کردم که از میان زمان و فضا دست می‌رسم. چون تصور من از او یک زن ۲۳ ساله بود، اما اکنون با زن سالخورده‌تری صحبت می‌کردم. می‌توانید درد را که خطوط صورت او را در طول سال‌ها حک کرده، ببینید. من با فیلیس دوستی برقرار کردم.

در اواخر پرونده متوجه شدم که او در حال مبارزه با سرطان است و نمی‌تواند در دادگاه حضور پیدا کند… اما تمام سایر قربانیان از او حمایت کردند. دو ماه پس از صدور حکم، من در سراسر اتاق به او نگاه می‌کنم و می‌بینم که چشمانش درخشش خاصی دارد. برای اولین بار در ۴۰ سال، او توانست یک نوع عدالت را به‌دست آورد. فیلیس سه ماه پس از آن درگذشت.

وقتی امروز به این پرونده فکر می‌کنم، دیگر به او فکر نمی‌کنم؛ به او فکر می‌کنم. به پایان‌بندی و عدالت که توانستیم برای تمام این قربانیان فراهم کنیم، فکر می‌کنم.

به‌نظر شما چرا دی‌آنجلو در نهایت تصمیم به پذیرش گناه و اعتراف به جنایات خود گرفت؟

بار سنگین جرم به‌صورت گرداب بر او می‌چرخید. اگر موضوع به دادگاه می‌رفت، همه این افراد شهادت می‌دادند، تمام رازهای تاریکش فاش می‌شد. او کنترل مطلق خود را از دست می‌داد و همه چیز—از دوران کودکی‌اش، از سوزن‌پیکرهٔ غیرمعمولاً کوچک‌اش، تا ناکامی‌های روابطش—همگی برملا می‌شد. این نهایت از دست دادن کنترل است. به‌نظر نمی‌رسد که او بتواند از از دست دادن کنترلی که پیش‌تر تجربه کرده بود، بیشتر تحمل کند.

چگونه توانست به‌صورت دوگانه زندگی کند؛ یک طرفی که به زنان و دختران حمله می‌کرد و مردم را در تخت‌خوابشان قتل می‌کرد و طرف دیگر که پدر و عمو و همکار مورد احترام بود؟

او یک دستکار ماهر است. او مردم را دستکاری می‌کند. می‌تواند این جنبه‌ها را در ذهن خود جداگانه نگه دارد. او قادر به انجام این کارها بود. وقتی اولین بار جنایات خود را ارتکاب کرد، افسر پلیس بود؛ او ماسکی بر چهره‌اش داشت. نشان، یونیفرم، همه این‌ها ماسک بودند؛ و خانواده‌اش نیز یک ماسک بود.

در زیر آن ماسک، چیزی جز یک هیولا نبود که عاشق کنترل و دستکاری مردم برای به دست آوردن حس قدرت بود. او پیچیدگی خدایی (God complex) داشت. می‌خواست بر مردم سلطه داشته باشد و همیشه در کنترل باشد. این دقیقاً همان اوست.

نظام عدالت از زمان ارتکاب این جنایات چه تغییراتی کرده است؟

امروز ارگان‌های مختلف اجرای قانون کمتر در جدایی‌های خود ایستاده‌اند. ما اکنون ارتباط بیشتری با یکدیگر داریم. دیگر آن‌قدر منزوی نیستیم.

و سپس تمام پیشرفت‌های علم DNA و علوم قانونی را در نظر بگیرید. اگر به این فکر کنید، دیگر نمی‌توانید در این دوران اینگونه جرایم را مرتکب شوید؛ زیرا همه‌جا دوربین‌های نظارتی، دوربین‌های Ring، و گوشی‌های هوشمند وجود دارد.

چه پیامی را از این پرونده امید دارید که عموم مردم دریافت کنند؟

پایداری روح انسان. بسیاری از این افراد تارهای زندگی خود را پاره‌پاره کردند. آن‌ها سال‌ها با درد و تردید زندگی کردند؛ با مصرف مواد مخدر، الکل و روابط شکست‌خورده مواجه شدند. اما در نهایت توانستند عدالت و آرامشی برای خود فراهم کنند و دردشان را به قدرت تبدیل کنند.

افرادی مانند گلدن استیت کیِلِر که دوران کودکی دردناکی داشته‌اند، همچنان انتخاب می‌کنند. نجات‌یافته‌گی گِی هاردوک در بیانیه تأثیرگذار خود گفت: «شما ما را تجاوز کردید، ما را مورد حمله قرار دادید. ما فکر می‌کردیم که می‌میریم. اما ما در مقابل تبدیل شدن به قاتلان سریالی و هیولاها، به‌جای این کار نرفتیم. این انتخابی است که شما کردید». و به‌نظر من این دوگانگی است. سؤال این است که آیا ما محبت را درآغوش می‌کشیم یا نفرت را؟ آیا نور را می‌پذیریم یا تاریکی را؟ آیا نیکی را می‌پذیریم یا شر؟ این‌ها انتخاب‌های روزانهٔ ما هستند.

جیمی کیمل با ارائه‌ٔ سخنرانی تلویزیونی کریسمس، که به «سال فوق‌العاده‌ای» برای فاشیسم می‌پردازد، خطر تحریک دونالد ترامپ را می‌پذیرد.

کیمل توسط کانال ۴ برای ارائهٔ سالانهٔ پیام‌جایگزین کریسمس این شبکهٔ بریتانیا رزرو شده است؛ این برنامه در روز کریسمس، کمی پس از پیام‌دانی پادشاه چارلز ۳ به ملت، پخش می‌شود.

کانال ۴ جزئیات سخنرانی کیمل را منتشر نکرده است؛ اما انتظار می‌رود این میزبان شبانه دربارهٔ وضعیت آزادی بیان اظهار نظر کند و بگوید: «از منظر فاشیسم، این سال واقعاً فوق‌العاده بوده است.»

این اتفاق باعث بروز اعتراضات در آمریکا و فراتر از آن شد؛ بسیاری تهدیدهای رئیس کمیسیون فدرال مخابرات، برندان کار، برای تنبیه ABC را تلاشی برای ساکت کردن منتقدان ترامپ می‌دانند.

یکی از افراد داخلی کانال ۴ گفت سخنرانی کیمل لحن گرم خواهد داشت، اما پیام جدی‌ای در زیر آن نهفته است.

سخنگو می‌گوید: «بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید و تأثیر گسترده‌اش بر جهان، داستان سال ۲۰۲۵ بوده است و دشوار است کسی بهتر از جیمی کیمل پیدا کرد تا به این مسأله بپردازد؛ کیمل خود را در خط مقدم نبرد آمریکا برای آزادی بیان می‌بیند.»

این برنامه که اولین بار در سال ۱۹۹۳ پخش شد، پیام‌جایگزین کریسمس کانال ۴ به‌عنوان جایگزینی برای پیام‌دانی سالانهٔ پادشاه عمل کرده و برای بینندگان بازتابی اندیشه‌برانگیز و شخصی از رویدادهای سال گذشته فراهم می‌کند.

از سخنرانان پیشین این برنامه می‌توان به استیون فری، دنی دیر و یک دیپ‌فیک از ملکه الیزابت دوم اشاره کرد.

مادر سویفت به شکل‌گیری رابطهٔ دخترش با تراویس کلسی یاری داد.

مادر تیلور سویفت شاید نیروی اصلی پشت رابطهٔ دخترش با نامزدش تراویس کلسی باشد.

اپیزودهای سوم و چهارم از مستند جدید خواننده، «پایان یک دوره»، که روز پنج‌شنبه بر روی Disney+ منتشر شد، جزئیات بیشتری دربارهٔ رابطهٔ عاشقانهٔ سویفت با تراویس کلسی، بازیکن پست tight end تیم کانزاس سیتی چیفز، ارائه می‌دهند.

یکی از صحنه‌های موجود در این اپیزودهای جدید، تیلور سویفت را نشان می‌دهد که با مادرش، آندریا، گفتگو می‌کند و شرح می‌دهد که چگونه مادرش به دخترش توصیه کرد تا با ستاره NFL رابطه داشته باشد.

همه چیزهایی که باید دربارهٔ مستند «پایان یک دوره» تیلور سویفت و «نمایش نهایی» بدانید

«من تاکنون ورزشکار نبودم»، تیلور سویفت در این قسمت می‌گوید. «چون من ورزشکار نیستم و همیشه این‌گونه فکر می‌کردم: «خب، دربارهٔ چه می‌توانیم صحبت کنیم؟»»

او ادامه می‌دهد: «پس تو با این لحن به من زنگ می‌زنی، مثل « هی، می‌دونم که این موضوع شاید برای تو خوب نباشه، اما یک مرد —»»

«—او خیلی خوشگل است»، آندریا سویفت اضافه می‌کند.

تیلور سویفت ادامه می‌دهد: «تو چیزی شبیه به «باید کار متفاوتی را شروع کنی» گفتی.»

آندریا سویفت سپس بر آن می‌دورد که در طول تور «Eras» دخترش، او عناوین خبرها را می‌خواند و از تلاش کلسی برای دادن یک دستبند دوستی به سویفت در یکی از اجراهای او مطلع شد.

او می‌گوید که سپس با پسرعمو، که او را متخصص تیم کانزاس سیتی چیفز می‌داند، تماس گرفت تا اطلاعات دقیق‌تری دربارهٔ کلسی به‌دست آورد و بلافاصله سعی کرد راهی برای معارفهٔ دخترش با کلسی پیدا کند.

آندریا سویفت می‌گوید: «این‌چقدر صادقانه بود. فکر می‌کردم که این شیرین‌ترین چیز در دنیا است که او به برنامه‌ات آمد، چیزی از دنیایت برای تو آورد. این برای من خیلی معنی‌دار بود. بنابراین، فکر می‌کردم این خیلی دلنشین است و من خوشم آمد.»

تراویس کلسی در اپیزودهای بعدی «پایان یک دوره» به تیلور سویفت می‌پیوندد

در بخش دیگری از این قسمت، تیلور سویفت دربارهٔ رابطه‌اش با کلسی، که اکنون نامزدش است، صحبت می‌کند. او همچنین دربارهٔ لحظاتی از تور با کلسی بازگو می‌کند، از جمله زمانی که او در یکی از اجراهای لندن به صحنه پیوست؛ او می‌گوید این اتفاق به عنوان یک شوخی آغاز شد.

او می‌گوید: «نمی‌توانم به‌خاطر بسپارم که این موضوع چگونه پیش آمد؛ فکر می‌کنم فقط در حال شوخی دربارهٔ انجام این کار توسط او بودیم. سپس واضح شد که او جدی است و من هم گفتم: «صبر کن – او واقعاً این کار را می‌کرد؟»»

این ابرستاره پاپ نیز در این قسمت دربارهٔ شباهت‌های شغل خود با کلسی سخن می‌گوید و می‌گوید: «ما هر دو شغلی داریم که در استادیوم‌های NFL حضور می‌یابیم و برای ساعتی و نیم ساعت مردم را سرگرم می‌کنیم.»

او می‌گوید: «در کار او خشونت بیشتری نسبت به کار من وجود دارد.» اما: «این اشتیاق ماست. ما از کودکی به دنبال این بوده‌ایم. بنابراین، هرگز فکر نکرده بودم با مردی ملاقات کنم که مسیر مشابهی داشته باشد.»

او اضافه می‌کند: «تراویس به‌صورت مفهومی کاملاً با زندگی بزرگ راحت است. زیرا او چنین زندگی دارد و این‌گونه نیست که با اجبار داشته باشد؛ او کاملاً راحت با آن است.»

کلسی و تیلور سویفت در ماه اوت نامزدی خود را اعلام کردند و این خبر را در یک پست مشترک اینستاگرام منتشر کردند.

این دو با متن «معلم زبان انگلیسی شما و معلم تربیت بدنی شما ازدواج می‌کنند.» این پست را شرح دادند.

دو اپیزود نهایی مستند تیلور سویفت روز سه‌شنبه، ۲۳ دسامبر بر روی Disney+ منتشر خواهد شد.

شرکت والت دیزنی مادر شرکت ABC News است.

یک قاضی فدرال در بروکلین حکم محکومیت یکی از دو مردی که به قتل جیسون میزل، معروف به جام مستر جی، دی‌جی گروه افسانه‌ای هیپ‑هاپ مستقر در کوئینز به نام ران‑دی‌ام‌سی، صادر شده بود را لغو کرد.

این حکم تقریباً دو سال پس از آن شد که همان قاضی فدرال بر محاکمه‌ای نظارت کرد که در آن هیئت منصفه کارل جوردن جونیور را به دلیل ادعای مشارکت او در قتل میزل در سال ۲۰۰۲ محکوم یافت. میزل سرپرست جوردن بود.

در جریان محاکمه، دادستان‌ها استدلال کردند که میزل برای یک منازعهٔ مواد مخدر کشته شده است؛ پس از این که با کاهش فعالیت موسیقی‌اش به واسطه‌گری در معاملات کوکائین پرداخت. آن‌ها گفتند این منجر به شلیک گلوله‌ها در حضور چندین شاهد در استودیوی او در کوئینز، در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۰۲ شد.

اما جمعه، قاضی ناحیه‌ای ایالات متحده لاشن دی‌آرسی هال حکمی صادر کرد که شواهد کافی برای تشخیص انگیزه‌ای برای محکومیت جوردن از ابتدا وجود نداشت.

«در اینجا، پس از بررسی سوابق محاکمه، دادگاه دریافت که نظریه‌های دولت دربارهٔ انگیزهٔ مرتبط با مواد مخدر جوردن برای قتل میزل یا انگیزهٔ مرتبط با جرم مخدر برای استفاده از اسلحه، به‌طور نامعقولی فرضی و صرفاً حدسی است»، هال نوشت.

یکی از وکلای جوردن تصمیم قاضی را تحسین کرد.

«از جانب آقای جوردن و خانوادهٔ او، تصمیم امروز حسی از تسکین به آن‌ها می‌دهد، همان‌طور که به فصل تعطیلات نزدیک می‌شوند»، وکیل، مایکل هوستون، گفت.

رونالد واشینگتن، که پیش از این به قتل میزل محکوم شده بود، درخواست رفع اتهام خود را رد شد.

جِی برایت، مرد سومی که در معرض اتهامات مربوط به مشارکت احتمالی‌اش است، انتظار می‌رود سال آینده محاکمه شود.

میزل، بومی بروکلین، و بقیهٔ ران‑دی‌ام‌سی به‌دلیل کمک به ورود هیپ‑هاپ به جریان اصلی در دههٔ ۱۹۸۰ با ترانه‌های مشهور چون «Walk This Way»، «Christmas in Hollis» و «It’s Like That» شناخته می‌شوند.

کشته شدن میزل منبعی از حدس و گمان‌ها برای دهه‌ها پس از آن شد.

اصلاح: این خبر به‌روزرسانی شد تا مراجع به افراد کشته‌شده و مکانی که قتل اتفاق افتاد، تصحیح شود.

این داستان همچنین برای افزودن اطلاعات بیشتر به‌روزرسانی شد.