دسته: فیلم

نتفلیکس توافق کرد که بخش‌های فیلم و پخش وارنر بروس دیسکاوری را به مبلغ $72bn (£54bn) در یک معامله بزرگ هالیوودی خریداری کند.

این غول پخش پس از یک رقابت طولانی، به عنوان موفق‌ترین پیشنهاددهنده برای وارنر بروس پیش از رقبای کامکست و پارامونت اسکیدنس شد.

وارنر بروس مالک فرنچایزهایی از جمله هری پاتر و بازی تاج و تخت، و سرویس پخش HBO Max است.

این خرید قرار است یک غول جدید در صنعت سرگرمی ایجاد کند، اما معامله هنوز باید توسط مقامات نظارتی رقابتی تأیید شود.

برخی از افراد در صنعت فیلم، از جمله انجمن نویسندگان آمریکا، این معامله را انتقاد کرده‌اند و می‌گویند که تأثیر منفی بر کارگران و مصرف‌کنندگان خواهد داشت.

هم‌رئیس اجرایی نتفلیکس، تد ساراندوس، بیان کرد که سرویس پخش «بسیار مطمئن» است که تأییدیه‌های نظارتی مورد نیاز را دریافت خواهد کرد و با «سرعت کامل» به سمت آن پیش می‌رود.

او گفت که با ترکیب کتابخانهٔ برنامه‌ها و فیلم‌های وارنر بروس با سریال‌های پلتفرم پخش، همچون Stranger Things، «می‌توانیم برای مخاطبان بیش از آنچه دوست دارند فراهم کنیم و به تعریف قرن آیندهٔ داستان‌سرایی کمک کنیم».

او گفت: «وارنر بروس قرن گذشتهٔ سرگرمی را تعریف کرد و با هم می‌توانیم قرن آینده را تعریف کنیم».

در پاسخ به سؤال درباره این‌که آیا HBO باید به‌صورت سرویس پخش جداگانه باقی بماند، هم‌رئیس اجرایی گرگ پیترز گفت نتفلیکس بر این باور است که برند HBO برای مصرف‌کنندگان مهم است، اما افزود: «فکر می‌کنیم هنوز زود است که به جزئیات نحوه تطبیق این خدمات برای مصرف‌کنندگان بپردازیم».

نتفلیکس برآورد می‌کند که بین $2bn تا $3bn صرفه‌جویی خواهد کرد، عمدتاً از طریق حذف تداخل‌ها در حوزه‌های پشتیبانی و فناوری این کسب‌وکارها.

فیلم‌های ساخته‌شده توسط وارنر بروس همچنان در سینماها اکران می‌شوند و استودیو تلویزیونی وارنر بروس می‌تواند به تولید برای شرکت‌های ثالث ادامه دهد. نتفلیکس نیز تولید محتوای انحصاری برای پلتفرم خود را ادامه خواهد داد.

او این روز را «روز بزرگ» برای این شرکت‌ها نامید و آقای ساراندوس اذعان داشت که این خرید ممکن است برخی سهامداران را شگفت‌زده کرده باشد، اما این «فرصت نادری» بود تا نتفلیکس را برای موفقیت «در دهه‌های آینده» آماده سازد.

دیوید زاسلاو، رئیس و مدیر عامل وارنر بروس، افزود که این توافق «دو تا از بزرگ‌ترین شرکت‌های روایت‌گری جهان» را ترکیب خواهد کرد.

او گفت: «با پیوستن به نتفلیکس، اطمینان می‌دهیم که مردم در سراسر جهان همچنان می‌توانند از داستان‌های غنی جهان برای نسل‌های آینده لذت ببرند».

معاملهٔ نقدی و سهام معادل ۲۷٫۷۵ دلار برای هر سهم وارنر بروس ارزش دارد، در حالی که ارزش کل شرکت – شامل بدهی‌ها و ارزش سهام – حدود ۸۲٫۷ میلیارد دلار است. ارزش حقوق صاحبان سهام، یا قیمت نقدی، ۷۲ میلیارد دلار است.

هیئت مدیرهٔ هر دو شرکت به‌طور یک‌صدا این معامله را تأیید کردند.

برخی از افراد در صنعت فیلم این توافق را انتقاد کرده‌اند.

انجمن نویسندگان آمریکا، شعبه‌های شرقی و غربی، در روز جمعه بیانیهٔ مشترکی صادر کردند که در آن می‌گویند «این ادغام باید مسدود شود».

آن‌ها گفتند: «این نتیجه منجر به حذف مشاغل، کاهش دستمزدها، تشدید شرایط برای تمام کارگران سرگرمی، افزایش قیمت‌ها برای مصرف‌کنندگان و کاهش حجم و تنوع محتوا برای تمام بینندگان می‌شود».

مایکل اولری، مدیر عامل سازمان تجاری سینما یونایتد، گفت که این ادغام «تهدیدی بی‌سابقه» برای صنعت سینمای جهانی ایجاد می‌کند.

او گفت: «تأثیر منفی این خرید بر تئاترها از بزرگ‌ترین زنجیره‌ها تا سینماهای تک‌پردهٔ مستقل در شهرهای کوچک در ایالات متحده و در سراسر جهان خواهد بود».

نتفلیکس پس از این‌که وارنر بروس برنامه‌های پیش‌بینی‌شدهٔ خود برای جداسازی بخش پخش و استودیوها از بخش شبکه‌های جهانی به دو شرکت در سال آینده را تکمیل کرد، این خرید را نهایی خواهد کرد.

بخش شبکه‌های جهانی آن تبدیل به Discovery Global خواهد شد و شامل کانال‌های کابلی مانند CNN و TNT Sports در ایالات متحده، همچنین کانال‌های Discovery و تلویزیون‌های رایگان در اروپا خواهد بود.

با این حال، TNT Sports International با بخش پخش و استودیوها که به نتفلیکس فروخته می‌شود، باقی می‌ماند.

تغییرات هالیوودی

پائولو پسکتاوره، مؤسس و تحلیلگر فناوری، رسانه و مخابرات در PP Foresight، گفت که این فروش «بیانیه‌ای بزرگ از نیت است و اهداف نتفلیکس برای تبدیل شدن به رهبر جهانی در نظام جدید پخش» را برجسته می‌کند.

اما او هشدار داد که در حالی که این «حرکت شگفت‌انگیز» برای وارنر بروس معقول به نظر می‌رسد، می‌تواند «سر درد برای نتفلیکس» ایجاد کند وقتی که سعی در ترکیب این دو شرکت با توجه به عظمت معامله داشته باشد.

اگرچه معامله توافق شده مربوط به بخشی از کسب‌وکار وارنر بروس است، رقیب پارامونت در اکتبر پیشنهادی برای خرید تمام شرکت، شامل شبکه‌های کابلی آن، ارائه کرده بود.

وارنر بروس این پیشنهاد را رد کرد قبل از اینکه خود را برای فروش عرضه کند.

قبل از اعلام معامله، تام هارینگتون، سرپرست بخش تلویزیون در Enders Analysis، گفت ارزیابی اینکه آیا تصاحب توسط نهادهای نظارتی تصویب می‌شود یا نه دشوار است، اما اگر انجام شود، تأثیر عظیمی بر سینما خواهد داشت.

او گفت: «اگر انجام شود، هالیوود را به‌صورت کامل بازسازی خواهد کرد».

آقای هارینگتون گفت که احتمالاً «کاهش‌های عمده» در تولید تلویزیونی و فیلمی شرکت تازه ادغام‌شده خواهد بود که منجر به مقاومت از سوی برخی بخش‌های هالیوود و اتحادیه‌های مرتبط می‌شود.

او برای مصرف‌کنندگان افزود که احتمالاً این ادغام منجر به افزایش قیمت‌ها خواهد شد.

او گفت: «هزینهٔ نتفلیکس افزایش خواهد یافت و اگرچه HBO Max ممکن است بسته شود یا غیرضروری شود، اما گستردگی بیشتر خانواده‌های استفاده‌کننده از نتفلیکس احتمالاً افزایش در کل درآمدهای اشتراکی را به‌دنبال دارد».

دنی هیووسن، سرپرست تحلیل مالی در AJ Bell، گفت که نتفلیکس «شاخه‌ای زیتون» به هالیوود ارائه کرده است با این وعده که به انتشار فیلم‌های وارنر بروس در پردهٔ بزرگ ادامه خواهد داد.

او افزود: «اگر این معامله بتواند به‌سرعت موانع نظارتی مهم را رفع کند، صرفه‌جویی‌های هزینهٔ قابل‌توجهی پیش‌بینی می‌شود».

او ادامه داد: «اینکه چه میزان از این صرفه‌جویی‌ها به مشترکان سرویس پخش منتقل می‌شود یا اینکه آیا نتفلیکس به‌عنوان دارای قدرت قیمت‌گذاری بیش از حد در نظر گرفته می‌شود، یکی از مسائلی است که در ماه‌های آینده تحت نظارت شدید قرار خواهد گرفت».

با گزارش تکمیلی نتالی شِرمن

«Bollywood Hungama» با خبرگذاری در خصوص تصمیم آدیتیا دار و استودیوی جیو برای انتشار فیلم بعدی خود، Dhurandhar، به صورت دو‑قسمتی، در صنعت سر و صدایی به پا کرد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، خبر همانند آتش به‌سرعت در همه‌جا پخش شد. اکنون که پروژهٔ کارگردانی آدیتیا دار به اکران رسیده است، واضح شد که Dhurandhar با حضور سانجی دات، اکشای خانا، ر. مدهوان، آرژون رامپال و سارا آرجون، واقعاً یک حماسهٔ دو‑قسمتی است.

مشخص شد که بخش اول Dhurandhar به طول ۳ ساعت و ۳۴ دقیقه است؛ به عبارت دیگر، زمان پخش آن ۲۱۴ دقیقه است. این بخش طولانی اما جذاب با وعدهٔ قسمت دوم به پایان می‌رسد؛ اما این تمام ماجرا نیست؛ در انتهای اعتبارهای بخش اول، جلوه‌هایی از بخش دوم نمایش داده می‌شود که نشانه‌ای از مسیر پیش‌رفت داستان در قسمت دوم است.

سازندگان همچنین در انتهای اعتبارها اعلام کردند که دنباله در سینماها در تاریخ ۱۹ مارس ۲۰۲۶، یعنی عید، اکران خواهد شد؛ پس این فیلم با Toxic و Dhamaal 4 رقابت خواهد کرد.

Bollywood Hungama پیش‌تر به‌صورت انحصاری به خوانندگان اطلاع داد که ۲٬۰۰۰ طرف‌دار در مراسم بزرگ رونمایی تریلر Dhurandhar در مرکز فرهنگی نمادین نیتا موکش آمبانی در بمبئی حضور خواهند یافت. همچنین ما اولین کسی بودیم که خبر زمان پخش بیش از ۳ ساعت و ۳۰ دقیقهٔ Dhurandhar را منتشر کردیم؛ این امر این فیلم را به یکی از طولانی‌ترین آثار سینمای هندی تبدیل می‌کرد.

با کشف این‌که Dhurandhar اکنون به‌عنوان یک حماسهٔ دو‑قسمتی شناخته می‌شود، همهٔ نگاه‌ها به عید ۲۰۲۶ معطوف است تا چشم‌انداز بزرگ آدیتیا دار به پایان برسد. پس از ارائهٔ فصل اول جذاب به مدت ۲۱۴ دقیقه و یک نگاه تحریک‌آمیز به آینده، فیلم تضمین کرد که انتظار برای قسمت دوم شدید خواهد بود؛ و Bollywood Hungama به‌روز‌رسانی‌های انحصاری خود را برای شما ادامه خواهد داد.

همچنین بخوانید: درام صبح‌زود: Dhurandhar در سراسر کشور منتشر شد علیرغم تحویل دیرهنگام محتوا؛ بن‌بست Gaiety‑Galaxy در روز اکران پایان یافت

اخبار بالیوود – به‌روزرسانی‌های زنده

برای دریافت جدیدترین اخبار بالیوود، به‌روزرسانی‌های فیلم‌های تازه بالیوود، آمار فروش گیشه، اکران فیلم‌های جدید، اخبار بالیوود به زبان هندی، اخبار سرگرمی، اخبار زنده بالیوود امروز و فیلم‌های پیش‌رو ۲۰۲۵، همراه ما باشید و تنها در Bollywood Hungama با جدیدترین فیلم‌های هندی به‌روز بمانید.

آونجرز: اندگیم به‌زودی در سینماها برمی‌گردد. دنیای سینمایی مارول برای سال ۲۰۲۶ بزرگ‌نقشه‌ترین گام را برنامه‌ریزی کرده است. سال آینده، بازگشت مجموعهٔ آونجرز دنیای سینمایی مارول که پیشرو در فروش بلیت‌ها است، را نشان می‌دهد. بازیگران آونجرز: روز نابودی از تمام تاریخچهٔ دنیای سینمایی مارول انتخاب شده‌اند و همچنین از شخصیت‌های چندجهانی دیگر فرنچایزها، از جمله تیم اصلی X‑Men فاکس، بهره می‌برند.

با بازگشت روبِرت داونی جونیور به دنیای سینمایی مارول برای ایفای نقش دکتر دوم در برابر چند قهرمان، اولین فیلم آونجرز از سلسلهٔ چندجهانی وعده می‌دهد که هواداران قدیمی را جذب کند و برای کسانی که در طول پر‌تنش‌ترین دورهٔ این مجموعه همراه بوده‌اند، تقاطعاتی که خواستند را فراهم آورد. پیش از فیلم، مارول یک ترفند در دست دارد تا هیجان را برانگیزد.

در X، استودیوهای مارول اعلام کردند که آونجرز: اندگیم در سپتامبر ۲۰۲۶ دوباره در سینماها اکران می‌شود، سه ماه قبل از آونجرز: روز نابودی.

بر اساس گزارشگر هالیوود، آونجرز: اندگیم در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ دوباره در سینماها نمایش داده می‌شود. بنابراین مارول فاصلهٔ کوتاه ۸۴ روزه‌ای بین فیلم‌های آونجرز در سینماها ایجاد می‌کند که روز نابودی در ۱۸ دسامبر به‌طرح می‌آید. بازگشت دومین فیلم پر درآمد تاریخ به‌صورت سینمایی، به‌طور همزمان برای این رسانه و مارول خبر امیدوارکننده‌ای است.

استودیو تا به‌حال دربارهٔ داستان آونجرز: روز نابودی محتاط بوده و جزئیات کمی منتشر شده است. اما به‌نظر می‌رسد مارول برای پایان سال ۲۰۲۵ آماده است تا به‌صورت رسمی ماشین تبلیغاتی برای بزرگ‌ترین اکران سلسلهٔ چندجهانی تا کنون را به‌کار گیرد. اطلاعاتی می‌گویند که اولین تریلر آونجرز: روز نابودی در کنار نمایش‌های آواتار: آتش و خاکستر قرار خواهد گرفت.

یعنی تریلر فیلم دنیای سینمایی مارول باید حداکثر تا ۱۹ دسامبر منتشر شود. پس از آن، سال ۲۰۲۶ شاهد بازاریابی‌های بیشتری شامل تریلرها، تیزرها و پوسترها خواهد بود که به هواداران تصویر واضح‌تری از نقش دکتر دوم توسط داونی و بازگشت آونجرز می‌دهد. تمام این‌ها به سمت آونجرز: اندگیم، که با درآمد ۲٫۸ میلیارد دلار در سراسر جهان موفق بود می‌انجامد که پیش از فیلم «روز نابودی» دوباره به سینماها می‌آید.

در «دختران شرور کوچک»، اورسکا دژوکیک سفری هفتگی گروه دخترانهٔ سرودخوانی را به کوره‌ای سوزان تبدیل می‌کند. این کارگردانی‌ نخستین فیلم او، به‌عنوان نماینده اسلوونی برای مراسم نود و هشتم اسکار انتخاب شد و در اکران اولین بار در جشنوارهٔ هفتاد و پنجم برلین موفق شد و جایزهٔ FIPRESCI را به دست آورد. این اثر عمیقاً همجنس‌گرایانه و کاتولیک است؛ حس لغزان گناه و زندگی‌اش برای کسانی که در فضای جدی صومعهٔ روایت حضور دارند، سردرگمی و اضطراب فراوانی به وجود می‌آورد.

فیلم با تصاویری و صداهایی آغاز می‌شود که به‌مانند سرنوش‌های تمایلات شخصیت اصلی، لوسیا (جارا سوفیا استان)، به‌صورت فراکتالی به چشم می‌خورند. نماهای نزدیک از گوش‌ها و دهان‌ها، صداهای ASMR از انگشتانی که موهای ضخیم و بلند را می‌چرخانند، در حین تایپ بر روی گوشی، و یک مگس زمزمه‌کن که بر سقف می‌چرخد، به‌هم می‌پیوندند. پس از این ماجراجویی‌های بصری و شنیداری، دوربین در نهایت بر چهرهٔ خنثی لوسیا متمرکز می‌شود. این دختر ۱۶ ساله تازه به گروه سرودخوانی پیوسته است؛ گروهی که شامل آنا‑ماریا (مینا سواجگر) خودباور و دوستش کلارا (پاپویچ استازا) می‌شود. چشمان مشتاق لوسیا بلافاصله به آنا‑ماریا جذب می‌شوند و سپس به کارگردان سرسخت گروه (ساسا تاباکوویچ) می‌نگرشند. در این صحنهٔ ابتدایی، لوسیا حس واضحی از خود دارد — حس که با نورپردازی آسمانی بی‌اندازه تقویت می‌شود — دربارهٔ اینکه کی می‌خواهد باشد و چه کسی باید اطاعت کند. دجیویک به همین دلیل نقش‌ها را آشفته می‌کند؛ تا لوسیا را به مسیر بلوغ سوق دهد.

تاثیراتی از فیلم «دختر مقدس» لوکریسیا مارتِل بر این اثر دیده می‌شود؛ دجیویک تصویری دقیق از بیداری جنسی را به نمایش می‌گذارد که پایه‌ای مستحکم برای روان‌نمایی آسیب‌دیدهٔ شخصیت اصلی فراهم می‌کند. به‌عنوان مثال، پس از پایان تمرین لوسیا، آنا‑ماریا با عمل به‌ظاهر بی‌ضرری همانند کرم‌لب به لوسیا می‌زند. وقتی مادر لوسیا (ناتاسا برگر) آرایش او را می‌بیند، فوراً خشمگین می‌شود: «فکر می‌کردم قرار بود لب‌رنچ نکردیم»، او سرزنش می‌کند. سپس، در یک دو‌نمایی معنادار، صحنه‌ای شگفت‌انگیز از بیداری جنسی رخ می‌دهد؛ در حالی که مادر و دختر در حال تماشای تلویزیون و خوردن بستنی‌اند. احتمالاً می‌توانید حدس بزنید که کدام یک متمرکز است و دیگری به‌درجة حدی از ناآرامی، گردن روباش را تنظیم می‌کند. مادر کاملاً محافظه‌کار است. علیرغم این تمایلات «پاک» مادر، واضح است که لوسیا آمادهٔ رهایی است.

زندگی فرصتی برای این آزادی در قالب سه روز تمرین فشرده سنتی در صومعهٔ سیوی‌داله می‌پذیرد. در این مکان مذهبی، لوسیا در اتاقی مشترک با آنا‑ماریا و کاتال زندگی می‌کند که چشم‌اندازی به حیاطی دارد که مردان خارجی، عرق‌گرفته و قدرتمند، در حال تعمیرات هستند. هرچند لوسیا به سوی آن‌ها هوس دارد، اما اغلب تمایل خود را زیر پوشش سکوت پنهان می‌کند. چهرهٔ زیرین‌منجمد و چشمان مشتاق او که توسط استان به‌خوبی به تصویر کشیده شده، بارها یادآور نقاشی‌های بوتیچلی مانند «ونوس و مارس» یا «چهرهٔ زن جوان» می‌شود — چهره‌هایی که دنیای تمام‌شان در گوشه‌های مختلف ویژگی‌هایشان آشکار می‌شود. تنها آنا‑ماریا است که می‌تواند واکنش‌های محافظه‌کار لوسیا را بخواند و حساسیّت‌های او را در بازی «حقیقت یا جرات» یا دزدیدن یک پیراهن از کارگر ساختمانی به‌چالش بکشاند. «آیا این گناه نیست؟» لوسیا می‌پرسد. آنا‑ماریا شانه‌هایش را بالا می‌آورد، و برای لوسیا نوعی ماجراجویی که می‌خواهد داشته باشد، فراهم می‌کند.

از منظر مذهبی، فیلم مملو از نمادگرایی‌های واضح و ظریف است. هنگام ورود، مجسمهٔ مریم در صومعه به‌تازگی دستش را از دست داده است؛ در نتیجه ارتباط او با خدا قطع شده است. دو مونتاژ جداگانه از گل‌های گرده‌افشان‌شده مفهوم را به تصویر می‌کشند، همان‌طور که استفاده از انگورهای شیرین و ترش نمادهای رفاه و مسئولیت‌پذیری را به‌صورت متقابل نشان می‌دهند.

صحنهٔ تصویری‌ترین فیلم، شاید گفتگویی باشد که آنا‑ماریا و لوسیا با یک راهبه دربارهٔ زندگی مجردی داشته‌اند. هر دو سعی می‌کنند بفهمند آیا او تا به‌حال دلتنگ آغوش عاشقانه‌ای بوده است، که او پاسخ می‌دهد: «لمس خدا بر بدن گسترش می‌یابد». او نفسی عمیق می‌کشد و خود را جمع می‌کند، شاید تحت تأثیر عشقی که به خدا دارد. در او، لوسیا نوع دیگری از پرستش می‌بیند؛ نوعی که از پرشور دینی بر می‌خیزد. و همانند آن راهبه، لوسیا پیمان‌نامهٔ شخصی‌ای امضا کرده که او و خواست‌هایش را نامرئی ساخته است.

به‌طور مشابه، حضور در یک گروه سرودخوانی خود او را کوچک می‌کند؛ لوسیا دلش را برای آواز دادن از دست می‌دهد. رهبر سرودخوانی می‌گوید: «اگر یکی از شما پیروی نکند، همه چیز به‌هم می‌ریزد»؛ سپس لوسیا را سرزنش می‌کند و وضعیت بی‌جان او را تحریف می‌کند. او می‌خواهد او شبیه بقیه باشد، همان‌طور که صدایش و ظاهرش را مثل دیگران بسازد و او را تبدیل به نقطه‌ای ریز در برابر دیوار کند. تنها دلیلی که ما (و لوسیا) شکسته نشده‌ایم، حضور زنده‌دار استان است؛ مقاومت او به‌انگیزه‌ای وفادار مانند دعا و به‌پایداری همانند اولین اثر مسحورکنندهٔ دجیویک است.

توسط تامی مک‌آردل

"من به او اهمیتی ندارم. من به اوون ویلسن اهمیتی ندارم، من به متیو لی‌دار نیز اهمیتی ندارم،" تارانتینو گفت

نکات مهم

• کوئنتین تارانتینو بازیگری پل دانو را در فیلم ۲۰۰۷ There Will Be Blood در یک حضور اخیر در پادکست نقد کرد
• "او بی‌قوت است، رفیق. او یک شخصیت ضعیف است… آستین باتلر می‌توانست در این نقش شگفت‌انگیز باشد،" تارانتینو گفت
• دانو به‌صورت مشهور با دنیل دی‑لوئیس در حماسه تاریخی پل توماس اندرسون هم‌آهنگ شد، که دو جایزه آکادمی برنده شد

کوئنتین تارانتینو نسبت به بازیگری پل دانو، به‌ویژه در فیلم ۲۰۰۷ There Will Be Blood، حس کراهت خاصی دارد.

تارانتینو، ۶۲ ساله، پل دانو، ۴۱ ساله، را در حین حضور خود در تاریخ سه‌شنبهٔ ۲ دسامبر در یک قسمت از پادکست The Bret Easton Ellis Podcast، به عنوان "بی‌قوت" توصیف کرد؛ در حالی که او و میزبانی بрет اِستون الیس نظرات تارانتینو درباره برترین فیلم‌های قرن بیست و یکم را بررسی می‌کردند. وقتی تارانتینو There Will Be Blood را نامید—حماسهٔ ۲۰۰۷ که دانو در آن همراه با دنیل دی‑لوئیس بازی کرده بود—، که پنجمین فیلم مورد علاقه‌اش در ۲۵ سال گذشته است، گفت فیلم "اگر نقصی بزرگ و عظیم در آن نبود، شانس بیشتری برای قرارگیری در رتبه یک یا دو داشت".

"نقص این است: پل دانو"، تارانتینو گفت. "به‌وضوح، قرار بود یک دو‌نقشه‌ای باشد و به‌قدر آشکار است که دو‌نقشه‌ای نیست… او بی‌قوت است، رفیق. او یک شخصیت ضعیف است… آستین باتلر می‌توانست در این نقش شگفت‌انگیز باشد."

هنگامی که الیس می‌پرسید که آیا تارانتینو فکر می‌کند دانو صرفاً بازیگر نادرستی برای این نقش است، کارگردان مشهور گفت، "او یک مرد ضعیف، ضعیف و بی‌جذاب است… دنیل دی‑لوئیس نشان می‌دهد که…"

وقتی الیس استدلال کرد که اجرأ دی‑لوئیس در فیلم «چنین عظیم» است که شاید بر دانو سایه افکنده باشد، تارانتینو پاسخ داد، "آیا او را با ضعیف‌ترین بازیگر مرد در SAG مقایسه می‌کنید؟ ضعیف‌ترین مرد جهان؟"

"من نمی‌گویم که او اجرايی وحشتناک می‌کند،" او لحظاتی پس افزود. "من می‌گویم او اجرايی بی‌ارزش دارد. من به او اهمیتی ندارم. من به اوون ویلسن اهمیتی ندارم، من به متیو لی‌دار نیز اهمیتی ندارم."

دانو و دی‑لوئیس، ۶۸ ساله، در نقش‌های کشیش الی در کالیفرنیا در اوایل قرن بیستم و مغنات نفتی خیالی دنیل پلینووی در فیلم There Will Be Blood به کارگردانی پل توماس اندرسون هم‌ستار شدند. داستان فیلم حول درگیری‌ای می‌چرخد که بین الی (نقش دانو) و دنیل (نقش دی‑لوئیس) شکل می‌گیرد، در حالی که شرکت دنیل خطوط لولهٔ نفتی عظیم‌مقیاس در شهر زادگاه الی می‌سازد. دی‑لوئیس به‌خاطر این نقش جایزهٔ اسکار دوم از سه جایزهٔ اسکار کاری خود را به دست آورد.

مجله PEOPLE برای دریافت نظر با نمایندهٔ دانو تماس گرفته است.

هرگز خبر را از دست ندهید — برای دریافت خبرنامهٔ روزانهٔ رایگان PEOPLE ثبت‌نام کنید تا از به‌روزترین اخبار و بهترین مطالبی که PEOPLE ارائه می‌دهد، از اخبار ستاره‌گان تا داستان‌های جذاب انسانی، باخبر بمانید.

ستاره پرآوازه پرابهاس بنا بر گزارش‌ها قرار است برای داستان پلیسی آینده‌اش «اسپیریت» دستمزدی فوق‌العاده دریافت کند که او را به‌عنوان یکی از پردرآمدترین بازیگران سینمای هند جایگاهی مستحکم می‌بخشد.

به‌گفته منابع صنعتی، انتظار می‌رود این بازیگر برای کارگردانی ساندیپ ردی وانگا مبلغی برابر با ۱۶۰ کرور روپیه یا حتی بیشتر دریافت کند.

منبع می‌گوید که محبوبیت فراگیر پرابهاس در سراسر هند، ارزش بازار او را به سطوح بی‌سابقه‌ای رسانده و این نقطه عطف مهمی در مسیر حرفه‌ای او محسوب می‌شود.

فیلم «اسپیریت» پیش‌بینی می‌شود که حدود شش ماه از زمان پرابهاس را به فیلمبرداری اختصاص دهد و این پروژه پیش از این، شور و هیجان گسترده‌ای در صنعت به‌وجود آورده است.

پرابهاس با حمایت شرکت‌های پیشرو تولید در بالیوود و تولی‌وود، همواره فیلم‌هایش را در مقیاس جهانی بازاریابی می‌کند؛ از ایالات‌متحده و اروپا تا ژاپن و فراتر. جذابیت فراهندی او میان ستارگان معاصر تلگو بی‌نظیر باقی مانده است.

با این حال، منبع می‌گوید که آلو آرژون پس از موفقیت بزرگ «پوشپا: اوج» و واکنش شگفت‌انگیز به «پوشپا: قانون» به یک رقیب جدی برای جایگاه‌ اول تبدیل شده است. همکاری آینده‌اش با کارگردان آتلی نیز انتظار می‌رود رکوردهای جدید جهانی را به‌وجود آورد.

در حالی که پرابهاس هم‌اکنون به‌دلیل دسترسی گسترده و هواداران جهانی‌اش در صدر جدول قرار دارد، آلو آرژون به سرعت فاصله را کم می‌کند — و صحنه‌ای را برای یکی از بزرگ‌ترین رقابت‌های گیشه‌ای در سینمای هند فراهم می‌کند.

یک روز تا اکران «دوراندار» باقی مانده و وب‌سایت Bollywood Hungama مطلع شده است که تهیه‌کنندگان در رقابتی بر سر زمان برای تحویل محتوا به سینماها هستند.

یک منبع تجاری به Bollywood Hungama گفت: “این معمولاً در فیلم‌های جنوب کشور رخ می‌دهد و نادر است که در مورد «دوراندار» چنین وضعیتی پیش آید. تحویل محتوا دچار تاخیر شده و هنوز در سرزمین‌های خارجی ارائه نشده است. این موضوع اضطراب توزیع‌کنندگان را که فیلم را در سواحل خارجی عرضه می‌کنند، به‌وجود آورده است.”

منبع تجاری ادامه داد: “تمام نگاه‌ها به استرالیا، نیوزیلند و فیجی معطوف است. بر پایهٔ اختلاف زمانی، این سرزمین‌ها نخستین بار «دوراندار» را نمایش می‌دهند. اما به دلیل عدم تحویل محتوا، انتظار می‌رود تعداد کمی از نمایش‌های فیلم در این کشورها لغو شود. تیم در تلاش است تا حداقل نمایش‌های جمعهٔ عصر و شب طبق برنامه برگزار شوند. همچنین تیم تمام توان خود را می‌سازد تا محتوا را به سایر سرزمین‌های خارجی مانند بریتانیا، خاورمیانه، شمال‌امریکا و غیره تأمین کند.”

نیمه اول دو ساعته
در همین حین، افراد داخلی صنعت نمایش‌گاه اطلاعات جالبی را به Bollywood Hungama منتقل کردند: “نیمه اول فیلم بیش از دو ساعت است و مدت زمانش ۲ ساعت و ۴ دقیقه می‌باشد. نیمه دوم نسبتاً کوتاه‌تر است؛ طول آن ۱ ساعت و ۲۸ دقیقه است.”

بدون IMAX در جمعه
اوایل همان روز، Bollywood Hungama گزارش داد که در هند، نسخهٔ IMAX فیلم «دوراندار» در روز جمعه به نمایش درنخواهد آمد. به‌دلیل عدم تحویل به‌موقع محتوا، ویژگی‌های IMAX نسخهٔ غیر‑IMAX را اجرا می‌کنند. با این حال، منبعی گفت: “تیم سازندگان تمام تلاش خود را می‌کند، اما به‌نظر می‌رسد که در روز جمعه محتوا به سینماهای IMAX نخواهد رسید.”

ما دقیقاً در میانهٔ دورهٔ اقتباس‌های بازی‌های ویدئویی قرار داریم؛ دوره‌ای که لحظات خاص خود را دارد: سریالی هیجان‌انگیز مثل Fallout از پرایم‌ویدیو یا مجموعهٔ فیلمی سرگرم‌کننده و پراکشن مثل Sonic the Hedgehog نه تنها به‌منبع اصلی احترام می‌گذارند، بلکه آن را به‌صورت قابل دسترس ارائه می‌دهند و هواداران جدیدی را به دنیای بزرگ این فرانچایزها دعوت می‌کنند. اما هنوز پروژه‌های خسته‌کننده‌ای مثل فصل دوم The Last of Us و فیلم Uncharted وجود دارند که ما را به واقعیت می‌کشند. اقتباس سینمایی سال ۲۰۲۳ «پنج شب در فری‌دی» توسط افرادی ساخته شد که هدف را می‌دانستند و یکی از جالب‌ترین اقتباس‌های بازی به صفحه‌نمایش در چند سال اخیر بود. دنباله اما همانند پیشین موفق نیست.

با الهام آزاد از بازی ویدئویی ۲۰۱۴ پنج شب در فری‌دی ۲، فیلم دوم کمی پس از فیلم اصلی FNAF ادامه می‌یابد. نگهبان امنیتی مایک (جوش هچرسن)، خواهر کوچک و سرپرست قانونی‌اش، ابی (پیپر ریوبو)، و افسر پلیس ونسا (الیزابیت لیل) همچنان با پیامدهای فیلم نخست روبه‌رو هستند؛ وضعیتی که آن‌ها را ملزم به مبارزه با روبات‌های انیماترونیک ساخته‌شده توسط پدر قاتل سریالی ونسا، ویلیام آفتون (متیو لیلد)، و تسخیر شده توسط قربانیان کودکانهٔ او کرد. اکنون ابی (پیپر ریوبو) در حال سوگواری بابت از دست دادن «دوستان» روباتیک خود است و به‌دنبال این است که آن‌ها را دوباره آنلاین کند.

در ابتدای فیلم، مکان اصلی فرنچایز «پیتزای فازبر فردی»، رستورانی که توسط انیماترونیک‌های خود به‌سر می‌برد، به ما معرفی می‌شود. در آنجا با روبات جدیدی که تا پیش از این در این سری فیلم حضور نداشته است؛ ماریونِت، که به‌نام عروسک نیز شناخته می‌شود، ملاقات می‌کنیم. ماریونِت ابتدا در بازی ویدئویی FNAF ۲ به‌عنوان یک انیماترونیک ترسناک که از فازبر فردی اصلی می‌آید و توسط قربانی دیگر آفتون، دختری کوچک به نام شارلوت، تسخیر شده است، معرفی شد. خالق FNAF، اسکات کاوورتن، در فیلم داستان ماریونِت را گسترش می‌دهد، به‌ویژه اهداف او: او می‌خواهد از مکان فازبر فردی رها شود. او ابی را کلیدی برای فرار می‌داند، چرا که ابی قبلاً به فردی و گروه او اعتماد دارد و مشتاق دیدار دوبارهٔ آن‌ها است.

در نهایت، این مسأله به نوشتن برمی‌گردد. فیلم اول توسط خالق بازی اسکات کاوورتن و گروهی دیگر از نویسندگان، شامل کارگردان اما تممی، توسعه و نوشتن شد. در دنباله، کاوورتن به‌تنهایی مسئول نوشتن شد، در حالی‌که تممی به صندلی کارگردان بازگشت. فیلم به‌دست‌آمده نسبت به اولی، بسیار بیشتر به لور (پشت‌صحنهٔ داستان) وابسته است؛ به‌نظر می‌رسد کاوورتن فرض کرده بود که مخاطب نیازی به توضیح‌های اضافی ندارد: برخی اطلاعات کلیدی تا اواخر فیلم برای تازه‌کاران پرداخته نمی‌شود.

خوشبختانه، نمایش من پر از هواداران FNAF بود و واکنش‌های آنها به من درک بهتری از این‌که کدام تحولات مهم هستند، داد. آنها به من نشان دادند که به چه چیزهایی توجه کنم؛ چه با نفس‌کشیدن ترسیده در یک رویداد، چه با خندیدن ناآرام که تمام اتاق را پر می‌کرد وقتی شخصیت به مکان خاصی قدم می‌گذاشت. با این حال این طرز لذت بردن از یک فیلم برای من مناسب نیست. اگر پنج شب در فری‌دی ۲ برای مخاطب عمومی هدف‌گذاری شده بود، باید برای آن مخاطب برخی امتیازهای لازم را بدهد. در عوض، FNAF ۲ باعث شد حس کنم از مهمانی‌ای که دیگران داشتند، کنار گذاشته شدم.

یکی از عناصر خاص داستان ماریونِت در اوایل فیلم معرفی می‌شود. در حالی که او در قفس فازبر فردی محبوس است، یک جعبهٔ موسیقی مرموز در کنار قفس او پخش می‌شود. اگر با لور FNAF آشنا باشید، می‌دانید این جعبهٔ موسیقی چگونه به ماریونِت و شارلوت مرتبط است — اطلاعاتی که آرزوی دریافت آن پیش از صحنهٔ پایانی فیلم را داشتم، چرا که داستان را غنی‌تر می‌کند. این‌گونه است که گویی The Last of Us تا پایان فصل اول سریال صبر کرد تا فاش کند الی در برابر گازهای کلیکر ایمنی دارد، و بینندگانی که با بازی‌ها آشنا نیستند، برای هفته‌ها در انتظار می‌مانند تا بفهمند آیا او سرانجام به یکی از آلوده‌ها تبدیل می‌شود یا نه.

دنباله همچنین در بخش وحشت ناامیدکننده است. همان‌طور که فیلم اول، با درجه‌بندی PG‑13 منتشر شد، پس هیچ‌کس انتظار یک جشن خون‌باران نداشت. با این حال، صحنه‌های قتل در فیلم اول مؤثرتر بودند، همان‌طور که تنش در طول فیلم، پیرامون حقیقت مخفی درباره فازبر فردی، برجسته‌تر بود. تممی در فیلم اول نشان داد که می‌تواند صحنه‌های ترسناک PG‑13 مؤثر و سرگرم‌کننده‌ای ارائه دهد، اما به‌نحوی این امر در این فیلم محقق نشد.

بازگشت پیپر ریوبو یکی از نکات برجستهٔ فیلم است. او در فیلم اول نقش خواهر کوچک مایک را به خوبی ایفا کرده بود. اما در این فیلم، ریوبو نقش ابی ۱۱‑ساله را با سطوحی قانع‌کننده از غم و درد به تصویر می‌کشد، چون او دوستانش را سوگواری می‌کند و به‌طور شدید امید دارد که آنها را دوباره به دست آورد. او دختری مصمم است که بدون هیچ‌گونه ترسی به‌سراغ مشکلات می‌رود، همهٔ این‌ها برای نجات دوستان روباتیکش است.

با این حال، نقش او نیز با یکی از بدترین عناصری که در این سال در یک فیلم دیده‌ام، سنگدل شده است. ویین نایت (از Seinfeld، Jurassic Park) نقش معلم علوم را بازی می‌کند که به‌طرز غیرضروری به ابی بد رفتار می‌کند، او را به ترک مسابقهٔ رباتیک تشویق می‌کند، چون فکر می‌کند ربات او شایستگی نمایش ندارد. بعدها، زمانی که او محصول نهایی خود را در نمایشگاه علمی به نمایش می‌گذارد، معلم عمداً آن را می‌شکند و باعث می‌شود ابی از اتاق با اشک خارج شود.

اگرچه مطمئنم که هدف از این شخصیت، خنده‌دار بودن بوده، اما این‌طور نیست. او رفتار خبیثانه‌ای دارد و هر کسی که معلمی را به‌این شکل می‌بیند، قطعاً اعتراض می‌کند. این‌که او این کار را به‌طور علنی، در حضور مدرسه و نمایشگاه علمی که دانش‌آموزان و والدین در آن حضور دارند، انجام می‌دهد، من را کاملاً از فیلم بیرون کشید.

از سوی دیگر، اسکت اولریچ لحظه‌ای درخشان به تصویر می‌کشد در نقش هِنری، پدر یکی از اولین قربانیان آفتون. هِنری شخصیت نسبتاً مهمی در بازی‌هاست و برای یک نقش بسیار مهم‌تر در یک فیلم سوم پیشنهادی آماده می‌شود. اگرچه حضور او محدود به یک صحنهٔ کوتاه است، اما اولریچ از این مدت کوتاه برای خلق پدری آسیب‌دیده و ترومایی استفاده می‌کند که هنوز به‌خود بخشیده نیست که نتوانست دخترش را نجات دهد. این یکی از بهترین صحنه‌های فیلم است و به نمایش عالی‌ترین کار هچرسون در FNAF ۲ منجر می‌شود، چرا که او (و بینندگان) اطلاعات کلیدی را می‌آموزند.

در حالی که ریوبو برجسته است، هچرسون و لیل در ترکیب کمی گمراه به نظر می‌رسند. مایک بیشتر می‌خواهد از تمام ماجرای فازبر فردی عبور کند، چه واقعاً با تروما مواجه شده باشد یا نه. هچرسون بیشتر در طول FNAF ۲ خسته به‌نظر می‌آید که باعث می‌شود لحظات احساسی دیگر که در آن شرکت دارد، اثرگذار نباشند.

از سوی دیگر، ونسا به‌نظر نمی‌رسد که رشد خاصی داشته باشد. او هنوز توسط تصاویری از پدرش تسخیر شده و همچنان سعی می‌کند از مواجهه با آن‌ها اجتناب کند. شاید تصور کنید مبارزه با ناپدری که قاتل زنجیره‌ای است و ارتش انیماترونیک‌های رمزآلود او، دختری را تغییر می‌دهد، اما نه. اگرچه لیل در فیلم به‌طور کامل بد نیست، لحن نفس‌نفس‌کش و پیوسته او که در فصل اول سریال Netflix You به‌کمال اجرا می‌شد، برای این فیلم مناسب نیست. این لحن او را از توانایی انتقال باورپذیر وقایع فراطبیعی مسخره‌ای که اطرافش رخ می‌دهد، باز می‌دارد. هرچند این اجرا در فیلم اول برایم آن‌قدر خلل‌ساز نبود، آن زمان نمی‌دانستیم ونسا چه کسی است و چه توانایی‌هایی دارد. اکنون صدای نفس‌نفس‌کش او ناخوشایند به‌نظر می‌رسد.

بین عناصر پیچیدهٔ داستان، وحشت متوسط و بازیگری نامطمئن، پنج شب در فری‌دی ۲ یک قدم به عقب نسبت به فیلم اول است. این ناامیدی است: در حالی که در فیلم لحظاتی وجود دارد که هواداران ممکن است از آن‌ها لذت ببرند و تعداد زیادی روبات باعث آشوب می‌شوند، داستان اگر پیش از آن با جزئیات سری آشنایی نداشته باشید، به‌نظر می‌رسد درهم و برهم است. فیلم اول پنج شب در فری‌دی حس می‌داد که همه ما را به دنیای خود دعوت می‌کند. این فیلم، از سوی دیگر، ممکن است همه‌ جز پرشورترین هواداران، احساس کنند که در حاشیه قرار دارند و فقط در تلاش برای همگام شدن هستند.

پنج شب در فری‌دی ۲ در جمعهٔ ۵ دسامبر، در سینماها اکران می‌شود.

روبات‌های قاتل دوباره در دنباله ظاهر می‌شوند و دقیقاً به‌موقع برای برنامه‌ریزی متقابل کریسمس می‌رسند.

چراغ‌های کریسمس نصب شده‌اند، درختان تزئین شده‌اند، روح جشن در هواست — و روبات‌های مسخ‌شده بار دیگر زنده می‌شوند، همان‌طور که پنج شب فریدی بازمی‌گردد.

دنبالهٔ فیلم ترسناک موفق سال ۲۰۲۳ — که بر پایهٔ مجموعهٔ بازی‌ویدئویی هم‌نام ساخته شده — برنامهٔ معمولی انتشار در فصل ترس‌کننده را کنار گذاشته و نزدیک به کریسمس به‌صحنه می‌آید؛ همان‌طور که ستارهٔ جوش هچرسن در پیش‌نمایش لس‌آنجلس به The Hollywood Reporter گفت: «در واقع شبیه سانتا کلوز است.»

«برنامه‌ریزی متقابل کمی سرگرم‌کننده است؛ من خودم کریسمس را چندان دوست ندارم، پس اگر به سینما می‌رفتم، یک فیلم ترسناک می‌دیدم نه فیلم کریسمسی»، او دربارهٔ تاریخ انتشار دنباله افزود، در حالی که هم‌ستاره‌اش مَتئو لیدال اشاره کرد که «کریسمس برای فیلم‌های بزرگ رزرو می‌شود» و پنج شب فریدی پس از موفقیت فیلم اول نیز در همین رده قرار دارد.

#fnaf2movie در پیش‌نمایش لس‌آنجلس جان می‌گیرد pic.twitter.com/oHCOtVyz1l

— The Hollywood Reporter (@THR) ۳ دسامبر ۲۰۲۵

«فکر نمی‌کنم همهٔ افراد هالیوود به‌درستی به تمام توان و ظرفیت این پایگاه هواداران پی‌برده‌اند، و مطمئناً در اولین بار این را درک نکردند. ما هم‌زمان (در سینماها و روی Peacock) فیلم را عرضه کردیم و همچنان به‌خوبی پیش رفتیم»، لیدال تأکید کرد، بدون اینکه در سال ۲۰۲۳ بازیگران برای فیلم تبلیغات زیادی انجام دهند. اکنون «راه‌اندازی بزرگ‌تری» دارند و امیدند که «به سطح فروش فوق‌العاده برسد و به‌سرعت چراغ سبزی برای فیلم سوم روشن شود.»

یک نکته‌ای که هواداران به‌صراحت بیان کردند این بود که می‌خواهند دنباله «تیره‌تر شود»؛ اگر بتوانیم در زمینهٔ ترس‌های ناگهانی بیشتر عمل کنیم و در این فیلم واقعاً شدت آن را افزایش داده‌ایم»، تمی تأکید کرد. هچرسن افزود: «به‌نظر من گاهی‌گاه جست‌وجوی بازخورد از مخاطبان برای ساخت یک دنباله خطرناک است، اما در این مورد بازخورد فوق‌العاده بود و باعث شد فیلم ترسناک‌تر شود. من فیلم اول را دوست داشتم، اما فکر می‌کنم به اندازه‌ای که می‌توانست ترسناک باشد، ترسناک نبود؛ ما این را شنیدیم و توافق کردیم که در این دنباله دوم ترس را بیشتر کنیم.»

پنج شب فریدی ۲ جمعه در سینماها به نمایش می‌رسد.

می‌توانید آن را حس زنان بنامید. اگرچه فیلم پرفروش رایان کوگلر «Sinners» به کار بازی مایکل بی. جوردن در نقش برادران دوقلو که در سال ۱۹۳۲ می‌سی‌سی‌پی یک جاک‌جوینت راه‌اندازی می‌کنند، دارای بازیگران مکمل درخشانی است. این بازیگران شامل یک گروه چهار نفره از زنان هستند که هر یک شخصیت‌های عمیق‌تری دارند و به این اثر ژانری دل و انسانیت می‌بخشند. و آن‌ها می‌دانستند کاری استثنایی انجام می‌دهند.

لی جون لی می‌پذیرد که هنگام خواندن فیلمنامه «احساس سرشکسته‌ای» داشت، به‌ویژه «وقتی به مونتاژ موسیقی رسیدم». وانمی موساکو در صحنه از این موضوع مطمئن بود. او فاش می‌کند: «ما همه‌جا با هم چک می‌کردیم و می‌پرسیدیم: «آیا این برای تو به همان اندازه ویژه است که برای من احساس می‌شود؟»». جیمی لاسن در آخر هفتهٔ افتتاحیه کاملاً مطمئن بود و گفت: «من فکر می‌کردم زمان بیشتری می‌برد — جمعهٔ خوش بود و تعجب می‌کردم چه کسی برای دیدن یک «فیلم ترسناک» در عید پاک می‌رود؟ اما بلافاصله واکنش شد. مردم همان‌گونه که ما هنگام خواندن حس می‌کردیم، به آن چسبیدند.» و هایلی استینفیلد باورهایش را زمانی که دید مردم بارها به تماشای فیلم می‌رفتند تأیید کرد. او گفت: «دیدن اینکه مردم واقعاً عمق پروژه را درک می‌کنند، هیجان‌انگیز بود. هر بار نکته‌ای متفاوت می‌پیدا می‌شود. این فیلم پر از جزئیات فراوان است.»

«Sinners» در عرضهٔ سینمایی خود بیش از ۳۶۷ میلیون دلار در سرتاسر جهان به‌دست آورد، اما تأثیر آن فراتر از فروش بلیط است. این فیلم به‌عمق به بزرگ‌ترین پرسش‌های زندگی دربارهٔ جامعه، تاریخ، سرکوب، موسیقی و معنویت می‌پردازد — که در ظاهر به‌عنوان یک فیلم اکشن‌پر از خون‌آشام پنهان می‌شود. لی می‌گوید: «این گواهی بر نبوغ رایان است، توانایی او در روایت این داستان غنی از طریق ترکیبی از همه‌چیز». «نمی‌توانید آن را در یک دسته‌بندی قرار دهید». با این حال، این بازیگر اذعان می‌کند که از دریافت شواهد تقدیر دیگران شگفت‌زده شد. او می‌گوید: «افراد عکس‌های بلیط‌های ۴۲ عددی‌شان را برایم می‌فرستادند؛ این‌ها آن‌قدر زیاد بودند که بر روی مبل یا تختشان پهن می‌شدند.»

به‌علاوه، نمی‌توان از لباس‌های هالووین، نظریه‌های فراوان هواداران و البته تیک‌توک‌های متعدد، به‌ویژه آنهایی که خط معروف (و نامیسی) استینفیلد را بازآفرینی می‌کردند، غفلت کرد. وقتی از او پرسیدند آیا می‌توانست پیش‌بینی کند که واکنش‌ها چه خواهد شد، این بازیگر نامزد اسکار می‌خندد و می‌گوید: «نه، نمی‌توانید — نمی‌توانید — همیشه عجیب است که ببینی چه چیزی به پرواز در می‌آید. این همان‌جاست که هیجان‌انگیز بود: دیدن واکنش‌های مردم به آن.»

قدرت دخترانه
در عصری که نقش زنان در رسانه‌های اصلی غالباً کم‌رسانده به نظر می‌رسد، خوشحالی است که در یک فیلم نه کمتر از چهار صدای زنانه پیچیده و خاص می‌بینیم. این زنان هیچ‌گاه ساکت و مخفی باقی نمی‌مانند — آنچه می‌خواهند می‌گویند و دنبال می‌کنند، هرچند معیارهای جامعه را به چالش می‌کشند.

«این نقش‌ها کم و نادر هستند»، می‌گوید استینفیلد که نقش مری، دوست‌دختر پیشین سفیدپوش جوردن (استک) را ایفا می‌کند. اگرچه استک در رابطهٔ خود تردید دارد و معتقد است او شایستهٔ زندگی بهتری است، مری هرگز متوقف نمی‌شود. این بازیگر اشاره می‌کند که علاوه بر زنان پیش‌روی دوربین، تعداد زیادی از زنان پشت صحنه نیز حضور داشتند؛ از طراح لباس راث ای. کارتر تا تهیه‌کننده زینزی کوگلر و تهیه‌کننده اجرایی موسیقی سرنا گورانسون. او می‌گوید: «ما زنان بسیاری با نقش‌های کلیدی در این فیلم داشتیم و رایان اولین کسی بود که گفت بدون آن‌ها این فیلم همان‌طور که امروز است، نمی‌بود.»

لاسون نیز تحسین بالایی نسبت به کوگلر دارد. لاسون نقش پرلین را می‌کند؛ خواننده‌ای قوی‌اراده و متاهل که چشم‌پرهیز پسرعموی دوقلوها، سامی، که توسط مایلز کاتون بازی می‌شود، جلب می‌کند. او می‌گوید: «کارگردانان فقط می‌توانند از جایی عمل کنند که می‌دانند». «و اغلب می‌توانید زنان رنگین‌پوست را ببینید که به‌طرزی نمایشی نوشته می‌شوند. اما این مرد (کوگلر) سرمایه‌گذاری واقعی در روابطش با زنان زندگی‌اش دارد — و این همان‌ند که در خارج از صحنه به‌اندازهٔ داخل صحنه مشهود است.»

موساکو نقش آنی را بازی می‌کند؛ شریک سامی جوردن و کارشناس هودو که پس از مرگ فرزندشان از سامی جدا شد. علاوه بر هدایت نبرد با خون‌آشام‌ها، آنی در تصمیم‌گیری هرگز تردید نمی‌کند — تا جایی که همسرش عهد می‌بندد اگر او توسط دشمن تبدیل شود، او را بکشد. موساکو می‌گوید: «کوگلر هیچ شخصیتی را نیمه‌تمام نمی‌گذارد». «حتی نقش‌های کوچکتر نیز حس می‌کنند که یک سفر کامل داشته‌اند.»

موساکو به صحنه‌ای اشاره می‌کند که در آن سامی به یک دختر کوچولو (با بازی آدین انکالارد) پول می‌پردازد تا کامیونش را در حین دخول به یک فروشگاه محافظت کند. او می‌گوید: «او شخصیت مورد علاقهٔ من است». «از این دختر کوچک که نمی‌داند چگونه چانه‌زنی کند تا کسی که به یک جنایتکار می‌گوید «چرت و پرت»، در دو دقیقه او بیشتر از بیشتر شخصیت‌های یک فیلم رشد می‌کند و این همان‌نوع وضوح و جزئی‌گری است که رایان به شخصیت‌ها می‌بخشد.»

لی نقش گریس، زنی آسیایی که با همسر و دختر کوچک خود یک فروشگاه محلی اداره می‌کند، را ایفا می‌کند و اشاره می‌کند که فیلم حتی با زنی قدرتمند که فرماندهی می‌کند آغاز می‌شود: جان که به‌زودی توسط لولا کرک به خون‌آشام تبدیل می‌شود. لی می‌گوید: «در همان لحظه‌ای که در را باز می‌کند و تفنگ را آماده می‌کند، فکر کردم چه زنی شجاع و قدرتمند است.»

در حالی‌که لی می‌داند این باید طرز کار فیلم‌ها باشد، اعتراف می‌کند که حتی خود او هم از این نوین‌گی غافل شد. او می‌گوید: «من گناهکارم که تا این‌جا به‌گونه‌ای تربیت شدم که نقش زنان را تقریباً به‌صورت تابعانه اجرا کنم و همین‌طور در صحنه هم رفتار می‌کردم». «و رایان می‌گوید: «نه، بگذار این را معکوس کنیم؛ او در حال اتخاذ تصمیم است». من بسیار خجالت‌زده شدم؛ چرا این‌کار را می‌کردم؟ اما فکر می‌کنم ما به‌مدت طولانی، برای نسل‌ها، به‌ویژه به‌عنوان آسیایی‑آمریکایی، عادت داشته‌ایم که زنان را به‌صورت ضعیف ببینیم.»

لی همچنین می‌دانست که گریس هنگام دعوت خون‌آشام‌ها به داخل جاک‌جوینت پس از تهدید دخترش، با واکنش‌های منفی مواجه خواهد شد — او کسی است که این کار را انجام می‌دهد. او این تصمیم را «تصمیمی اخلاقاً سؤال‌برانگیز و جنجالی» می‌نامد و می‌گوید مدت‌ها با کوگلر درباره‌اش گفت‌وگو کرده است. او می‌گوید: «گفتم چرا او پیش از این کار، زندگی دیگران را در نظر نگرفت؟» و کوگلر ساده‌وار پاسخ داد: «چون او مادر است». توضیح دیگری برای این رفتار وجود نداشت. کوگلر دیالوگ‌هایی اضافه کرد که در آن گریس با سامی دربارهٔ عدم تمایل به مبارزه و ترجیح صبر تا شب گفت‌وگو می‌کرد. او می‌گوید: «در ابتدا این صحنه وجود نداشت». «و من با رایان گفتم که به این صحنه نیاز داریم چون او خیلی چیزی برای خودش نشان نمی‌دهد و وقتی آن‌ها را دعوت می‌کند، مطلقاً مورد نفرت مردم قرار می‌گیرد. فکر می‌کنم باید مخاطبان را کمی دربارهٔ زمینهٔ این تصمیم آگاه کنیم.»

این توانایی گوش دادن و همکاری است که کوگلر را متمایز می‌کند. برای این، موساکو نه تنها به فیلمساز، بلکه به زنانی که او را شکل داده‌اند، اعتبار می‌دهد. او می‌گوید: «رایان کوگلر عاشق زنانی است که در زندگی‌اش حضور دارند، افرادی که او را به این شکل که امروز است، شکل داده‌اند؛ افرادی که باورها، سیاست‌ها، نظرات، دیدگاه‌ها، غم‌ها و عشق‌های خود را به او منتقل کرده‌اند». «او به مردم گوش می‌دهد و به همه احترام می‌گذارد. بنابراین تعجبی نیست که همه احساس کنند شخصیت‌هایشان به‌خوبی تغذیه شده‌اند.»

خانواده شاد
پس تعجبی نیست که با وجود برخی موضوعات پرخطر و هوای سخت، محل فیلمبرداری مکان سرشار از شادی خالص بود.

«وقتی می‌گوییم یکدیگر را دوست داریم، دروغی نمی‌گوییم»، موساکو با اشتیاق می‌گوید. «ما یکدیگر را دوست داریم. بازی می‌کنیم، داستان می‌گوییم، با خانواده‌های یکدیگر آشنا می‌شویم. کاملاً به‌هم پیوسته و متصل بودیم.» به‌اندازه‌ای که به‌ گفتهٔ استینفیلد، برخی افراد حتی در روزهایی که صدا نشدند، حاضر می‌شدند.

نیز بخش جدایی‌ناپذیر تجربهٔ پیوند آن‌ها، شب‌هایی بود که در داخل جاک‌جوینت فیلم‌برداری می‌کردند. «این خیلی سریع ما را نزدیک کرد»، استینفیلد اضافه می‌کند. «آن جاک‌جوینت خانهٔ ما شد. وقتی روزها طولانی است و از خانواده‌مان دور هستیم و حس تنهایی عمیق می‌شود، مگر این که با کسی که با او هستید، یک خانه بسازید. و واقعاً در ساعت سه صبح می‌توانید کسی را بهتر بشناسید.»

اما خانواده‌ها همیشه هم‌نظر نیستند و قطعا می‌توانستند تنش‌ها بالا بروند. به‌نظر می‌رسد این فقط در برخی بازی‌ها رخ داد. رقابت‌ها در دورهای باناگرام، یونوی و اسپیدز شدت می‌یافت. «جیمی جنگجوی شب‌های بازی است!» لی اعلام می‌کند. «او همیشه برنده می‌شد و به‌ویژه مایلز بسیار مشکوک بود. نمی‌دانم آیا تقلب می‌کند یا نه؛ فکر می‌کنم فقط هوشمند است.»

موساکو اضافه می‌کند که لاسن بی‌رحم بود. «جیمی آسان‌گیر نیست. حتی اگر تازه‌کار در بازی باشید، او می‌گوید: «خب، تو باخته‌ای، همین».» که فقط لاسن جواب می‌دهد: «زندگی سخت است، از چه راه دیگری می‌توانید یاد بگیرید؟»

با آگاهی از اینکه این تجربه‌ای نادر و خاص بوده است، بازیگران با اندوهی ملایم به زمان خود در «Sinners» نگاه می‌کنند. موساکو می‌گوید: «این برایم دردناک است که دیگر نمی‌توانیم همه در این نقش‌ها دوباره با هم باشیم.»

لاسن به ایدهٔ «دنیای سینمایی Sinners» اشاره می‌کند؛ مفهومی که در فضای آنلاین خوانده بود و طرفداران دربارهٔ خطوط زمانی مختلف چندین شخصیت گفت‌وگو می‌کردند. اگرچه هر چیزی ممکن است، بازیگران با استفاده از خاطرات خود و جشن گرفتن موفقیت فیلم بیشترین بهره را می‌برند. «این‌ها خواهران من هستند»، لاسن می‌گوید. «به‌علاوه بر دریافت این نقش‌های شگفت‌انگیز، فرصت ساختن یک خواهرنشینی نو را هم یافتیم. چنین فرصتی به‌ندرت می‌آید. لذا من این را تا جایی که می‌توانم نگه می‌دارم و به‌قدر ممکن حمل می‌کنم، بدون شک.»