دسته: فیلم

در حال برقراری اتصال امن

این وب‌سایت برای محافظت در برابر حملات آنلاین، از سرویس امنیتی استفاده می‌کند. ما مرورگر شما را بررسی می‌کنیم تا اتصال امنی برقرار شده و ایمنی شما تضمین شود.

…

می‌توان گفت این یک شکست تمام‌عیار بود.

انتشار کتاب دیجیتال هنر جدید KPop Demon Hunters که همراه با فیلم پرطرفدار نتفلیکس عرضه شد، به هواداران این امکان را داد تا به برخی نکات کلیدی داستان پی ببرند؛ نکاتی که پیش‌تر تنها شایعه بودند — اما اکنون با انتشار این نگاه داخلی به موزیکال انیمیشنی، به‌صورت رسمی در روایت جایگاهی یافت.

هشدار! اسپویلرهای KPop Demon Hunters در ادامه می‌آیند:

در کتاب جدیدی به نام «هنر KPop Demon Hunters»، سرنوشت مادر رومی تأیید می‌شود. بخشی در ابتدای کتاب می‌گوید که رومی، خوانندهٔ اصلی گروه HUNTR/X، زندگی‌اش «در زمان کشته شدن مادر جنگجویش، زمانی که رومی هنوز نوزاد بود، به‌طرز ناگهانی و دردناک به‌هم ریخت». در نتیجه، HUNTR/X پس از این‌چنین فقدان مخرب، خانواده و آرامش را به زندگی او بازگرداند.

چگونه او فوت کرد؟ در واقع، برخی از طرح‌های مفهومی اولیهٔ فیلم توسط هنرمند KPop Demon Hunters به نام سیمون بیک، در ماه ژوئن از طریق شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد؛ یکی از این آثار به‌خصوص روشن‌کننده بود. تصویری از میان چندین تصویر که هنرمند به اشتراک گذاشت، نسخهٔ اولیهٔ صحنه‌ای را نشان می‌دهد که در آن رومی با سلین، نیروی راهنمای HUNTR/X و نزدیک‌ترین هم‌پیمان مادرش پیش از مرگ، روبه‌رو می‌شود. این صحنه کمی پس از آن رخ می‌دهد که علائم شیطانی رومی برای اولین بار به‌صورت اجباری در جهان ظاهر می‌شود — و در این نسخه از صحنه، او حتی تا این حد پیش می‌رود که از سلین می‌پرسد: «چرا مادرم را کشتی؟»

بنابراین، بله؛ ترکیب این دو قطعهٔ تأیید به‌ظاهر همان‌طور که انتظار می‌رود، معنا دارد. سلین، که پیش‌تر یک ایستدوی مشهور بوده و بزرگ‌ترین هم‌پیمان مادر رومی بود، به‌نظر می‌رسد قاتلی باشد که او را کشته است. این فکر تراژیک است — به‌ویژه زمانی که هواداران پیش‌تر حدس می‌زدند مادر رومی کشته شده است. اما حتی بدتر، بیک پیش‌تر فاش کرد که مادر رومی به‌وسیلهٔ تصادف کشته شده است.

بی‌تردید، این موضوع زمینهٔ بسیار زیادی برای کاوش در فیلم دنباله‌ای فراهم می‌کند که تا سال ۲۰۲۹ عرضه نخواهد شد. این مدت طولانی برای صبر و مشاهدهٔ نحوهٔ پردازش بخش دوم است؛ این فیلم پس از اکران به پربیننده‌ترین فیلم تاریخ نتفلیکس تبدیل شد، اما حداقل در تقویم قرار دارد وگرنه نمی‌توانستیم آن را دنبال کنیم.

ماه گذشته، صدای خوانندگان پشت HUNTR/X (EJAE، Audrey Nuna و Rei Ami) دربارهٔ آنچه می‌خواهند در KPop Demon Hunters ۲ ببینند، صحبت کردند. «موارد بیشتری از فرهنگ سنتی کره‌ای — تاریخ سنتی، موسیقی، غذا»، EJAE که صدای رومی را می‌خواند، به کولیدر گفت.

برای Audrey Nuna، که صدای میرا را می‌خواند، تمام موضوع به‌سوی بین‌المللی شدن است. «می‌خواهم دختران را در شهرهای مختلف ببینم. می‌خواهم ببینم چه چیزهایی را به‌صورت جهانی به‌هم می‌آورند، چون این فیلم تأثیر جهانی فراوانی داشته است»، او گفت. «فکر می‌کنم فیلم و واقعیت در حال داشتن گفت‌وگوی دیوانه‌وار هستند و دوست دارم این تبادل ادامه یابد.»

Rei Ami، که بخش‌های Zoey را می‌خواند، نکات جالبی دربارهٔ مسیری که فیلم آینده برای هواداران باید داشته باشد، مطرح کرد. «دوست دارم داستان منبع چگونگی اتحاد دختران را ببینم»، امی در مصاحبه توضیح داد. «اگر پیش‌درآمد نیست، پس می‌خواهم Gwi‑Ma برگردد. او را بازگردانید. دشمن اصلی چه کسی خواهد بود؟ من برای این قسمت بعدی بسیار کنجکاو هستم.»

KPop Demon Hunters هم‌اکنون به‌صورت نسخهٔ اصلی و نسخهٔ هم‌خوانی در نتفلیکس در دسترس است.

دوشنبهٔ سایبر آخرین فرصتی است که می‌توانید بهترین پیشنهادهای سال را پیش از تعطیلات به‌دست آورید. اگر به دنبال تخفیف‌های آخری هستید، ما به‌صورت فعال در حال گردآوری قوی‌ترین تخفیف‌های دوشنبهٔ سایبر هستیم و می‌توانید تمام انتخاب‌های برتر و کاهش قیمت‌ها را در دوشنبهٔ سایبر مرکز IGN مشاهده کنید.

لکس بریسکوسو نقدگر فیلم و تلویزیون و نویسندهٔ مستقل سرگرمی برای IGN است. می‌توانید او را در توییتر با نام کاربری @nikonamerica دنبال کنید.

این گروه اولین کنسرت خود را در ۴ دسامبر ۱۹۶۵ برگزار کرد. در سال ۱۹۸۱، رهبرشان جری گارسیا در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی دربارهٔ این‌که چگونه به ستارگان برتر تبدیل شدند اما هرگز برای پول فروختند، صحبت کرد.

گریتفول دِد به‌عنوان پادشاهان صحنهٔ سایکدلیک سواحل غربی در دههٔ ۱۹۶۰ ظاهر شد، اما از جذابیت‌های تجملی دور ماند. حتی پس از آن‌که انرژی‌های منفی و تجاری‌سازی، رویای هیپی را خراب کردند، ترکیب سرمست‌کنندهٔ جمل‌های طولانی گیتارهای بداهه و جشن‌های جمعی، سرسختانه بدون تغییر باقی ماند؛ تا مرگ رهبر گروه، جری گارسیا، در سال ۱۹۹۵؛ که در سن ۵۳ سالگی در مرکز بازتوانی درگذشت. در حالی که هم‌عصرانی همچون رولینگ استونز و جفرسون ایرپلین با تغییرات جریان‌ها سازگار شدند، دِد اساساً همان‌گونه باقی ماند.

این به‌سختی می‌توانست فرمولی برای تبدیل به سوپرستار باشد، اما وقتی مجله فوربس در سال‌های ۱۹۹۰–۹۱ فهرست ۴۰ نفر برتر سرگرمی‌های پردرآمد جهان را منتشر کرد، گریتفول دِد در رتبهٔ ۲۰ با تخمین ۳۳ میلیون دلار قرار گرفت – که آن‌ها را به‌فاصلهٔ نزدیک به پدیدهٔ پاپ MC Hammer می‌کشاند. چه سفری طولانی و غریب برای گروهی که سه دهه پیش در سالن‌های ویکتوریایی سانفرانسیسکو به‌عنوان موسیقی‌ساز برای آزمایش‌های مواد مخدر توهم‌زا شروع کرد.

بدون وجود یک ستارهٔ واضح و با ایدئولوژی قوی عدم تجاری‌گری، دِد یک گروه زیرزمینی واقعی بود. موفقیت آن‌ها بر پایهٔ فروش رکوردها شکل نگرفت – اگرچه در سال ۱۹۸۷، آن‌ها با آهنگ «Touch of Grey» به‌طور غیرمنتظره‌ای در MTV به موفقیتی دست یافتند، به‌دلیل ویدیویی که اسکلت‌های تمام‌اندازه را به نمایش می‌گذاشت. در عوض، آن‌ها یک قبیلهٔ وفادار از «Deadheads» را پرورش دادند که از شهری به شهر دیگر در یک سرک مسافری هیپی‌دوم همراهی می‌کردند.

گارسیا در سال ۱۹۸۸ گفت: «به‌اطفال امروز، گریتفول دِد نماد آمریکا است؛ روح توانایی بیرون رفتن و داشتن یک ماجراجویی.» هواداران پیش از زمان شروع برنامه در پارکینگ‌های مکان، در شاکدون استریت – بازارهای غیررسمی که پس از نام آلبوم ۱۹۷۸ گروه شکل گرفته بود – جمع می‌شدند. آن‌ها هرگز «فروش‌گری» نکردند، از حمایت‌های شرکتی خودداری کردند و حتی تبادل نوارهای تقلبی (bootleg) را تشویق می‌کردند. همچنین به فهرست‌های همیشه در حال تغییر خود افتخار می‌کردند، به‌طوری که هواداران هنوز هم به بررسی تنوعهای شبانه‌ای که توسط شیمی منحصر به‌فرد گروه به وجود آمده می‌پردازند.

در سال ۱۹۸۱، برنامه‌ٔ Newsnight بی‌بی‌سی حضور داشت تا هیجان وفاداران را در بازگشت دِد به لندن که برای اولین‌بار پس از هفت سال بود، و اجرای چهار شب حماسی در تئاتر رینبو مشاهده کند. در شهر، در کلاب شبانه بلیتز، صحنهٔ پاپ نو‑رمانتیک به‌طور کامل فعال بود و گروه‌هایی همچون Spandau Ballet با ظرافت داندی‌مانند به زیبایی‌زدگی زشت جنبش پانک واکنش نشان می‌دادند.

گرچه رهبر گریتفول دِد، جری گارسیا – که رابین دن‌سلو از برنامه‌ٔ Newsnight او را «یک مرد مهربان ۳۸ ساله» توصیف کرده بود – نمی‌توانست از این موسیقیدانان بیشتر متمایز باشد، گروه او نیز در دل شعله‌های سوزان یک پدیدهٔ زیرثقافتی شکل گرفته بود. در سال ۱۹۶۷، تابستان عشق که به «Summer of Love» معروف شد، هزاران هیپی را به سمت سانفرانسیسکو کشاند.

گارسیا به دن‌سلو گفت که شاید زمان‌ها تغییر کرده‌اند، اما صحنه همچنان به همان اندازه زنده و پر‌انرژی مانده است. او افزود: «هیپ‌های هیت‑آشبری هنوز تقریباً همان‌کاری را که در آن زمان می‌کردند، انجام می‌دهند، اما … تفاوت این است که اکنون ۱۵ سال تجربه دارند و در کاری که می‌کنند متخصص شده‌اند، همان‌طور که ما هم به متخصصان کار خود تبدیل شدیم – به‌نحوی.» او گفت که وقتی گریتفول دِد برای اولین‌بار شروع کرد، آمریکا تا حد زیادی از دوران ساکن و آرام دههٔ ۱۹۵۰ به همان شکل باقی مانده بود: «بارها به شهری می‌رفتیم و هتل‌ها اجازه نمی‌دادند وارد شویم، چه رزرو داشته باشیم چه نداشته باشیم… به محض اینکه موهای بلند و هرگونه انحرافی را می‌دیدند، بلافاصله رد می‌شدیم.»

اگرچه ممکن است آن‌ها با صلح آمده باشند، اما به‌راحتی می‌توان دید که سبک زندگی تخلف‌گرانه این هیپ‌های موهای وحشی چگونه می‌تواند برای ناآشنایان ترس‌آور باشد. در واقع، شکل‌گیری گروه به‌طرزی جدانابردنی به تجلیل از مصرف LSD مرتبط بود. این داروی توهم‌زا در سال ۱۹۳۸ توسط شیمیدان سوئیسی آلبرت هافمان کشف شد. چند سال پس از آن که او به‌صورت تصادفی مقداری از این دارو را از طریق نوک انگشتانش مصرف کرد، تصاویری شگفت‌انگیز از «تصاویر فوق‌العاده، اشکال عجیب با بازی شدید و کالیندروسکوپی رنگ‌ها» را تجربه کرد. در حالی که هافمان برای دهه‌ها استدلال می‌کرد که LSD می‌تواند به درمان بیماری‌های روانی کمک کند، دیگران کاربردهای بسیار متفاوتی برای خواص مخرب و روان‌گردان این ماده تصور می‌کردند.

آزمون اسید کول‌آید الکتریک

در اوایل دوران جنگ سرد، سازمان سیا برنامهٔ مخفی برای پژوهش دربارهٔ کنترل ذهن ایجاد کرد. این برنامه که با نام رمز MK-Ultra شناخته می‌شد، آزمایش‌هایی را بر روی بیماران غافل، از جمله افراد در مؤسسات روان‌پزشکی و زندانیان، با روش‌هایی نظیر تجویز داروهای روان‌گردان، محروم‌سازی حسی و شاک الکتریکی، تأمین مالی می‌کرد. در سال ۱۹۶۰، پژوهشگرانی که توسط سیا حمایت می‌شدند در بیمارستان منلو پارک، کالیفرنیا، به دانشجویان ۴۰ دلار در روز برای مصرف LSD پرداخت می‌کردند.

یکی از داوطلبان، کن کِسی بود که بعدها رمان «بال‌پروازی بر فراز لانه‌کلغی» را نوشت. تحت تأثیر قدرت توهم‌زا و هنوز قانونی بودن این دارو، کِسی شروع به توزیع آن بین دوستان کرد و در سال ۱۹۶۴ یک گروه هم‌فکر تحت عنوان «مِری پرنکسترز» تشکیل داد و با یک باس رنگارنگ به سراسر کشور حرکت کرد. این سفر توسط نویسنده تام ولف در کتاب «آزمون اسید کول‌آید الکتریک» روایت شد. یک سال بعد در کالیفرنیا، او سلسله‌ای از مهمانی‌ها به نام «آزمون‌های اسید» برگزار کرد تا مصرف LSD را ترویج دهد. دومین این رویداد در تاریخ ۴ دسامبر در سان خوزه بود که گریتفول دِد اولین کنسرت خود را برگزار کرد. پیش از آن گروه با نام «وارلاک‌ها» شناخته می‌شد، اما چون گروه دیگری با همان نام وجود داشت، گروه گارسیا نام «گریتفول دِد» را برگزید که قرن‌ها ادامه پیدا کرد.

هشت ماه پس از آن، دِد برای اولین بار در بی‌بی‌سی ظاهر شد – نه در برنامهٔ موسیقی، بلکه در برنامهٔ روزنامه‌نگاری Panorama. در قسمتی با عنوان «California 2000»، خبرنگار جان مورگان به بررسی سالن‌های رقص سایکدلیک سانفرانسیسکو پرداخت، جایی که «دنیای خصوصی تبدیل به عمومی می‌شود؛ رنگ‌ها و نورهای عجیبی که از ترکیب روغن، آب و کچاپ ساخته شده‌اند، بر دیوارها و مردم می‌تابند». هنگامی که گروه آهنگ «The Mind Benders» را اجرا کرد، که یک راکس‌گاراژ پر‌چرخش بر پایهٔ ارگ بود، مورگان اشاره کرد که هدف «ایجاد شرایط یک سنسوریم روان‌پزشکی… ادراکات جدیدی از واقعیت که توسط حمله‌ای به حواس ایجاد می‌شود» بود.

گارسیا پیش از این چهره‌ای شناخته‌شده در صحنهٔ موسیقی سانفرانسیسکو بود؛ او در گروه‌های فولک و بلوز فعالیت داشته بود، اما LSD تأثیر کاملاً جدیدی بود. در مصاحبه‌ای که اندکی پیش از وفاتش در سال ۱۹۹۵ با بی‌بی‌سی انجام داد، او گفت: «اغلب با روان‌گردان‌ها نمی‌توانستم با کسی صحبت کنم. نمی‌توانستم خودم را قابل فهم کنم یا دیگران را درک کنم، اما می‌توانستم از طریق موسیقی ارتباط برقرار کنم». او سبک اولیهٔ گروه را «آر اند بی با مقدار زیادی از عجیب‌وغریب در آن» توصیف کرد. «بداهه‌نوازی»، که او می‌گفت «اولین چیزی است که در موسیقی یاد گرفته‌ام»، در قلب این گروه بود. او افزود: «ناگهان می‌توانستیم یک ترانهٔ سادهٔ آر اند بی بزنیم و به یک قطعهٔ بیست‌دقیقه‌ای تبدیل شود».

گروه همچنان نسل‌های جدیدی از هواداران را جذب کرد و کنسرت‌های طولانی‌شان شامل مجموعه‌ای از تأثیرات موسیقی از بلوگراس تا جاز می‌شد. برای دِد، اجرای زنده همه چیز بود. فیل لِش، نوازندهٔ باس، در سال ۱۹۹۳ به بی‌بی‌سی گفت: «آنچه گریتفول دِد انجام داده است این است که حکمت قدیمی دربارهٔ ساختن مخاطب را به درجهٔ نهایی برده؛ چون تمام کار ما ساختن مخاطب است. فکر می‌کنم ایدهٔ اولیه این بود که یک مخاطب بسازیم تا بتوانیم رکورد بفروشیم – ما فقط مخاطب را ساختیم و به‌سرعت به آن‌ها برگشتیم و برایشان نواختیم.»

همان‌طور که گارسیا در Newsnight گفت: «چیزی که واقعاً به آن علاقه‌مندیم، ارتباط برقرار کردن با ذهن‌هاست». گیتاریست باب ویئر اضافه کرد: «ما یاد گرفتیم سازهایمان را بهتر بنوازیم. بهتر یاد گرفتیم با یکدیگر تعامل کنیم. بهتر یاد گرفتیم به هم گوش کنیم. و در این مرحله می‌توانیم با نکات کمتر، موسیقی بیشتری اجرا کنیم». پس از شانزده سال زندگی در مسیر، گارسیا همچنان به‌قدر پیش از این متعهد بود: «این همان‌جست که ما هستیم. این همان کاری است که با زندگی‌مان می‌کنیم، به‌راستی».

—

فیلم‌های جدید «لاک‌پشت‌های نینجا» و «سونیك» در سال ۲۰۲۸ به‌سرعت به سینماها می‌رسند.

پارامونت یک فیلم بدون عنوان «لاک‌پشت‌های نینجا» را برای تاریخ ۱۷ نوامبر ۲۰۲۸ به تقویم اضافه کرد و همچنین یک فیلم بدون عنوان «فیلم رویداد جهان سونیك» را برای تاریخ ۲۲ دسامبر ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی کرد. این استودیو همچنین برنامه‌ای برای بازگشت «تاپ گان» به پردهٔ بزرگ در ۱۳ می ۲۰۲۶ به‌منظور گرامیداشت چهلمین سالگرد آن اعلام کرد.

پارامونت جزئیات فیلم‌های «لاک‌پشت‌های نینجا» و «سونیك» را در امان می‌گذارد. تنها نکتهٔ تأیید شده این است که تهیه‌کننده نیل ه. مورتز، که به‌عنوان ذهن پشت سه‌گانه موفق «سونیك» شناخته می‌شود، پشت ماجراجویی جدید «لاک‌پشت‌های نینجا» نیز قرار دارد.

«لاک‌پشت‌های نینجا» ترکیبی مناسب برای خانواده از زنده‌اکشن و انیمیشن کامپیوتری خواهد بود که برادران لاک‌پشت — لئوناردو، دوناتلو، رافائل و میکل‌آنجلو — را به تصویر می‌کشاند. این اولین فیلم زنده‌اکشن «لاک‌پشت‌های نینجا» از زمان ناکامی سینمایی «Out of the Shadows» در سال ۲۰۱۶ است. پارامونت پس از آن به سمت انیمیشن حرکت کرد و در سال ۲۰۲۳ با فیلم نسبتاً موفق «لاک‌پشت‌های نینجا: Mutant Mayhem» که توسط سث روجن و ایوان گلدبرگ نوشته شده بود، ادامه داد. «Mutant Mayhem 2» برای اکران در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است.

دنباله جدید «سونیك»، که بر پایهٔ برند بازی ویدئویی سِگا است، از «سونیك ۴» مستقل است؛ این فیلم برای ۱۹ مارس ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. «سونیك» تبدیل به یک دارایی ارزشمند برای پارامونت شده؛ سه‌گانهٔ نخست این سری به‌صورت مجموع بیش از ۱ میلیارد دلار فروش جهانی داشته‌اند.

«تاپ گان»، به کارگردانی تونی اسکات و به همراه تام کرزر، در سال ۱۹۸۶ منتشر شد و با فروش ۳۵۷٫۴ میلیون دلار، پر درآمدترین فیلم آن سال شد. داستان دربارهٔ ستوان پیِت «ماوریک» میچِل است؛ او خلبان پرشور و جاه‌طلبی است که برای دستیابی به مقام برترین خلبان جنگنده رقابت می‌کند. کرزر نقش خود را در دنبالهٔ ۲۰۲۲ «تاپ گان: ماوریک» تجدید کرد؛ این فیلم با فروش ۱٫۴۹ میلیارد دلار، به بزرگ‌ترین فیلم تاریخ ۱۱۳ ساله پارامونت تبدیل شد.

جایزه‌های گاتهام مراسم آغاز فصل جوایز سال را در شب دوشنبه در شهر نیویورک برگزار می‌کند.

ارائه‌شده توسط مؤسسهٔ فیلم و رسانه گاتهام و برگزار شده در سیپریانی وال‌استریت، مراسم امسال شامل حماسهٔ اکشن پل توماس اندرسون «یک نبرد پس از دیگری» است که با شش نامزدی، رکورد تمام‌زمانی را برای بیشترین نامزدی‌ها به دست آورد و در رقابتی با فیلم‌هایی چون «همنت» و «رویای قطار» قرار دارد. این سومین سالی است که سازمان محدودیت سقف بودجه را برای ارزیابی جوایز حذف کرده است. در سال‌های پیش، برای اینکه یک فیلم واجد شرایط گاتهام باشد، بودجهٔ آن نمی‌توانست بیش از ۳۵ میلیون دلار باشد.

برندگان پیشین دسته بهترین فیلم شامل «اسپات‌لایت» (۲۰۱۵)، «مون‌لایت» (۲۰۱۶) و «همه‌چیز در همه‌جا، یک‌جا» (۲۰۲۲) بوده‌اند که همهٔ آن‌ها پس از آن برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم اسکار شدند.

علاوه بر اعطای جوایز به برندگان، مراسم سی‌پنجم سالانه همچنین به چندین تجلیل از بازیگران و فیلمسازان می‌پردازد. از جمله: «فرانکشتاین» (Netflix) به کارگردانی گییرمولو دل‌تورُ، اسکار ایزاک و جاکوب الوردی؛ «جی کلی» به کارگردانی نوح بامباخ؛ «هدا» با تسا تامپسون؛ «بعد از شکار» به‌همت لوکا گوئادنی‌نو و جولیا رابرتس؛ «آواز آبی» با حضور هیو جکمن و کیت هادسون؛ «اسپرینستین: نجاتم از هیچ‌جا» به کارگردانی جرمی آلن وایت و اسکات کوپر؛ و «گناهکاران» به کارگردانی رایان کوگلر.

برندگان در ادامه به‌روزرسانی می‌شوند.

بهترین فیلم

• «Bugonia» (Focus Features) — Ari Aster, Ed Guiney, Lars Knudsen, Jerry Kyoungboum Ko, Yorgos Lanthimos, Miky Lee, Andrew Lowe, Emma Stone، تولید‌کنندگان
• «شرق دیوار» (Sony Pictures Classics) — Kate Beecroft, Shannon Moss, Melanie Ramsayer, Lila Yacoub، تولید‌کنندگان
• «لمس آشنا» (Music Box Films) — Alexandra Byer, Sarah Friedland, Matthew Thurm، تولید‌کنندگان
• «همنت» (Focus Features) — Nicolas Gonda, Pippa Harris, Liza Marshall, Sam Mendes, Steven Spielberg، تولید‌کنندگان
• «اگر پا داشتم تو را می‌زد» (A24) — Ronald Bronstein, Eli Bush, Richie Doyle, Conor Hannon, Sara Murphy, Josh Safdie, Ryan Zacarias، تولید‌کنندگان
• «Lurker» (Mubi) — Galen Core, Archie Madekwe, Marc Marrie, Charlie McDowell, Francesco Melzi d’Eril, Duncan Montgomery, Alex Orlovsky, Olmo Schnabel, Jack Selby، تولید‌کنندگان
• «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures) — Paul Thomas Anderson, Sara Murphy, Adam Somner، تولید‌کنندگان
• «ببخشید، عزیز» (A24) — Mark Ceryak, Barry Jenkins, Adele Romanski، تولید‌کنندگان
• «وصیت آن لی» (Searchlight Pictures) — Brady Corbet, Mona Fastvold, Joshua Horsfield, Gregory Jankilevitsch, Mark Lampert, Lillian LaSalle, Andrew Morrison, Viktória Petrányi, Klaudia Smieja-Rostworowska، تولید‌کنندگان
• «رویای قطار» (Netflix) — Michael Heimler, Will Janowitz, Marissa McMahon, Ashley Schlaifer, Teddy Schwarzman، تولید‌کنندگان

بهترین فیلم بین‌المللی

• «فقط یک تصادف بود» (Neon) — Philippe Martin, Jafar Panahi، تولید‌کنندگان
• «بدون گزینهٔ دیگر» (Neon) — Park Chan-wook, Alexandre Gavras, Michèle Ray Gavras, Back Jisun، تولید‌کنندگان
• «Nouvelle Vague» (Netflix) — Laurent Péti, Michèle Péti، تولید‌کنندگان
• «رستاخیز» (Janus Films) — Charles Gillibert, Yang Lele, Shan Zuolong، تولید‌کنندگان
• «صدای سقوط» (Mubi) — Lucas Schmidt, Maren Schmitt، تولید‌کنندگان

بهترین فیلم مستند

• «2000 متر به آندرییوکا» (PBS) — کارگردانی Mstyslav Chernov؛ Raney Aronson‑Rath, Mstyslav Chernov, Michelle Mizner، تولید‌کنندگان
• «BLKNWS: شرایط و ضوابط» (Rich Spirit) — کارگردانی Kahlil Joseph؛ Onye Anyanwu, Kahlil Joseph, David Linde, Anikah McLaren, James Shani, Steven Soderbergh، تولید‌کنندگان
• «دوستان نامطلوب من: بخش I – آخرین هوا در مسکو» (self‑distributed) — کارگردانی و تهیهٔ Julia Loktev
• «همسایهٔ کامل» (Netflix) — کارگردانی Geeta Gandbhir؛ Sam Bisbee, Geeta Gandbhir, Nikon Kwantu, Alisa Payne، تولید‌کنندگان
• «روح‌ات را روی دست بگذار و راه برو» (Kino Lorber) — کارگردانی Sepideh Farsi؛ Javad Djavahery, Sepideh Farsi، تولید‌کنندگان

بهترین کارگردان

• Mary Bronstein, «اگر پا داشتم تو را می‌زد» (A24)
• Jafar Panahi, «فقط یک تصادف بود» (Neon)
• Kelly Reichardt, «نقشه‌کش» (Mubi)
• Paul Thomas Anderson, «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures)
• Oliver Laxe, «Sirâ» (Neon)

کارگردان نوظهور

• Constance Tsang, «قصر خورشید آبی» (Mubi)
• Carson Lund, «Eephus» (Music Box Films)
• Sarah Friedland, «لمس آشنا» (Music Box Films)
• Akinola Davies Jr., «سایهٔ پدرم» (Mubi)
• Harris Dickinson, «Urchin» (1-2 Special)

بهترین فیلمنامهٔ اصلی

• «اگر پا داشتم تو را می‌زد» (A24) — نوشتهٔ Mary Bronstein
• «فقط یک تصادف بود» (Neon) — نوشتهٔ Jafar Panahi
• «عامل مخفی» (Neon) — نوشتهٔ Kleber Mendonça Filho
• «ببخشید، عزیز» (A24) — نوشتهٔ Eva Victor
• «صدای سقوط» (Mubi) — نوشتهٔ Louise Peter, Mascha Schilinski

بهترین فیلمنامهٔ اقتباسی

• «بدون گزینهٔ دیگر» (Neon) — نوشتهٔ Park Chan‑wook, Lee Kyoung‑mi, Jahye Lee, Don McKellar
• «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures) — نوشتهٔ Paul Thomas Anderson
• «Pillion» (A24) — نوشتهٔ Harry Lighton
• «آماده‌سازی برای زندگی بعد» (Orion Pictures/Amazon MGM Studios) — نوشتهٔ Martyna Majok
• «رویای قطار» (Netflix) — نوشتهٔ Clint Bentley, Greg Kwedar

نقش اصلی برجسته

• Jessie Buckley, «همنت» (Focus Features)
• Lee Byung‑hun, «بدون گزینهٔ دیگر» (Neon)
• Rose Byrne, «اگر پا داشتم تو را می‌زد» (A24)
• Sopé Dìríù, «سایهٔ پدرم» (Mubi)
• Ethan Hawke, «ماه آبی» (Sony Pictures Classics)
• Jennifer Lawrence, «Die My Love» (Mubi)
• Wagner Moura, «عامل مخفی» (Neon)
• Josh O’Connor, «نقشه‌کش» (Mubi)
• Amanda Seyfried, «وصیت آن لی» (Searchlight Pictures)
• Tessa Thompson, «Hedda» (Orion Pictures/Amazon MGM Studios)

نقش مکمل برجسته

• Benicio Del Toro, «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures)
• Jacob Elordi, «فرانکشتاین» (Netflix)
• Inga Ibsdotter Lilleaas, «ارزش عاطفی» (Neon)
• Indya Moore, «پدر، مادر، خواهر، برادر» (Mubi)
• Wunmi Mosaku, «گناهکاران» (Warner Bros. Pictures)
• Adam Sandler, «Jay Kelly» (Netflix)
• Andrew Scott, «ماه آبی» (Sony Pictures Classics)
• Alexander Skarsgård, «Pillion» (A24)
• Stellan Skarsgård, «ارزش عاطفی» (Neon)
• Teyana Taylor, «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures)

بازیگر نوظهور

• A$AP Rocky, «بالا به پایین» (A24)
• Sebiye Behtiyar, «آماده‌سازی برای زندگی بعد» (Orion Pictures/Amazon MGM Studios)
• Chase Infiniti, «یک نبرد پس از دیگری» (Warner Bros. Pictures)
• Abou Sangaré, «داستان سلیمان» (Kino Lorber)
• Tonatiuh, «بوسهٔ زن عنکبوت» (Roadside Attractions/Lionsgate/LD Entertainment)

سازمان جوانان هندو (HJS) شکایت قانونی علیه بازیگر بالیوودی رانویر سینگ ارائه داد و ادعا می‌کند که او در مراسم اختتامیه شصت و ششمین جشنواره بین‌المللی فیلم هند (IFFI) در گوآ، به الهه چامونداده‌وی توهین کرده است.

سازمان ادعا می‌کند رانویر خدای مقدس را به تمسخر کشیده است

طبق شکایت، سینگ در صحنه شکل الهی الهه‌ای را که در فیلم کنتارا – فصل 1 کارگردان ریشاب شتی به تصویر کشیده شده بود، تقلید کرد و به چامندی دیوا—که توسط جامعه کُوتی‌توُلو به عنوان «پری زن» احترام می‌شود—اشاره کرد.

اعضای HJS، پرماد توی‌کار و دیلیپ شتیه، یادداشتی به زیرافسر کلانتری ایستگاه پلیس پاناجی، ساهین شتیه، ارائه دادند و درخواست ثبت پرونده تحت «قانون عدالت هندی» برای آزار احساسات مذهبی هندوها را مطرح کردند.

«دیوا چامندی به عنوان خدای مقدس خانوادگی جامعه تولو شناخته می‌شود و به صورت توهین‌آمیز توصیف یا به تصویر کشیدن او، بی‌احترامی محسوب می‌شود. چنین اقداماتی می‌تواند خشم عمومی را برانگیخته و صلح را مخدوش کند»، HJS در بیانیه‌ای که توسط PTI نقل شد، اعلام کرد.

«جدال کنتارا» عمیق‌تر می‌شود: ریشاب شتی از رانویر سینگ خواست تا «دیوا چاموندی» را تقلید نکند!

درخواست عذرخواهی عمومی از رانویر سینگ

سازمان با درخواست بررسی کامل، از برگزارکنندگان IFFI نیز می‌خواهد یک رهنمود رفتاری وضع کنند تا در مراسم‌های آینده هیچ خدای مذهبی به‌صورت توهین‌آمیز به تصویر کشیده نشود.

همچنین، این گروه می‌خواهد رانویر سینگ عذرخواهی عمومی ارائه دهد. «رانویر سینگ باید عذرخواهی عمومی کند و تضمین نماید که در آینده از چنین اظهارات یا اجراهایی خودداری می‌کند»، این سازمان اعلام کرد و از حامیان درخواست کرد تا به‌صورت مسالمت‌آمیز و در چارچوب قانون اعتراض کنند.

رانویر سینگ برای اظهارنظر در دسترس نبود.

قسمت ۳ در یک‌شنبه بر روی Paramount+ منتشر شد

«Landman» با ادامهٔ فصل دوم، همچنان واکنش‌های متنوعی از سوی هواداران به‌دست می‌آورد.

فصل دوم سریال پرفروش تایلور شریدان دربارهٔ صنعت نفت در تگزاس، در ۱۶ نوامبر بر روی Paramount+ به‌عنوان پخش اول آغاز شد و قسمت سوم نیز روز یکشنبه بر روی این سرویس استریم شد.

تا به‌حال، من از فصل دوم به‌خوبی لذت می‌برم، اما همه این حس را ندارند. پس از پخش دو قسمت اول، انتقادات شدیدی از سوی هواداران به‌وجود آمد.

به‌نظر می‌رسد که این نمایش حالا مخاطبان را دوباره جذب کرده است.

آخرین قسمت «Landman» در یک‌شنبه بر روی Paramount+ به‌پخش رسید. (اعتبار: Emerson Miller/Paramount+)

هواداران به قسمت جدید «Landman» واکنش نشان دادند

قسمت سوم فصل جدید شامل مجموعه‌ای از لحظات دیوانه‌وار بود. این قسمت با آشوب نشت سمی‌ای که به فاجعه‌ای کشنده منجر شد، آغاز شد، اما این صحنه نقطه اوج نبود.

در یک جلسهٔ داغ اداری بین تامی (بیلی باب تاورتون) و گالیونو (اندی گارسیا) دربارهٔ رابطهٔ تجاری گالیونو با کوپر نورس، اوضاع به نقطهٔ اوج رسید.

اما این‌جا تمام نشد. وضعیت سپس به یک جلسهٔ نوشیدنی غیرمنتظره با کامی (دمی مور) و آنجلا (آلی لاتر) کشید. هر چه گارسیا بیشتر روی صحنه دیده شود، برای همه بهتر است.

همین‌طور می‌توان دربارهٔ سام الیوت گفت که تا کنون در طول سه قسمت حضور محدودی داشته است. این دو بازیگر استثنایی‌اند و هر دو به‌طور چشمگیر به دنیای «Landman» انرژی افزوده‌اند.

همچنین از قسمت ۳ به‌وضوح می‌توان دریافت که کامی زنی شکسته است. لحظات پایانی قسمت به‌طرز تلخ و سنگین است و زمینه‌ساز آشوب‌های فرا‌گیر با M‑Tex می‌شود.

دمی مور در نقش کامی در «Landman» بازی می‌کند و نقش او در فصل دوم به‌تدریج ارتقا می‌یابد. (اعتبار: Emerson Miller/Paramount+)

همچنین مشاهدۀ واضحی وجود دارد که نمی‌توان نادیده گرفت: هوادارانی که شاید می‌خواستند ترک کنند، به‌نظر می‌رسد دوباره بازمی‌گردند.

واکنش‌ها در ردیت به‌وجود آمد و اگرچه تنوعی در نظرات وجود دارد، به‌نظر می‌رسد که بیشتر مردم از قسمت ۳ فصل ۲ تحت تأثیر قرار گرفته‌اند:

• «درک می‌کنم چرا سیگار می‌کشی» احتمالا خط مورد علاقه‌ام در تمام سریال است، هاها! من واقعاً کامی را دوست دارم.
• صادقانه بگویم حس می‌کردم این قسمت داستانی واقعی را می‌سازد. واقعاً خیلی خوب بود.
• آلن که یک بطری آبجو را به سر می‌کوبد و بلافاصله به‌طور عادی وارد گفت‌وگو می‌شود، فوق‌العاده خنده‌دار است.
• آیا ما بازگشتیم؟ احساس می‌شود که بازگشتیم. و تشکر ویژه از دمی مور برای جذابیت بی‌دردسری‌اش. بیلی البته ستاره است، اما دمی ثابت می‌کند که شریک صحنه‌ای عالی‌ای است.
• او عالی بود و سرانجام شخصیت بیشتری نسبت به حالت معمولاً محفوظ، جدی و ساکت خود نشان داد.
• به رئیس کارتل گفتن اینکه «زنش را دوست دارم» در حالی که واضحاً نوشیده است، تصمیمی هوشمندانه نیست، هاها.
• به‌نظر می‌رسد این بهترین قسمت فصل تا کنون باشد.
• اندی گارسیا وقتی در صحنه حضور دارد، یک جذابیت یا گرانش خاص دارد. گویی او بسیار فراتر از دنیای این سریال است. تنها امید من این است که او نیروی جاذبه‌ای داشته باشد تا این سریال را به ارتفاعی تازه برساند، نه برعکس.
• به‌نظر می‌ر‌سد آن‌ها به‌سوی یک اتحاد ناهنجار با گالیونو می‌روند، صرفاً به‌دلیل ناامیدی برای دست یافتن به پول.
• من شخصیت اندی گارسیا را دوست دارم، قطعاً جالب خواهد شد!
• نمی‌دانم آیا این دمی مور است یا کامی میلر، اما هر صحنه‌ای که او در آن حضور دارد فوق‌العاده و از صمیم قلب است.
• این یک قسمت خوب بود!
• سریال وقتی که بر ساز و کارهای تجارت نفت تمرکز می‌کند، موفق می‌شود. گارسیا افزودنی فوق‌العاده‌ای است. او حضور چشمگیری بر صفحه دارد.
• این فصل تا الآن فصل قبلی را کاملاً پشت سر می‌گذارد. این سرگرم‌کننده است.
• به نظر می‌رسد این بهترین قسمت این فصل است تا کنون، می‌توان گفت که در ادامه داستانی خوب در انتظارمان است؛ من واقعاً دیوانه‌وار این نمایش را دوست دارم.
• دوست من، تامی و کامی یک جفت فوق‌العاده‌اند. شاید من در این مورد جزئی از اقلیت باشم، اما واقعا امیدوارم بتوانیم آنجلا را از بین ببریم و آن‌ها را کنار هم بگذاریم. صحنه رستوران قبل از نشستن با اندی گارسیا فوق‌العاده بود، خخ.
• قسمت قدرتمند. به‌نظر می‌رسد که نمایش در حال رفع مشکلات است، اما همچنان باید با کارهای بی‌حساب و کتاب آنجلا در آن هفته مقابله کنیم. به‌نظر می‌رسد تامی و کامی به‌دلیل نداشتن پول، تجارت خود را با گالیونو می‌گذارند. یا شاید آشکار شود که مونتی قبلاً با کارتل‌های مواد مخدر (یا شخصیت‌های مشکوک دیگر) در ارتباط بوده تا تجارتش را ادامه دهد.

واکنش‌ها به‌سرعت به قسمت جدید «Landman» می‌رسند. (اعتبار: Emerson Miller/Paramount+)

به‌نظر می‌رسد با اطمینان می‌توان گفت که هواداران از قسمت جدید به‌طرز فراوانی تحت تأثیر قرار گرفته‌اند، اگرچه در ابتدا واکنش‌های مخالفی نسبت به فصل دوم وجود داشت. فقط زمان بدهید تا رشد کند. می‌دانید که شریدان تماشاگران را ناامید نخواهد کرد. آیا فصل دوم را تماشا می‌کنید؟ نظرات خود را با ما در آدرس David.Hookstead@outkick.com در میان بگذارید.

دو سال پس از این‌که او نحوه فرار صدام حسین، رئیس‌جمهور پیشین عراق، از دستگیری پس از سقوط او از قدرت را در مستند ۲۰۲۳ «پنهان‌سازی صدام حسین» بررسی کرد، فیلمساز کُردی‑نروژی هالکاوت مصطفی به بررسی تاریخ اخیر عراق می‌پردازد.

«اگر توسط زن کشته شوید، بهشت نیست»، که هم‌اکنون در مرحله پس‌تولید است، ده سال پس از سقوط صدام و به سوی ظهور دولت اسلامی می‌پردازد. این بار در قالب درام، این فیلم بلند داستان تک‌تیرانداز زن کُرد‑نروژی را دنبال می‌کند که پس از فرار قبلی‌اش به میدان نبرد بازمی‌گردد؛ او توسط انتقام‌جویی و امید سخت به نجات خواهر کوچکش که هنوز در موصل توسط داعش اسیر است، تحریک می‌شود. ستاره نوظهور کُردی آوان جمال («امتحان») نقش اصلی را ایفا می‌کند، در حالی که بازیگر نروژی توربورن هار («تونل»، «۲۲ ژوئیه») نیز در این فیلم حضور دارد.

«این یک پرتره شاعرانه از یک زن جنگجو است که از تسلیم در برابر تاریکی امتناع کرد»، مصطفی به Variety گفت.

داستان بر پایهٔ تجارب شخصی فیلمساز با چند زن که به مبارزه با داعش پرداختند، استوار است و از شجاعت برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل و فعال حقوق بشر نادیه مراد، که در طول نسل‌کشی یزیدی‌ها در سال ۲۰۱۴ توسط این گروه تروریستی ربوده شد، الهام گرفته است. او گفت: «شجاعت او در به اشتراک گذاشتن داستانش با جهان، نیروی راهنمای این پروژه بوده است.»

مصطفي نوشت و کارگردانی «اگر توسط زن کشته شوید، بهشت نیست» را به عهده داشت و همچنین از طریق شرکت Hene Films AS مستقر در نروژ، به همراه یان هجلنس و جان م. جاکوبسن، به تولید این فیلم می‌پردازد. در حال حاضر مذاکراتی با عوامل فروش و توزیع‌کنندگان بین‌المللی در دست انجام است.

«پنهان‌سازی صدام حسین»، که در جشنوارهٔ فیلم دریای سرخ ۲۰۲۳ به نمایش درآمد، مصطفی را در گفت‌وگو با علاء نامیق، کشاورز عراقی که صدام را به مدت ۲۳۵ روز از ارتش ایالات متحده مخفی کرد، نشان داد؛ این دیکتاتور سرنگون بخش عمده‌ای از این زمان را در یک گودال ویژهٔ مخفی‌سازی سپری کرد. این فیلم به یکی از پرستوجن‌ترین مستندهای جعبه‌نمای عرب تبدیل خواهد شد.

به «کاوشگر ترسناک» خوش آمدید، ستونی منتخب که برترین فیلم‌ها، سریال‌ها، کتاب‌ها و هر‌چیز ترسناکی که شایستگی بررسی دارد را به نمایش می‌گذارد. من ویلیام ئرل هستم، مدیر دیجیتال اجرایی Variety و علاقه‌مند دائمی به ژانر ترس. لطفاً در صورت داشتن مطلبی که باید برای شماره ماه آینده بررسی کنم، به آدرس wearl@variety.com پیام بفرستید.

جنون سرصفحه‌ای

پنج شب فریدی ۲ (در ۵ دسامبر از طریق یونیورسال پیکچرز در سینماها به نمایش می‌رسد) — فصل دوم اقتباس ترسناک این بازی ویدئویی، جوش هچرسن را به نقش مرد عادی که با روبات‌های انیماترونیک خراب‌کار می‌جنگد، بازمی‌گرداند. امتیاز بیشتری برای حضور دو «پسران شرور» فیلم Scream، متیو لیدل و اسکیت اولریک، که نسل X را به‌عنوان همراهان سرپرست هیجان‌زده می‌کند، اختصاص یافته است.

مسیرهای کمتر پیموده شده

نوار کشف شده (در ۵ دسامبر از طریق Magnolia Pictures و Magnet Releasing در سینماها به نمایش می‌رسد) — جستین بنسون و آرون مورهد به‌عنوان تهیه‌کنندگان این فیلم مستقل پیچیده که ترس را در نوارهای ضبط مرموز پیدا‌شده می‌جوید، حضور دارند. کارگردانان نوین پاول گاندرسال و پیتر هال، تصاویری چشم‌گیر و ترس‌های قوی در این داستان دربارهٔ برادران و خواهری که به تحقیق دربارهٔ قتلی می‌پردازند و به‌صورت تصادفی به رازهای تاریک‌تری از یک شهر کوچک می‌رسند، به تصویر می‌کشند.

شب ساکت، شب مرگبار (در ۱۲ دسامبر از طریق Cineverse در سینماها به نمایش می‌رسد) — این بازسازی از اسلشر کلاسیک تعطیلات، ستاره فیلم «Halloween Ends»، روهان کمپل را در نقش سانتا قاتل می‌بیند و توسط مایک پی. نلسن نوشته و کارگردانی شده است که کارگردانی بازسازی موفق «Wrong Turn» در سال ۲۰۲۱ را بر عهده داشته است. با توجه به حس شاداب دههٔ ۸۰ فیلم اصلی، این اثر به نظر می‌رسد برای نسخه‌ای که عصب‌ها را بیشتر می‌اندازد، مناسب باشد.

خرگوش گرد و خاک (در ۱۲ دسامبر از طریق Lionsgate در سینماها به نمایش می‌رسد) — اولین آزمایش برایان فولر در نوشتن و کارگردانی یک فیلم، ماجرای ترسناک شیک است که در آن یک دخترک (سوفی اسلان) یک آدم‌کش (مادز میکلسن) را برای کشتن هیولای واقعی زیر تختش استخدام می‌کند. این ترکیب ژانری که از «Hannibal» و «Pushing Daisies» الهام گرفته است، حاوی طنز عالی و دل‌گرمی است.

طاعون (در ۲۴ دسامبر از طریق Independent Film Company در سینماها به نمایش می‌رسد) — فیلم ترسناک بدن‌محور نویسنده و کارگردان چارلی پولینگر دربارهٔ پسرانی که در کمپ والیبال آب، سیستم اجتماعی تاریک خود را می‌سازند، در بخش «Un Certain Regard» جشنواره فیلم کن این سال به نمایش درآمد. جوئل اِدگرتون نقش مربی را ایفا می‌کند همراه با جمعی از بازیگران جوان و بااستعداد.

سریال‌های کشنده

استرینجر تینگز (فصل ۵) (چهار قسمت اول در ۲۶ نوامبر روی نتفلیکس به نمایش می‌رسند) — تیم هوکینز برای یک نبرد نهایی در برابر شیطان باز می‌گردند. این فصل آخر به سه بخش تقسیم می‌شود، اما قسمت‌های اولیه بلافاصله به اکشن در جهان وارونه می‌پردازند.

در دزدان دریایی کارائیب: سینه مرده، جک اسپارو (جان دیپ) به‌نظر می‌رسید که سرنوشت خود را در فکِ ترسناکِ کراکن می‌پذیرد. اما این موجود عجیب‌الخلقهٔ دریایی در حال بازگشت است، این بار در یک فیلم ترسناک‑اکشن نروژی به کارگردانی سازندهٔ فیلم فاجعه‌بار تونل. فیلم‌های ترسناک نوردیک همچون اثر حماسی ترول در سال ۲۰۲۲ مورد استقبال فراوان طرفداران قرار گرفت و به‌نظر می‌رسد کراکن، اشتیاق بعدی شما برای ترسناک‌ها از سرزمین یخبندان شمال باشد.

کراکن داستان زیست‌شناس دریایی به نام يوهانه را دنبال می‌کند که در حین بررسی وقایع عجیب مرتبط با یک فیورد محلی، به پی بردن به افسانهٔ ترسناکی پرداخته است که زیر سطح آب پنهان شده است — موجودی عظیم‌الجثه با چندین بازو که آمادهٔ نابودی همه چیز است. این موجود افسانه‌وار قصد دارد آشوبی را بر آن‌هایی که اکوسیستم را ویران می‌کنند رها کند — فیلمی دیگر دربارهٔ تغییرات اقلیمی و هیولاهای محیط‌زیستی.

این فیلم توسط Samuel Goldwyn Films توزیع می‌شود و اخیراً تریلری منتشر کرده است که بخشی از جذابیت اصلی را نشان می‌دهد، اما تا کنون بسیاری از جزئیات مخفی نگه‌داشته شده‌اند. فیلم توسط پائول Øie کارگردانی شده و با بازی سارا خورامی، میکل برات سِلست، اینگویلد هولته بایگدنس، اویوند براندتساگ، جنی ایونسن و استینار کلوومان هالرِت به نمایش در می‌آید. می‌توانید تریلر کراکن را در پایین مشاهده کنید.

کراکن بارها در صفحهٔ نمایش ظاهر شده است

همان‌طور که بسیاری از موجودات افسانه‌ای، کراکن در طول سال‌ها به اشکال مختلف ظاهر شده است، اما در نهایت همواره یک هیولای عظیم‌الجثه با بازوهای مارپیچی است که به کشتی‌های دریایی علاقه دارد — به‌عبارت دیگر، کشتی‌ها. در حالی که نسخه‌های بامزه‌ای نیز وجود داشته‌اند، در فیلم‌های انیمیشنی مانند روبی جیلمن: کراکن نوجوان و عمق، در حضور زنده‌اکشن، این موجود یکی از آن چیزهایی است که می‌تواند باعث شود برای مدتی از کشتی‌سواری در آب‌های کارائیب خودداری کنید، در صورت لزوم.

کراکن در هر دو نسخهٔ حماسهٔ یونانی جنگ تایتان‌ها ظاهر شد، که با کار شگفت‌انگیز آخرین کارهای استاپ‑موشن رِی هاری‌هاوزن در نسخهٔ اصلی ۱۹۸۱ به زندگی آمد و در نسخهٔ بازسازی شدهٔ ۲۰۱۰ به‌صورت CGI سبک‌دارتر به نمایش درآمد. این موجود همچنین در فیلم دوم دزدان دریایی کارائیب به‌شکلی کوتاه ظاهر شد، به‌عنوان حیوان خانگی دیوی جونز، که جک اسپارو را در بازوها و دندان‌های خود می‌گیرد و او را به‌عمق دریا همراه با «مروارید سیاه» می‌کشاند.

فیلم‌های ترسناک نروژی به‌خاطر به‌تصویر کشیدن موجودات کم‌درخشان و تهدیدآمیز شناخته می‌شوند. در ترول ۲۰۲۲ که به‌زودی دنباله‌اش منتشر خواهد شد، هیولاهای عظیم به‌طرز درخشانی به تصویر کشیده شدند و احتمالاً همان‌گونه برای موجود اصلی در کراکن خواهد بود. مخاطبان آمریکایی می‌توانند این فیلم را در اوایل سال ۲۰۲۶ تماشا کنند، زمانی که کراکن بر سینماها و سرویس‌های ویدئویی آنلاین غلبه می‌کند.