بلاگ

انحصاری: طبق اطلاعات ما، شرکت یونیورسال، فیلم علمی‑تخیلی‑ترسناک بلوم‌هاوس و آتومیک مونستِر به نام Soulm8te را از تقویم اکران ۹ ژانویهٔ سال آینده حذف می‌کند.

طبق اطلاعات دریافت‌شده، استودیو در حال یافتن خریدار برای فیلم به کارگردانی کیت دولن است که ابتدا به‌عنوان بخشی از دنیای M3GAN معرفی شده بود. در حالی که فیلم اول عروسک‌کشندهٔ PG‑13 سال ۲۰۲۲، یک سنسیشن با درآمد کل ۱۸۰ میلیون دلار و نزدیک به ۸۰ میلیون دلار سود بود، M3GAN 2.0 این تابستان با بودجه‌ای بزرگ‌تر (۲۵ میلیون دلار خالص در مقابل ۱۲ میلیون دلار) و فروش بلیط به‌مراتب کمتر (۳۹ میلیون دلار در سراسر جهان) موفقیتی نداشت. هنوز خبری دربارهٔ زمان یا مکان انتشار Soulm8te منتشر نشده است.

عنوان ژانری ۱۸ مگاهرتز «Primate» متعلق به والتر همادا از استودیوی پارامونت، تاریخ اکران خود را به تاریخ اکران Soulm8te منتقل کرد؛ بنابراین به‌طور طبیعی این تغییر ناگزیر بود. دو استودیوی بزرگ تمایلی ندارند دو فیلم ترسناک را در یک آخر هفتهٔ یکسان به‌هم رقابت بدهند.

مشاهده در Deadline

در Soulm8te، مردی یک اندروید هوش مصنوعی خریداری می‌کند تا با فقدان همسر تازه‌درگذشته‌اش کنار بیاید. در تلاشی برای ساختن یک شریک کاملاً خودآگاه، او به‌طور ناخواسته یک ربات عاشقانهٔ بی‌ضرر را به یک همسر قاتل تبدیل می‌کند. بازیگران Soulm8te شامل کلودیا دومیت، لی‌لی سولیوان، ایزابل بونفر، اِما راموس، سیدنی بلک‌برن و دیگران هستند.

این فیلم به‌عنوان الهام‌گرفته از تریلرهای اروتیک کلاسیک دههٔ ۱۹۹۰ توصیف شد. دولان نویسنده‑کارگردان فیلم ترسناک مستقل ۲۰۲۱ You Are Not My Mother است.

Soulm8te توسط جیمز وان از آتومیک مونستِر و جیسن بلوم از بلوم‌هاوس تولید می‌شود. وان، اینگرید بایسو (Malignant) و رافائل جوردن (Salvage Marines) داستان را نوشته‌اند و دولن و جوردن فیلمنامه را تدوین کرده‌اند. این فیلم به‌صورت اجرائی توسط مایکل کلیر و جادسون اسکات به نمایندگی آتومیک مونستِر و بایسو تولید می‌شود.

بلوم‌هاوس و آتومیک مونستِر اخیراً با موفقیت بزرگی در فیلم Five Nights at Freddy’s 2 مواجه شدند که با گشایش ۶۴ میلیون دلاری در ایالات متحده/کانادا، یک افتتاحیهٔ رکوردی در بازهٔ پس از عید شکرگزاری رقم زد. دنباله‌ای که بر پایهٔ بازی ویدئویی اسکات کاوتون ساخته شده، تاکنون ۹۶٫۸ میلیون دلار درآمد داخلی و ۱۷۵ میلیون دلار درآمد جهانی به دست آورده است. در مجموع، مجموع درآمد هر دو فیلم «Freddy’s» به ۴۶۶٫۵ میلیون دلار می‌رسد. فیلم Freddy’s 2 همچنین بزرگ‌ترین افتتاحیهٔ فیلم ترسناک در دسامبر تا کنون، بزرگ‌ترین افتتاحیهٔ دسامبر برای یونیورسال و دومین بزرگ‌ترین افتتاحیهٔ ترسناک در سال ۲۰۲۵ پس از فیلم The Conjuring: Last Rites متعلق به بلوم‌هاوس‑آتومیک مونستِر با ۸۴ میلیون دلار می‌باشد.

وودز — محافظه‌کار سرزبان و حامی رئیس‌جمهور دونالد ترامپ — هنگام صحبت درباره فعال پیشرو ریینر، که او را عامل نجات شغل بازیگری‌اش می‌داند، احساسات شدیدی نشان داد.

بازیگر و محافظه‌کار مشهور هالیوود جیمز وودز، در ادای احترام به روب راینر شب دوشنبه اشک‌های خود را مهارش کرد و به توهین‌های «قابل خشم و نامطلوب» که به کارگردان کشته‌شده پرتاب می‌شد، اشاره کرد.

اگرچه وودز به‌طور خاص کسی را نام نـنـامید، اظهارات او در فاکس نیوز کانال ساعاتی پس از آن منتشر شد که رئیس‌جمهور دونالد ترامپ روب راینر را مسخره و تحقیر کرد؛ ریینر که روز یکشنبه در خانه‌اش در لس‌آنجلس کشته شده یافت شد.

ترامپ ابتدا به شبکه‌های اجتماعی رفته و ریینر، فعال پیشرو و حامی برجستهٔ حزب دمکرات، را برای قتل خود مقصر دانست. سپس ساعاتی بعد، ترامپ به یک خبرنگار گفت که ریینر «فردی دیوانه» است که «بسیار …»

«وقتی مردم در حال حاضر درباره روب حرف‌های نفرت‌آمیزی می‌زنند، من صادقانه می‌گویم که این کار برایم «قابل خشم و نامطلوب» است»، وودز ۷۸ ساله، که احساسی به نظر می‌رسید، به جسی واترز، شخصیت فاکس، گفت.

«آیا با سیاست‌های او موافق بودم؟ نه. آیا او را به‌عنوان دوست، هنرمند، نماد هالیوود و میهن‌پرست دوست داشتم؟ قطعا بله. و من به‌تمامی‌دل از این اتفاق هولناک ویران شده‌ام، به‌ویژه برای خانواده‌اش.»

وودز برای نقش بازیگر مکمل در فیلم ۱۹۹۶ «شبح‌های میسیسی‌پی»، به کارگردانی ریینر و به همراه الک بالدوین و ووپی گلدبرگ، نامزد شد.

«من روب ریینر را می‌شناختم چون در نقطه‌ای بسیار تاریک از کارم، او به‌طور واقعی شغلم را نجات داد و به‌طرز مهم و پاداش‌دهنده‌ای‌ام را به مسیر درست بازگرداند»، وودز گفت. «او واقعاً برایم می‌جنگید وقتی استودیوی فیلم‌سازی نمی‌خواست من را در یک فیلم داشته باشد.»

وودز نقش عضو بدنامِ KKK به نام بایرون د لا بیک‌ویث را ایفا کرد که در سال ۱۹۶۳ رهبر حقوق مدنی، مدگار اورس را به قتل رساند اما …

بیک‌ویث، نژادپرست آشکار، در سال ۲۰۰۱ هنگام مرگ در زندان، ۸۰ ساله بود.

وودز در زمانی که فیلم «شبح‌های میسیسی‌پی» در سال ۱۹۹۶ به سینماها رسید، ۴۹ ساله بود. بیک‌ویث در سن ۴۲ سالگی اورس را کشته و در سن ۷۳ سالگی پس از محاکمه توسط هیئت منصفه، نهایتاً محکوم شد.

«من ۳۲ سال جوان‌تر از سن مناسب برای این نقش بودم، اما او واقعاً معتقد بود که من درست هستم و می‌توانم این کار را انجام دهم»، وودز درباره ریینر گفت. «این موضوع تقریباً هیچ‌کس با آن موافقت نمی‌کرد، مگر یکی از شرکای او، مارتین شافر، که رئیس شرکت تولیدی (شرکت تولید ریینر) Castle Rock بود»، او اضافه کرد.

«ما با هم فیلم «شبح‌های میسیسی‌پی» را ساختیم و من از حالت تقریباً بیکاری به یک نامزدی برای جایزه اسکار رسیدم.»

وودز گفت که هرگز در دفاع از ریینر در میان محافظه‌کاران تردید نکرده است.

«اما وقتی مردم از من می‌پرسند، «نظر شما درباره سیاست‌های او چیست؟»، من می‌گویم، «من فکر می‌کنم روب راینر یک میهن‌پرست بزرگ است»،» وودز گفت. «آیا با برخی یا بسیاری از ایده‌های او درباره نحوه اعمال میهن‌پرستی برای تجلیل از آمریکا که هر دو آن را دوست داریم، موافقم؟ نه. اما او نیز با من موافق نیست، اما به میهن‌پرستی من احترام می‌گذارد.»

وودز افزود: «ما مسیرهای متفاوتی به همان مقصد داشتیم، یعنی کشوری که هر دو آن را دوست داریم. و زمانی که مردم در شبکه‌های اجتماعی سخنان نفرت‌آمیزی دربارهٔ او به من می‌زدند، می‌گفتم: «شما همه‌اش را اشتباه می‌گیرید.»»

روینر و همسرش، میشل سینگر ریینر، در یکشنبه بعدازظهر در خانه‌شان در محلهٔ لوکس برنت‌وود لس‌آنجلس به‌صورت کشته و خنجر‌دار پیدا شدند؛ منبعی نزدیک به خانواده این خبر را به NBC News گزارش داد.

نیک ریینر، پسر کوچک‌تر خانواده ریینر، به‌عنوان مظنون به قتل والدینشان بازداشت و به‌پست شد.

وودز تنها محافظه‌کار برجسته‌ای نیست که پس از قتل ریینرها به‌انتقاد از اظهارات تضعیف‌کننده دربارهٔ آن‌ها پرداخته است؛ چندین نماینده جمهوری‌خواه به‌طور خاص حملات ترامپ را سرزنش کردند.

محافظه‌کار سرسخت مارژی تیلور گرین، نمایندهٔ جمهوریخواه جورجیا، در شبکه X نوشت: «روب ریینر و همسرش به‌طوری تراژیک توسط پسر خود که گزارش‌ها نشان می‌دهد معتاد به مواد مخدر بوده و مشکلات دیگری داشته است، کشته شدند و فرزندان باقی‌مانده‌شان در سوگواری شدید و دل‌شکسته باقی مانده‌اند.»

او افزود: «این یک تراژدی خانوادگی است؛ نه دربارهٔ سیاست یا دشمنان سیاسی.» گرین نوشت. «بسیاری از خانواده‌ها با یک عضو خانواده که معتاد به مواد مخدر است و مشکلات روانی دارد، روبرو هستند. این وضعیت بی‌نهایت دشوار است و باید با همدلی مواجه شود، به‌ویژه زمانی که به قتل منجر می‌شود.»

نماینده مایک لاولر، جمهوری‌خواه نیویورک، در X نوشت: «این بیانیه نادرست است. صرف‌نظر از دیدگاه‌های سیاسی هر فرد، هیچ‌کس نباید در معرض خشونت قرار گیرد، به‌ویژه توسط پسر خودش. این یک تراژدی وحشتناک است که باید همدلی و شفقت همگی مردم کشورمان را به‌دنبال داشته باشد، نقطه‌چیزی.»

نماینده توماس ماس، جمهوری‌خواه کنتاکی، در X گفت: «صرف‌نظر از اینکه چطور نسبت به روب ریینر احساس می‌کنید، این گفت‌وگو نامناسب و بی‌احترام به مردی است که به‌طور بی‌رحمانه‌ای به قتل رسیده است. فکر می‌کنم همکاران منتخب من در حزب جمهوری‌خواه، معاون رئیس‌جمهور و کارکنان کاخ سفید فقط به‌دلیل ترس از آن، این موضوع را نادیده می‌گیرند؟ من هر کس را به‌چالش می‌کشم که بتواند از این امر دفاع کند.»

نوشتهٔ سُگاندها راوَال

شنبه، سانجی گپتا در X به تحسین فیلم Dhurandhar به کارگردانی ادیتیا دار، با بازی رانویر سینگ، آکشایه خانا، آرژون رامپال و سانجی دات پرداخت.

کارگردان سانجی گپتا اخیراً پس از به‌اشتراک‌گذاری نقد پرشور خود دربارهٔ فیلم Dhurandhar با بازی رانویر سینگ، بحثی را در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت. اگرچه او فیلم و کارگردان آن ادیتیا دار را تحسین کرد، یک جمله کوتاه از توییت قدردانی‌اش باعث شد تا این تمجیدها در سایهٔ واکنش‌های منفی و نظرات داغ آنلاین محو شوند.

سانجی گپتا با واکنش منفی به‌دلیل توییت Dhurandhar مواجه شد

کارگردان گفت که به‌دلیل پست خود دربارهٔ Dhurandhar، که در آن گفت «من به تمام مزخرفات پروپاگاند علاقه‌ای ندارم»، مورد آزار و توهین در شبکه‌های اجتماعی قرار گرفته است.

شنبه، سانجی به X (سابقاً توییتر) رفت تا فیلم Dhurandhar به کارگردانی ادیتیا دار، که رانویر سینگ، آکشایه خانا، آرژون رامپال و سانجی دات در آن حضور دارند، تحسین کند.

«سرانجام #DHURANDHAR را تماشا کردم و به‌طور کامل از آن لذت بردم. برای من این فیلم از ابتدا تا انتها یک نمایش تک‌نفره بود و آن مرد @AdityaDharFilms است. من به تمام مزخرفات پروپاگاند علاقه‌ای ندارم. تماشای آن در IMAX، به‌ویژه موسیقی، برایم فوق‌العاده سرگرم‌کننده بود. عالی بود و به تمام تیم تبریک می‌گویم»، سانجی در توییت خود نوشت.

با این حال، ذکر کلمه «پروپاگاند» توسط سانجی در حین تحسین فیلم، مورد پسند بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی قرار نگرفت؛ آن‌ها در این پلتفرم به‌انتقاد پرداختند و او را مورد سرزنش قرار دادند. سپس، سانجی مجبور شد توییتی دیگر منتشر کند تا نیت خود را روشن سازد و از مردم بخواهد که از توهین به او خودداری کنند.

«نمی‌توانم باور کنم که این همه احمق برای این توییت دربارهٔ #Dhurandhar به من توهین می‌کنند… منظورم این است که فکر نمی‌کنم در فیلم هیچ پروپاگاندی وجود داشته باشد. به زندگی فکر کنید، دوستان»، سانجی نوشت.

درباره Dhurandhar

به کارگردانی ادیتیا دار، Dhurandhar داستان یک جاسوس هندی به نام همزا را دنبال می‌کند که عمیقاً به داخل پاکستان نفوذ می‌کند تا به باند رحمان داكیت بپیوندد. این فیلم از وقایع واقعی، از جمله حمله به پارلمان در سال ۲۰۰۱ و حمله تروریستی ۲۶/۱۱ در بمبئی الهام گرفته است و نگاهی به درگیری‌های هند-پاکستان به مخاطبان ارائه می‌دهد.

فیلمان ترکیبی از تم‌های جاسوسی، جرم و مانورهای اطلاعاتی است. همچنین آکشایه خانا، سانجی دات، آرژون رامپال و ر. مدهوان در نقش‌های کلیدی حضور دارند. Dhurandhar با واکنش شگفت‌انگیزی در گیشه روبه‌رو شد و طبق آمار Sacnilk.com، تا کنون بیش از ₹۲۹۰ کرور در هند فروش داشته است. این فیلم توسط ادیتیا دار کارگردانی شده است. قسمت دوم فیلم قرار است سال آینده، در تاریخ ۱۹ مارس، در سینماها به نمایش گذاشته شود.

سومین قسمت از فرنچایز پرفروش جیمز کامرون «۱۹۷ دقیقه گرافیک‌های شبیه محافظ صفحه‌نمایش، دیالوگ‌های ناخوشایند، طرح‌ریزی پخش‌خورده و روحانیت نوین هیپی‑دافی» است.

آواتار و آواتار: راه آب دو فیلم از بالاترین درآمدهای تاریخ هستند؛ بنابراین به سختی می‌توان جیمز کامرون را سرزنش کرد که سری ماجراجویی علمی‑تخیلی خود را ادامه می‌دهد. اما قسمت سوم، آواتار: آتش و خاکستر، به‌وضوح نشان می‌دهد که بهتر است او در حالی که هنوز پیشی گرفته، دست بکشد. هر آواتار تا کنون نسبت به نسخهٔ پیشین طولانی‌تر و ضعیف‌تر شده است و این نسخه—نیم ساعت طولانی‌تر از نسخهٔ اصلی سال ۲۰۰۹—۱۹۷ دقیقه گرافیک‌های شبیه محافظ صفحه‌نمایش، دیالوگ‌های ناخوشایند، روایت پخش‌خورده و روحانیت نوین هیپی‑دافی است. ترسناک است که تصور کنیم کامرون هنوز دو دنبالهٔ دیگر برنامه‌ریزی کرده است. تا چه حد می‌توانند طولانی‌تر و خودمحورتر شوند؟

تحقیرآمیزترین نکته این است که حتی با این زمان نمایش طولانی و طاقت‌فرسا، آواتار: آتش و خاکستر به‌عنوان یک فیلم مستقل با آغاز، میانه و پایان عمل نمی‌کند. کامرون بدون درنظر گرفتن مخاطبانی که جز هواداران پرشور این فرنچایز نیستند، فرض می‌کند که ما پیش‌تر به‌طور عمیق در شخصیت‌ها، روابط و محیط‌هایشان سرمایه‌گذاری کرده‌ایم، به‌گونه‌ای که روایت کامل و پیش‌برنده نیازی به آن نداریم.

در حالی که اولین آواتار به‌گونه‌ای آینده‌نگر و شگفت‌انگیز به‌نظر می‌آمد، فیلم سوم به‌نظر می‌رسد که بقایای دوره‌ای پیشین است.

حس می‌کنیم که ما هزاران سال نوری از هیجان اولین فیلم فاصله داریم. ایدهٔ آن این بود که بشر زمین را آن‌قدر به‌هم ریخته بود که تصمیم گرفت منابع معدنی یک ماه بهشتی و دست‌نخورده به نام پاندورا را استخراج کند. این برنامه برای ساکنان آبی‌پوست، انسان‌مانندهای ناوی، جذابیت نداشت؛ اما یک مرین انسانی به‌نام جیک سولی (سام ورثینگتون) ذهنش را به بدن یک ترکیب نیمه‌ناوی‑انسان منتقل کرد تا بتواند با بومیان ارتباط برقرار کند. او سپس عاشق شاه‌زادهٔ ناوی، نی‌تیری (زویی سالدانا) شد و در کنار قبیلهٔ او با مهاجمان زمینی می‌جنگید. به‌عبارت دیگر، آواتار ترکیبی بود از پوکا‌هنتس و اسمارف‌ها در فضا — سناریویی سرشار از درگیری‌ها و مسائل زیست‌محیطی.

وضعیت کنونی این است که ناوی‌ها هنوز در مقابل ارتش انسانی می‌جنگند، اما به‌نظر می‌رسد کامرون دیگر به جیک و نی‌تیری علاقه‌مند نیست و ترجیح می‌دهد با فرزندان نوجوانشان سر بگذارد. این یک اشتباه فاجعه‌بار است. اگرچه سام ورثینگتون شاید پرستاره‌ترین بازیگر جهان نباشد، اما حداقل شخصیت او متمایز بود؛ اما گاهی تشخیص کدام یک از فرزندان تقریباً برهنای جیک و نی‌تیری کدام است دشوار می‌شود — و همهٔ آن‌ها به‌طور مساوی آزاردهنده‌اند. گه‌گاهی نبرد بزرگی رخ می‌دهد یا برخی دانشمندان انسانی که مدت‌ها در فیلم حضور نداشتند ظاهر می‌شوند. گاهی مجبور می‌شویم به گفتگوهای طولانی و پرادب دربارهٔ باورهای ناوی گوش دهیم. و گاهی نگاهی جذاب به یک تریلر اکولوژیکی جدی‌سخت‌گیر امپراتوری‑در‑مقابل‑شورشیان خواهیم دید که می‌توانست فیلم باشد. اما در اصل، آواتار: آتش و خاکستر یک سریال صابونی کالیفرنیایی است که در آن افراد سرفِی فراموش‌پذیر با موهای دوخته به‌سر (دردلاک) سوار بر اژدها می‌شوند و عبارات بی‌ادبی مانند «این دیوانه‌وار بود، رفیق» و «این واقعاً خفن است، برادر!» را فریاد می‌زنند.

آواتار: آتش و خاکستر

کارگردان: جیمز کامرون

بازیگران: سام ورثینگتون، زویی سالدانا، سیگورنی ویور، استیون لنگ

مدت زمان: 3 ساعت 17 دقیقه

تاریخ انتشار: 19 دسامبر (بین‌المللی)

درست است که بخشی عمده از جذابیت رکوردشکنی این فرنچایز به صحنهٔ مردان سرفِی سوار بر اژدها بستگی دارد، اما محیط فرازمینی دیگر به‌همان‌طرح که پیش‌تر درخشان بود، نیست. این تا حدی به این خاطر است که پاندورا ارزش نوآوری خود را از دست داده است. ما هم‌اکنون تقریباً نه ساعت از همان پس‌زمینهٔ تقلبی‑استوایی را تجربه کرده‌ایم و استار وارز تا این نقطه ما را به حدود ده سیارهٔ مختلف برده بود. اما نکتهٔ عجیب این است که در حالی که اولین «آواتار» به‌گونه‌ای آینده‌نگر و شگفت‌انگیز به‌نظر می‌آمد، فیلم سوم به‌نظر می‌آید که بقایای دوره‌ای پیشین باشد.

دورانی در دههٔ ۲۰۱۰ بود که قسمت‌های «سیارهٔ میمون‌ها» و «هابیت» به‌توالی اکران می‌شدند و مخاطب مجبور می‌شد عینک ۳D بپوشد تا شخصیت‌های ساخته‌شده توسط کامپیوتر، که توسط بازیگران در لباس‌های ضبط حرکات اجرا می‌شدند، در جهان‌های دیجیتال پرسه بزنند. آن زمان، پاندورا حس غوطه‌وری ایجاد می‌کرد و به‌طرزی ترسناک‌ واقع‌گرایانه به‌نظر می‌رسید. اکنون به‌نظر می‌آید که این صحنه‌سازی منسوخ شده است — آزمایشی که دیگر زمانش به پایان رسیده. نمی‌دانم آیا این به این دلیل است که جلوه‌های ویژه واقعاً نسبت به گذشته بدتر شده‌اند یا این‌که سبک فیلم‌سازی دیگر خسته‌کننده شده، اما آواتار: آتش و خاکستر به اندازهٔ یک بازی آرکید قدیمی، غیرواقعی و غیر غوطه‌ور به‌نظر می‌رسد. همه چیز در آن به‌طرزی مصنوعی ظاهر می‌شود که وقتی یک ناوی از اژدهای خود در میانهٔ پرواز سقوط می‌کند، حس خطر وجود ندارد: حتی اگر بتوانید تشخیص دهید کدام یکی از آن‌هاست، احساس می‌کنید می‌توانید تنها دکمهٔ «ادامه بازی» را فشار دهید و آن‌ها همچنان ادامه دهند.

به هر حال، با دو دنبالهٔ دیگر آواتار در دست‌ساخت، چه احتمالی دارد که هر یک از شخصیت‌های اصلی به‌طور جدی آسیب ببیند؟ اگر کامرون به خواست خود برسد، ما تقریباً شش ساعت دیگر برای به پایان رسیدن این حماسه خواهیم داشت — که به‌نظر می‌رسد بسیار طولانی‌تر از این خواهد بود.

★☆☆☆☆

—

رانویر سینگ در نقش اصلی «Dhurandhar 2»، دنباله‌ی موفق فیلم Dhurandhar، ابتدا برای انتشار در مارس ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده بود و این خبر از پیش اعلام شده بود.

با این حال، پس از دریافت واکنش‌های غیرمنتظره و شگفت‌انگیز به این فیلم، تهیه‌کنندگان تصمیم گرفتند تاریخ انتشار آن را به آگوست ۲۰۲۶ مو جّل کنند.

این تصمیم استراتژیک به‌منظور اختصاص زمان بیشتر برای کارهای گسترده دوبله و اطمینان از انتشار فیلم به‌زبان‌های متعدد اتخاذ شده است؛ به‌طوری‌که این انتشار به‌صورت چندزبانه و در مقیاس بزرگ واقعی انجام شود.

سازندگان به‌شدت معتقدند که دنباله‌های فیلم‌های موفق، اغلب حمایت بیشتری از مخاطبان به‌دست می‌آورند، به‌شرطی که بر بستر وسیع‌تری به نمایش درآیند.

تاریخ ثابت کرده است که فیلم‌هایی که در قسمت اولشان موفق بوده‌اند، هنگامی که دنباله‌ای با کیفیت‌های بالاتر تولید می‌شود و به‌دور گسترده‌تری می‌رسد، معمولاً حمایت وسیعی را به‌دست می‌آورند.

با در نظر گرفتن این نکته، تیم پشت Dhurandhar 2 بر کیفیت، مقیاس و ارائه تمرکز دارد و به‌جای تعجیل در انتشار، به این موارد اهمیت می‌دهد.

«آنها فیلم را صرفاً برای رسیدن به یک تاریخ معین منتشر نمی‌کنند؛ بلکه هدفشان حداکثر کردن تأثیر آن است. با برنامه‌ریزی دقیق و تلاش‌های مضاعف، Dhurandhar 2 در حال شکل‌گیری به‌عنوان تجربه‌ای سینمایی بزرگ است»، گفت منبعی از بولیود.