بلاگ

روهیت شتی در بیگ باس ۱۹، امال و شهباز را به دلیل ادعای تعصب در برنامه به‌چالش کشید. او ادعاهایشان را با منطق رد کرد و به تناقضی اشاره کرد که شرکت‌کنندگان برنامه را به‌خاطر تعصب متهم می‌کنند در حالی که محبوبیتشان در حال افزایش است. شتی تأکید کرد که «تعصب» تنها به‌عنوان بهانه‌ای راحت برای بیان نارضایتی‌های داخل خانه به‌کار می‌رود.

در این قسمت «ویکند کا وار» از بیگ باس ۱۹، روهیت شتی به مسألهٔ در حال جوشیدن «تعصب» پرداخت و هم امال ماللیک و هم شهباز بادشاه را به‌خاطر بارها سؤال از انصاف برنامه سرزنش کرد. او با برجسته‌کردن نکتهٔ طنازی که بر روایت غلبه کرده بود، آغاز کرد: «از خارج، مخاطبان می‌گویند که ما به نفع امال تعصب داریم، و داخل، امال همان کسی است که می‌گوید بیگ باس تعصبی است. خنده‌دار است»، روهیت گفت و سر و صدای جدی‌تری برای مواجههٔ تند ایجاد کرد.

روهیت ادامه داد و اشاره کرد که گاوراو داخل خانه همان احساس را بازگو کرد: «به افراد گروه‌مان اخراج می‌شود»، که باور به هدف‌گیری خاصی را تقویت می‌کرد. روهیت بلافاصله این روایت را با منطق ساده‌ای رد کرد.

باسیر علی، سلمان خان و مسئولان برنامه را از رفتار ناعادلانه در «بیگ باس ۱۹» متهم می‌کند

به سراغ شهباز رفت و به نگرشی که بسیاری از شرکت‌کنندگان برای اثبات تعصب از آن استفاده می‌کردند، اشاره کرد. روهیت از او مستقیم پرسید: «کدام یک دنبال‌کننده بیشتری دارد — مری‌دول یا تو؟» شهباز «مری‌دول» را گفت. سپس روهیت ادامه داد: «پس به من بگو، اگر کانال Colors، شرکت Endemol و بیگ باس مجبور به حذف کسی شوند، چه کسی را حذف می‌کنند تا از واکنش منفی جلوگیری کنند؟ تو یا مری‌دول؟» شهباز دوباره «مری‌دول» پاسخ داد، که هیچ فضایی برای استدلال حذف تعصبی که هم‌خانه‌نشینان در تمام هفتهٔ گذشته مطرح کرده بودند، باقی نمی‌گذاشت.

روهیت سپس به سمت امال رفت و دربارهٔ اظهارات او در مورد رهبری و دسترسی به اتاق اپلیکیشن سؤال کرد. او پرسید: «اگر شهباز همان گزینه‌های گاوراو را داشته باشد، حتماً رهبری را انتخاب می‌کرد، درست است؟» امال با گفتن اینکه رهبری مشکل نیست، بلکه مشکل این است که شهباز «دسترسی به اتاق اپلیکیشن ندارد» خود را توجیه کرد. روهیت به سرعت این استدلال را رد کرد: «آیا این نکته توسط بیگ باس اعلام شده بود؟ آیا این یک قانون بود؟» تناقض آشکار شد.

بحث زمانی افزایش یافت که روهیت امال را دربارهٔ تکرار بی‌وقفهٔ عبارتش در داخل خانه مورد سؤال قرار داد: «تو مداوم می‌گویی «مرا از برنامه حذف کن». هر گاه این جمله را می‌زنی. و از بیرون به نظر می‌آید که ما تعصبی هستیم؛ ما را چه برمی‌دارد؟» روهیت همچنین او را به واقعیت خارج از خانه یادآوری کرد و اشاره کرد که دنبال‌کنندگان او به‌دلیل برنامه افزایش یافته‌اند، اما او همچنان بیگ باس را نادیده می‌گیرد. امال عذرخواهی کرد، اما روهیت به سادگی او را معاف نکرد. او به وضوح گفت که او اشتباه کرده و وقتی امال سعی کرد این واکنش را به‌عنوان «در لحظهٔ حرارت» توجیه کند، روهیت جواب داد: «اگر همه چیز «در لحظهٔ حرارت» باشد، فرحنا نیز می‌تواند همان مزیت شکی‌پذیری را داشته باشد — آنچه او به تو گفت نیز در همان لحظهٔ حرارت بود.»

روهیت سپس بازگشت به شهباز و به ادعاهای مداوم او دربارهٔ تعصب پرداخت. او به یادآوری کرد: «تو سوگند خورده بودی که برنامه را ترک کنی». سپس اضافه کرد: «سلمان واقعاً برای من پیام داد تا تو را حذف کند و در را باز کند. آیا باید در را برای تو باز کنیم؟» پیام واضح بود؛ کسی او را مجبور به ماندن نمی‌کند و فریاد زدن «تعصب» نمی‌تواند برای توجیه هر ناراحتی به کار رود.

او همچنین موضوع رهبری را بازجویی کرد و مستقیم به شهباز چالش زد: «اگر بیگ باس ابتدا تو را به اتاق اپلیکیشن دعوت می‌کرد، ناعادلانه نمی‌شد؟ این همان چیزی است که می‌گویی؟» وقتی شهباز گفت رهبری مسئله نیست، روهیت پاسخ داد: «این خود مشکل ما بود، این که تو با آن مشکلی نداشتی.»

بخش با این پایان یافت که روهیت نه تنها امال و شهباز، بلکه تمام خانه را به‌خاطر استفاده از «تعصب» به‌عنوان بهانه‌ای هر زمان که می‌خواهند، سرزنش کرد و واضح کرد که روایت‌های ساخته‌شده آن‌ها در داخل خانه با حقیقت بیرون از آن مطابقت ندارد.

پایان مقاله

بازیگر پیشکسوت کامینی کاوشال در ۹۸ سالگی درگذشت و این باعث شد آمتِب باچَن ادای احترامی سرشار از احساس به او داشته باشد. او او را به عنوان دوست عزیز خانوادگی‌ای که پیوندش با مادرش ریشه در پنجاب پیش از تقسیم دارد، به یاد آورد. باچَن به سهم عظیم او در سینما افتخار کرد و از حس عمیق از دست رفتنی که در صنعت و میان دوستانش احساس می‌شود، خبر داد.

ستاره بزرگ سینما، آمتِب باچَن، پس از وفات بازیگر پیشکسوت کامینی کاوشال که در ۹۸ سالگی در بمبئی درگذشت، ادای احترامی دل‌نشین ثبت کرد. او در وبلاگ خود، به نقش شگفت‌انگیز او در سینما و پیوند شخصی خانوادگی که سال‌ها بین دو خانواده وجود داشته است، پرداخته است.

آمتِب باچَن، کامینی کاوشال را دوست خانوادگی می‌نامد

“یک فقدان دیگر. دوستی عزیز خانوادگی از روزهای گذشته، زمانی که هیچ تقسیمیتی وجود نداشت. کامینی کاوشال جی، هنرمند افسانه‌ای، نماد، که به‌طور شگفت‌انگیزی به صنعت ما خدمت کرد و تا آخرین لحظه با ما همراه بود”، او نوشت و مرگ او را “یک فقدان دیگر” برای دنیای فیلم نامید.

مراسم تشییع کامینی کاوشال در بمبئی برگزار شد؛ سلبریتی‌هایی چون شاهد و کاری‌نا به او ادای احترام کردند!

پیوند گرم بین دو خانواده

در ادای‌احترام خود، بازیگر «شولای» به پیش‌زمینهٔ دوستی طولانی بین خانوادهٔ کامینی کاوشال و مادر خود نگاهی انداخت. او یادآور شد که پیوند آن‌ها در پنجاب پیش از تقسیم شکل گرفته بود و دو خانه را به عنوان پیوندهای عمیق و سرشار از شادی توصیف کرد.

“خانوادهٔ او و خانواده‌های مائی‌جی در زمان پیش از تقسیم در پنجاب دوستان بسیار عزیز بودند. خواهر بزرگ‌تر کامینی جی، دوست نزدیک مای‌جی بود. آن‌ها همکلاسی بودند و گروهی شاداب از دوستان همفکر بودند”، او گفت. این پیوند، به نظر او، مرگ او را حتی شخصی‌تر حس می‌کند.

وداعی صمیمانه از آمتِب باچَن

بازیگر «زنجیر» همچنین ابراز کرد که صنعت و دایرهٔ دوستان او چقدر او را از دست می‌دهند. در پست احساسی وبلاگ خود نوشت: «یک هنرمند دلنشین، گرم، مهربان و بااستعداد در سن ۹۸ سالگی ما را ترک کرده است. دوره‌ای بزرگ از یادآوری پایان یافته، نه تنها برای جامعهٔ فیلم‌سازان، بلکه به‌عنوان عضو جامعهٔ دوستان. یکی پس از دیگری از ما می‌روند. لحظه‌ای بسیار غم‌انگیز که اکنون تنها با تسلیت و دعا پر شده است.»

مراسم تشییع کامینی کاوشال در بمبئی برگزار شد

طبق گزارش ANI، مراسم تشییع کامینی کاوشال در سوزخانهٔ وارلی در روز شنبه، به حضور اعضای نزدیک خانواده برگزار شد. پسر بزرگتر او، ویذور، مطابق سنت، مراسم نهایی را به‌جا آورد.

کامینی کاوشال یکی از محبوب‌ترین بازیگرهای دهه‌های ۱۹۴۰، ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. او با برخی از بزرگ‌ترین نام‌های سینمای هندی همچون آشوک کمار، راج کاپور، دوی‌آند، دیلیپ کمار و اسطوره‌هایی چون راج کمار و دارمندرا همکاری کرد.

فیلم نخستین او، «نیچا ناگار» (۱۹۴۶) به کارگردانی چتن آناند، مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم جایزهٔ معتبر «گراند پری» را در اولین جشنوارهٔ فیلم کن دریافت کرد و تا به امروز تنها فیلم هندی است که پالم دور را به‌دست آورده است. کارهای او در طول دهه‌ها ادامه یافت و حتی در سال‌های پسین نیز فعال در سینما باقی ماند. آخرین حضور او در پردهٔ سینما در فیلم «لال سینگ چدها» به کارگردانی عامر خان و کاری‌نا کاپور خان بود که در سال ۲۰۲۲ منتشر شد.