بلاگ

دیزنی قبل از انتخاب شرکتی که به انیماتورها امکان کنترل خروجی را می‌دهد، هزاران شرکت هوش مصنوعی را بررسی کرد.

در یک بعد از ظهر گرم و پاییزی در استودیوهای والت دیزنی در برانک، کالیفرنیا، نسیم ملایمی در میان درختان به‌دقت طراحی‌شده که مسیرهای عبوری را احاطه کرده‌اند می‌وزد. در یک طرف محوطه، پرتوهای خورشید به ساختمان معروف تیم دیزنی می‌تابند، جایی که مجسمه‌های سنگی ۱۹ فوتی هفت کوتوله (از فیلم «سفیدبرفی») سقف آن را نگه می‌دارند.

این معماری مجسمه‌ای معروف ارجاعی است به فیلمی که در ساخت امپراتوری دیزنی نقش اساسی ایفا کرد. و درست در سمت مقابل، داخل سالن اصلی استریت دیزنی، این غول سرگرمی در حال بررسی روش‌هایی برای حفظ این میراث با کمک فناوری‌هایی نظیر هوش مصنوعی است.

چهار استارتاپ در این سالن گرد هم آمده‌اند تا فناوری خود را به جمعی از مدیران و حضورکنندگان رسانه‌ای ارائه دهند. یکی از این استارتاپ‌ها، Animaj، نشان می‌دهد چگونه با استفاده از هوش مصنوعی فرآیند انیمیشن‌سازی را شتاب می‌دهد.

شکل‌های رنگارنگ و چسبناک بر روی صفحه‌ی عریضی جلوی من می‌درخشیدند؛ شخصیت‌هایی از یک سری یوتیوب کودکانه به نام پوکویو. Animaj — که توسط دیزنی به‌عنوان یکی از استارت‌آپ‌های گروه ۲۰۲۵ خود برای تأمین مالی، بستر و مشاوره از طریق برنامه شتاب‌دهنده دیزنی انتخاب شد — هم‌اکنون از ترکیب هنرمندان انسانی و هوش مصنوعی برای تولید این کلیپ‌های کوتاه استفاده می‌کند تا سریال را به‌سرعت به صفحه‌ها برساند.

«به‌دلیل این ابزار، تولید یک قسمت پنج دقیقه‌ای کمتر از پنج هفته زمان می‌برد، در حالی که پیش‌تر پنج ماه می‌گرفت»، سیکس‌ت دو واپلن، مدیر عامل و هم‌بنیان‌گذار Animaj، پس از ارائه در فضای نمایشی شرکت در حضور من می‌گوید.

این سرعت چشمگیر در یک فرآیند سنتی که معمولاً زمان‌بر و دشوار بود، مستقیماً ناشی از پیشرفت‌های شتاب‌دار هوش مصنوعی ژنراتیو در سال‌های اخیر است. این پیشرفت‌ها فقط برای حرفه‌ای‌ها نیستند: ابزارهای تولید ویدئو با هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۵ به جریان اصلی پیوستند. Veo 3 گوگل و Sora 2 اوپن‌ای‌آی هم‌اکنون به هر کسی این امکان را می‌دهند تا از آرامش گوشی هوشمند خود، بدون نیاز به تجربهٔ رسم یا حتی تمایل به هنر، کاریکاتورهای انیمیشنی بسازد. استفاده از هوش مصنوعی ژنراتیو مسأله‌ای است که هالیوود برای جلوگیری از آن می‌جنگد، تا از از دست رفتن مشاغل هنرمندان انسانی جلوگیری کند.

اما Animaj می‌گوید فناوری آن جایگزین انیماتورها نمی‌شود — بلکه کار آن‌ها را کمتر خسته‌کننده می‌کند. یک انیماتور همچنان هر یک از حالت‌های اصلی را رسم می‌کند؛ هوش مصنوعی برای پر کردن تمام حرکات میانی شخصیت که او را از A به Z می‌برد، به کار گرفته می‌شود. و حتی در این مرحله، شرکت می‌گوید که انیماتور کنترل تنظیم این حرکات تولیدشده توسط هوش مصنوعی را در دست دارد.

این یک دیدگاه جالب است وقتی به ساختمانی که درست روبروی من قرار دارد و صدها انیماتور دیزنی در آن کار می‌کنند فکر می‌کنم. آیا آن‌ها هوش مصنوعی را به همان شکل می‌بینند؟

دیزنی به من تأیید کرد که به‌زودی مشارکت خود با Animaj را معرفی خواهد کرد؛ دو شرکت در حال بحث درباره چگونگی استفادهٔ احتمالی از این سیستم هوش مصنوعی در انیمیشن‌های Disney Branded Television و Disney Television Studios هستند.

«برنامه‌مان این است که در ماه‌های آینده خبری اعلام کنیم»، می‌گوید دیوید مین، معاون نوآوری دیزنی.

حفظ نقش مرکزی هنرمندان با ابزارهای هوش مصنوعی

انیماتورها ویژگی هوش مصنوعی را به‌عنوان بخشی دیگر از جعبه‌ابزار دیجیتال خود کنترل می‌کنند، به گفته دو واپلن. فرآیند استوری‌بوردینگ همان‌طور که با استفاده از تصویرسازی رایانه‌ای سنتی انجام می‌شود، ادامه دارد — ابزار هوش مصنوعی فقط «ایده را بسیار سریع‌تر به واقعیت می‌آورد».

«هنرمند کنترل‌کننده است. برای ما این بسیار مهم است، زیرا می‌دانیم هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان تهدیدی برای هنرمند درک شود»، می‌گوید دو واپلن. «ما می‌خواهیم نشان دهیم که راه دیگری برای استفاده اخلاقی از هوش مصنوعی وجود دارد.»

من برای دریافت نظر با انجمن انیمیشن تماس گرفتم و همچنان در انتظار پاسخ هستم. اما در اواخر سال گذشته، پس از چهار ماه مذاکرات، اتحادیه‌ای که نماینده انیماتورها بود، نتوانست مفاد متعددی درباره ایمنی هوش مصنوعی را در قرارداد خود بگنجاند؛ برای مثال، نمی‌توانند از استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در صورتی که شغلی این کار را طلب کند، اجتناب کنند یا از استفاده از کارهای خود برای آموزش این ابزارها صرف‌نظر کنند.

اما بیان هنری تاریخچه‌ای طولانی از تکامل همراه با فناوری دارد.

انیماتورها از طرح‌های دستی با آبرنگ — که برای انیمیشن «سفیدبرفی و هفت کوتوله» و «زیبای خفته» در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۵۰ استفاده می‌شد — به CGI برای فیلم‌هایی چون «پری دریایی کوچک» و «علاءالدین» در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۹۰ انتقال یافتند. این انتقال به CGI سه‌بعدی با انتشار «قفل‌گشوده» و «یخبندان» در دههٔ ۲۰۱۰ انجام شد. هر نوآوری فناوری، فرآیند انیمیشن‌سازی را تسریع کرده است. پس آیا هوش مصنوعی صرفاً ابزار دیگری در جعبه‌ابزار مدرن CGI است، به‌ویژه اگر عناصر کلیدی جریان کاری انیماتور را حفظ کند؟

برای حفظ «رویکرد خالق‑محور» که هنرآفرینان انسانی را در مرکز می‌گذارد — ویژگی برجستهٔ همکاری وولت و روی دیزنی در قرن پیش — مین می‌گوید دیزنی تقریباً تمام شرکت‌های هوش مصنوعی را بررسی کرده است.

«ما هزاران شرکت را بررسی کردیم، چه بزرگ و چه کوچک، و آنچه Animaj به‌خوبی انجام می‌دهد این است که هنرمند واقعاً فرآیند را هدایت می‌کند»، او می‌گوید و اضافه می‌کند که در اپلیکیشن‌های تولید ویدیو با هوش مصنوعی مثل Sora و Veo، که فقط متن شما را می‌خوانند و ویدیوهای (معمولاً بی‌معنی) تولید می‌کنند، این ویژگی را نمی‌بینید.

«این همان هنرمند است که فریم‌های کلیدی را از A تا Z می‌کشد و سپس اجازه می‌دهد فواصل بین آن‌ها پر شود. به همین دلیل ما Animaj را انتخاب کردیم.»

تسریع فرآیند انیمیشن

ابزار هوش مصنوعی Animaj برای تسریع فرآیند انیمیشن به کار می‌رود. این ابزار تنها بر پایهٔ تصاویر مربوط به برنامهٔ موردنظر آموزش دیده و در چارچوب طرح‌های زمان‌واقعی انیماتور عمل می‌کند؛ حرکات بعدی شخصیت را پیش‌بینی می‌کند — و انیماتور در صورت خطا آن را اصلاح می‌نماید. این کار می‌تواند زمان زیادی را صرفه‌جویی کند: ساعت‌ها، هفته‌ها یا ماه‌ها، بسته به نوع انیمیشن و برنامه‌ای که در حال کار بر روی آن است.

مین می‌گوید ساخت یک سری انیمیشنی نسبت به آنچه بسیاری تصور می‌کنند زمان‌برتر است.

«ممکن است یک سال طول بکشد تا حتی یک نمونه اولیه را برای آزمایش داشته باشید. اما با Animaj می‌توانند این کار را در حدود ۳۰٪ از زمان انجام دهند»، مین می‌گوید. ما در مقابل ساختمان Stage 1 دیزنی ایستاده‌ایم، در میان جمعی از اعضای بازیگران دیزنی، نمایندگان استارت‌آپ‌ها و دیگر مدیران فناوری و علاقه‌مندان. «آینده انیمیشن یک بیانیهٔ بزرگ و گسترده است، اما بدون شک اینجا جایی است که آینده انیمیشن به سوی آن می‌رود و روند آن همین است.»

همانند بسیاری از شرکت‌های رسانه‌ای در عصر پخش آنلاین، دیزنی نیاز دارد محتواهای با کیفیت بالا را با سرعت بیشتری تولید کند تا به تقاضای مخاطبان پاسخ دهد. Animaj همچنین از هوش مصنوعی برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده می‌کند تا بفهمد چه موضوعاتی در بین مخاطبان آنلاین به‌روز و محبوب هستند و سپس به‌سرعت اپیزودها را انیمیشن‌سازی می‌کند تا این علایق را در زمان مناسب پوشش دهد.

به‌دلیل سرعت بالای فرآیند انیمیشن‌سازی، مین می‌گوید که Animaj می‌تواند ایده‌های جدید را نیز بسیار سریع‌تر آزمایش کند.

«نه تنها آن‌ها دارای هوش مصنوعی تولید محتوا هستند که واقعاً به ساخت کوتاه‌ انیمیشن‌ها با سرعت بیشتر کمک می‌کند»، می‌گوید مین، «بلکه آن‌ها همچنین از هوش مصنوعی برای خواندن تجزیه و تحلیل‌های مربوط به مشاهده ویدئوها استفاده می‌کنند تا این اطلاعات به بهبود روایت داستان نیز کمک کند.»

پر کردن فواصل یا ‘پر کردن میان‌فریم‌های حرکت’: انیمیشن هوش مصنوعی چگونه کار می‌کند؟

در بیرون، زیر سایه‌ درختی در آفتاب کالیفرنیا، یک انیماتور پوکویو روی صفحه‌ای شخصیت را طرح‌ریزی می‌کند و مدل سه‌بعدی آن در کنار صفحه ظاهر می‌شود. من می‌بینم که او با قلم‌استایلوس، تنظیمات جزئی در حرکات دست و پای شخصیت، که توسط مدل هوش مصنوعی تولید شده‌اند، انجام می‌دهد.

«ابزار انیمیشن اختصاصی ما به هنرمند، در اینجا جو، اجازه می‌دهد با کشیدن یک طرح، انیمیشن را تنها بر پایهٔ همان طرح کنترل کند»، آنتوان لرمیته، مدیر فناوری (CTO) Animaj، در حالی که ما شاهد کار هنرمند بودیم می‌گوید. او اضافه می‌کند: «این یک صرف‌کنندهٔ زمان بزرگ است.»

پست‌های وبلاگی که توسط Animaj منتشر شده‌اند، جزئیات استفاده از هوش مصنوعی برای تبدیل طرح‌ها به زندگی انیمیشنی را توضیح می‌دهند.

این شرکت از چهار فصل از سری پوکویو استفاده کرد تا پایگاه داده‌ای شامل بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ وضعیت ایجاد کند؛ این داده‌ها شامل هر دو، طرح‌های دستی و وضعیت‌های سه‌بعدی متناظر برای هر شخصیت بود که مدل هوش مصنوعی از آن‌ها یاد می‌گیرد. از هنرمندان نیز خواسته شد تا طرح‌های بیشتری از شخصیت‌ها برای فصل بعدی تهیه کنند.

هنرمندان می‌توانند در یک برنامهٔ مدل‌سازی وضعیت‌های سه‌بعدی، موقعیت‌های مختلف شخصیت را وارد کنند — مثلاً ایستادن و سپس نشستن. سپس مدل هوش مصنوعی فواصل بین این دو وضعیت را پر می‌کند؛ امری که Animaj آن را «پر کردن میان‌فریم‌های حرکت» می‌نامد.

هنرمند با کار کردن با مدل هوش مصنوعی، اصلاحات لازم را بر روی هر یک از انیمیشن‌های تولیدشده توسط هوش مصنوعی انجام می‌دهد، مانند جابه‌جایی دست یا پای شخصیت به موقعیت صحیح.

صرفه‌جویی زمانی که نیازی به رسم دستی هر وضعیت از حرکات شخصیت نیست، به این معناست که انیماتورها می‌توانند «بیشتر روی بهبود سبک و جریان صحنه‌ها تمرکز کنند تا اینکه از صفر برای هر وضعیت جدید شروع کنند»، ادعای Animaj است.

در نتیجه، هنرمندان از کارهای تکراری رها می‌شوند و زمان بیشتری برای جنبهٔ خلاقانه صرف می‌کنند. هم‌زمان، این ابزار هوش مصنوعی به گونه‌ای طراحی شده که با سبک کاری آن‌ها همخوانی دارد و نه ابزارهای مبتنی بر متن که خروجی‌های «دستورات نوشتاری» را تولید می‌کند — همان‌گونه که انیمیشن‌های ناله‌گرانه‌ای که در یوتیوب یا شبکه‌های اجتماعی می‌بارند و ویژگی‌های شخصیت‌ها در هر فریم تغییر می‌کنند یا سه‌دم‌ها و هفده‌انگشتی دارند.

«می‌دانیم استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی شخص ثالث و دادن دستورات می‌تواند تا حدی ناامیدکننده باشد، زیرا خروجی‌ها اغلب متفاوت از چیزی که در ذهن دارید، است»، می‌گوید دو واپلن. «در اینجا، چیزی تولید می‌شود که به‌راحتی می‌توان آن را تنظیم کرد … چیزی که کاملاً با DNA برند سازگار است.»

حفظ DNA دیزنی امری حیاتی است، زیرا این غول سرگرمی سعی دارد میراث صدساله خود را حفظ کند و همزمان با فناوری مدرن هماهنگ بماند. همان‌طور که هفت کوتوله در فیلم کلاسیک ۱۹۳۷ «سفیدبرفی» که دیزنی را به‌عنوان یک قدرت انیمیشن‌سازی تثبیت کرد می‌خوانند: «های هو، های هو، به کار می‌رویم». برای انیماتورهای فردا، این مسیر با کمک هوش مصنوعی ادامه دارد.

کلتو اسکوبیدو سوم، که گروه موسیقی جیمی کیل را رهبری می‌کرد، در ۵۹ سالگی درگذشت.

اسکوبیدو از زمان آغاز برنامه در سال ۲۰۰۳ تا کنون گروه موسیقی جیمی کیل را هدایت می‌کرد. این موسیقیدان و کمدین، در لاس وگاس از دوران کودکی دوستی داشتند.

آگهی‌های وفات

در دوران کودکی در لاس وگاس، کلتو اسکوبیدو و بهترین دوستش از اجرای شوخی‌های دست‑به‑دست لذت می‌بردند.

او در مصاحبه‌ای شفاهی به‌موقع سال ۲۰۲۲ با دانشگاه تگزاس تک، گفت: «ما تقریباً حس شوخ‌طبعی یکسانی داشتیم». «ما در خیابان‌های استریپ به مردم شوخی می‌کردیم و اگر باران می‌آمد، شاید وقتی نوجوان بودم، در ماشینم به مردم آب‌پاشی می‌کردیم.»

آنها همچنین خیلی به کمدی علاقه داشتند. او گفت: «ما وقتی بچه بودیم، از طرفداران بزرگ دیوید لِترمن بودیم».

همانند الگوی خود، دوستشان جیمی کیل نیز بزرگ شد و میزبانی یک برنامه تلویزیونی شبانه را بر عهده گرفت. کیل در شب سه‌شنبه یک مونولوگ صمیمانه ارائه داد و به اسکوبیدو ادای احترام کرد.

کیِل گفت: «دیرشب دیروز و اوایل امروز، ما شخص بسیار خاصی را از دست دادیم که هنوز خیلی جوان بود تا برود»، با احساسی نزدیک به گریه. او دلایل مرگ اسکوبیدو را آشکار نکرد، اما از پزشکان و پرستاران مرکز پزشکی UCLA بابت مراقبت از دوستش تشکر کرد.

کیِل گفت: «کلتو از سنین بسیار جوانی، نوازندۀ ساکسوفونی شگفت‌انگیزی بود». «او یک نبوغ کودک بود. در دبیرستان، اگر تصور کنید، برای او تشویق‌های ایستاده می‌دادند.»

اسکوبیدو در یک خانهٔ پر از موسیقی بزرگ شد. پدرش سال‌ها نوازندۀ حرفه‌ای بود و اسکوبیدو جوان برای اولین بار در کلاس ششم ساکسوفون را درس گرفت، چون پدرش قبلاً یک ساز در خانه داشت. او در دانشگاه نوادا، لاس وگاس ثبت‌نام کرد و در گروه‌های بار، «هر چیزی از موسیقی کانتری تا فیلیپ کالینز»، نواخت — همان‌طور که گفت — و در سال ۱۹۹۰ با موفقیت برای تور با سوپراستار پائولا عبد آزمون داد.

او گفت: «از طریق او، یک قرارداد ضبط با ویرجین رکوردز دریافت کردم». «این یک آلبوم ترکیبی از لاتین، پاپ و آر اند بی بود. شبیه به آلبوم انفجار لاتین بود اما کمی زودتر. برخی از قطعات را به اسپانگلیش تهیه کردم، اما بیشتر شبیه موسیقی پاپ و فانکی بود.»

اگرچه این آلبوم به یک کار فردی منجر نشد، اسکوبیدو به‌طور مستمر کار کرد و با موسیقیدانانی چون لوئیس میگوئل و مارک آنثونی همکاری کرد. کیِل گروه اسکوبیدو با نام «کلتو و کل‌تون‌ها» را استخدام کرد تا در زمان راه‌اندازی برنامهٔ ABC به نام Jimmy Kimmel Live! در سال ۲۰۰۳، همراهی او باشد. این گروه شامل پدر اسکوبیدو نیز می‌شد و به گفتهٔ کیِل، آن‌ها به‌ویژه مفتخر بودند که تنها تیم پدر‑پسر را تشکیل می‌دادند که در تلویزیون شبانه به‌صورت مشترک اجرا می‌کردند.

کیِل گفت: «همه به کلتو علاقه دارند». «همه ما در این برنامه از این اتفاق شاکی شده‌ایم. این اصلاً عادلانه نیست. او مهربان‌ترین، متواضع‌ترین، با مهربانی و همیشه شوخ و بامزه‌ترین فرد بود.»

کیِل همدردی خود را نسبت به اعضای خانوادهٔ اسکوبیدو که زنده مانده‌اند، از جمله والدین، همسر و دو فرزندش ابراز کرد. او این برنامه را با جملهٔ «دوستان خود را گرامی داشته باشید» به پایان رسانید.

در انیمیشن، فیلم، موسیقی

می‌توانید استدلال کنید که از میان تمام گروه‌های راک، پینک فلوید کم‌ترین نیاز به همراهی بصری را داشته است. صدای غنی و ساختار چشمگیری که آلبوم‌هایشان به تجربه‌های شنیداری تبدیل کرده‌اند، به‌نوعی نزدیک به سینما می‌باشند. اما از اوایل تاریخ این گروه، آرمان‌های هنری‌شان به حوزه‌ای که صدا نمی‌تواند به آن برسد نیز گسترش یافت. آیا واقعاً می‌توانید پروژهٔ آن‌ها را درک کنید، اگر فقط یک شنونده بمانید و هرگز به بعد بصری آن وارد نشوید — نه تنها روی جلدهای آلبوم‌شان که هنوز بر دیوارهای بسیاری از خوابگاه‌ها نقش بسته‌اند، بلکه نمایش‌های صحنه‌ای پرزرق و برق، موزیک‌ویدیوهایی (که پیش از آنکه این قالب شناخته شود، می‌ساختند) و فیلم‌هایشان نیز؟ یک نفر بیش از همه دیگران مسئول توسعهٔ سبک بصری پینک فلوید بود: ایان ایمس.

در سال ۱۹۷۲، ایان ایمس خود را مسئول انیمیشن کردن آهنگ «One of These Days» از آلبوم سال پیش Meddle کرد. وقتی اثر نهایی «پنجره‌های فرانسوی» در برنامهٔ موسیقی بی‌بی‌سی The Old Grey Whistle Test پخش شد، توجه کی‌بوردیست گروه، ریک رایت، را به خود جلب کرد. سپس گروه با ایمس تماس گرفت و درخواست کرد که «پنجره‌های فرانسوی» را به‌عنوان پروژکشن پشت صحنهٔ کنسرت‌هایشان به کار بگیرد.

آن‌ها پس از آن از او کارهای بیشتری سفارش دادند، برای آهنگ‌هایی چون «Speak to Me»، «Time» و «On the Run» از The Dark Side of the Moon. این ارتباط حرفه‌ای برای دهه‌ها ادامه یافت. وقتی راجر واترز اجراهای خود از The Wall— از جمله نمایش‌ٔ بسیار بزرگ در برلین در سال ۱۹۹۰ — را برگزار کرد، ایمس را مسئول صحنه‌های انیمیشنی آن گرداند. حتی نسخهٔ پس از واترز پینک فلوید در سال ۲۰۱۵ از ایمس خواست تا فیلمی برای همراهی با آخرین آلبومشان The Endless River بسازد.

به‌طرز خاصی می‌توان گفت این یک تکمیل دایره است: «One of These Days» یک قطعهٔ عمدتاً سازنی است و The Endless River نیز یک آلبوم عمدتاً سازنی است؛ «پنجره‌های فرانسوی» از تکنیک روتوسکوپینگ بهره می‌برد که شامل ردیابی تصویر فیلم زنده برای ایجاد انیمیشنی روان و واقعی است و فیلم Endless River صحنه‌های زندهٔ خود را به‌طرزی ارائه می‌دهد که گاهی به سمت انتزاعی می‌کشد. هر دو اثر محیط‌های بصری خاص خود را می‌سازند که با توصیف ایمس، که دو سال پیش درگذشت، از جذابیت پینک فلوید هم‌سو است: «آن‌ها به کالج معماری رفتند و به همین دلیل فکر می‌کنم موسیقی‌شان فضا می‌سازد. این فضاهای صوتی ذهنم را به‌حدی برانگیختند که پرواز کرد و تصاویری را می‌دیدم که توسط موسیقی تحریک شده بودند.»

گیلد انیمیشن (IATSE Local 839) نتایج انتخابات مقامات و هیئت اجرایی ۲۰۲۵ را اعلام کرد و در میان ناآرامی‌های مداوم صنعت، رهبری جدیدی را به عهده گرفت.

دنی لین به عنوان رئیس انتخاب شد و جانیت مورنو کینگ را که پس از شش سال تحول‌آفرین در این سمت (او در فهرست قدرت صنعت انیمیشن آمریکا ۲۰۲۴ در مکان پنجم قرار گرفت) انتخاب مجدد نکرد، جایگزین کرد؛ اما او به‌عنوان منشی در هیئت باقی خواهد ماند. چهار مقام دیگر بدون رقیب به‌دست آمدند: لین، معاون رئیس روجر اودا، نماینده تجاری استیو کاپلان و خزانه‌دار پائولا اسپنژ. دیوید ده‌پاسکواله برای سرگروه امنیت انتخاب شد، در حالی که کینگ به عنوان منشی منتخب شد.

در خصوص دورهٔ پیش‌رو، لین در بیانیه‌ای گفت:

نمی‌توانم بیش از این خوشحالی و سپاسگزاری خود را نسبت به وظیفهٔ ریاست جدید گیلد انیمیشن ابراز کنم؛ اتحادیه‌ای که در دههٔ گذشته به‌تازگی‌ها دست یافته و همچنان در اندازه و قدرت رشد می‌کند. اما این برای من لحظه‌ای شیرین و تلخ است. بسیاری از اعضای ما بی‌کارند و برای پرداخت قبوض خود می‌جنگند، در حالی که کارفرمایان ما تولیدات را قطع می‌کنند، برای افزایش ارزش سهام‌ خود اخراج‌های گسترده‌ای را اجرا می‌نمایند، و به دنبال ابزار نوین خود، هوش مصنوعی مولد، می‌روند. در برابر این چالش‌ها، باید امید، جامعه، همبستگی، انسانیت و هنر را پرورش دهیم. این‌ها چراغ‌هایی در تاریکی زمان‌ها هستند و من این خصوصیات را در هیئت اجرایی تازه‌انتخاب‌شدهٔ ما و در هر یک از اعضای گیلد انیمیشن می‌بینم. ما به سازماندهی، مبارزه و پیروزی ادامه خواهیم داد.

کینگ افزود:

من معتقدم که حفظ تازگی رهبری و پذیرش ایده‌های نو مهم است. دنی لین با دیدگاهی ارزشمند به‌عنوان یک بومی دیجیتال و ارتباط‌گری قوی، به گیلد می‌آید و من اطمینان دارم که گیلد در دست‌های درستی است. من برای منشی شدن نامزد شدم زیرا این اتحادیه را دوست دارم و می‌خواهم در نقش حمایتی به‌سازندگی ادامه دهم. در حالی که ایده‌ها و استراتژی‌های نو برای رشد ما حیاتی‌اند، من همچنین بر این باورم که حافظهٔ مؤسسه‌ای ما به تصمیمات هیئت کمک می‌کند تا آینده‌ای مستحکم و موفق تضمین شود.

اعضای تازه‌انتخاب‌شدهٔ هیئت اجرایی عبارتند از ماریسسا برنستل، ریچل کوهن، کولیا ارمن، کریسی فِلمت، اندی گارنر‑فلکسنر، کی‌سی جانسون، کلیر موریسی، رُما مورفی، دن پینتو، مایک ریاندا و کندیس استیفنسن. برنستل، استیفنسن و کوهن همچنین به عنوان سرپرست‌های هیئت خدمت خواهند کرد.

مقامات و اعضای جدید هیئت اجرایی در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۲۵ قسم خورده خواهند شد و دورهٔ سه‌سالهٔ خود را آغاز می‌کنند. این انتخابات تحت نظارت و تأیید انجمن میان‌داوری آمریکا (American Arbitration Association) برگزار شد.