ده برنامه تلویزیونی جدید برتر سال ۲۰۲۵، منتخب دامینیک پاتن

«زندگی تو مال خودته»، کارول، شخصیت ناسازگار رِه شیهورن در Pluribus می‌گوید؛ شاید این جمله یکی از خطوط مهم صفحهٔ کوچک این سال باشد، به‌معانی چندگانه.

به‌طور قطع در سال ۲۰۲۵، به‌روش‌های متعدد، کنترل بر زندگی‌مان موضوعی اساسی داخل و خارج صفحه تلویزیون بود؛ همان‌طور که درام‑کمدی پساآخرالزمانی مشهور وینس گیلن در Apple TV، از ۷ نوامبر هر هفته این نکته را نشان داد. اگر ۲.۰ دونالد ترامپ بدترین اتفاق تلویزیونی این سال بود، فراوانی اثرهای برتر نیز به همان اندازه بود.

برخی، مانند Adolescence نتفلیک، هم‌زمان نقطهٔ انفجار فرهنگی و برندهٔ جوایز شده‌اند؛ دیگران، مانند Clean Slate پرایم‌ویدیو، تنها یک‌بار ظاهر شدند و بدون تمدید ادامه، هدف و اجراشان تمام شد؛ برخی، مانند Down Cemetery Road اپل تی‌وی و MobLand پارامونت+، کاملاً پر از بازیگرانی با جایزه‌های چشمگیر هستند.

اگرچه این بار تازه نیست، اما نمی‌توانیم از دو فصل دوم برتر پارامونت+ با سریال Landman تیلور شری‌دان و Mo نتفلیک به کارگردانی مو عامر صرف‌نظر کنیم؛ هر دو این فصل‌ها، عملکرد چشم‌نوازی که در فصل اول داشتند، پشت سر گذاشتند.

در ادامه، بدون ترتیب خاص، برنامه‌های تلویزیونی جدید برتر سال گذشته را به‌عنوان انتخاب‌های من فهرست کرده‌ام. آیا با من موافقید؟ چه برنامه‌ای را فراموش کرده‌ام؟ چرا این‌قدر اشتباه می‌کنم؟ اگر زمان دارید—مثلاً در حین بسته‌بندی هدایا یا سعی در رسیدن به فرودگاه—در بخش نظرات بگویید.

• مرگ توسط رعد و برق (Netflix)

  

  تنها نقص در سریال ساخته مایک مکووسکی برای نتفلیک، که بر پایه کتاب ۲۰۱۱ سالیند میلارد Destiny of the Republic ساخته شده است، این بود که داستان محدود با بازی مایکل شانون و متیو مک‌فدین باید طولانی‌تر می‌شد. به‌ساده‌ترین شکل، فقط چهار قسمت دربارهٔ صعود و مرگ واقعی رئیس‌جمهور جیمز گارفیلد (شانون) و سقوط مردی که او را ترور کرد (چارلز گوئیتو، نقش مک‌فدین) کافی نبود. پس اگر بتی گیلپین، نیک اوفرمن شگفت‌انگیز (یک چستر آرتور مست، بهترین معاون‌جمهوری‌سالی قرن ۲۰)، شیا ویگام و برایاد ویتفورد در دسترس باشند، آقای ساراندوس — می‌توانیم ادامه بدهیم؟

• جادهٔ قبرستان پایین (Apple TV)

  

  کمتر گاهی بیشتر است، بنابراین این‌چنین است: اما تامپسون و روت ویلسون در اقتباس موروننا بانک از رمان ۲۰۰۳ میلادی اثر میک هرن، خالق «Slow Horses»، یک تریلر دوستی با تضادهای جذاب بود که تماماً این سال به آن نیاز داشتیم. و حالا، با تمدید تازهٔ Apple TV. خوب است.

• موب‌لند (Paramount+)

  

  چیزی که با قتل یک مافیا‌دار نئوپ (نخست‌دسته) لندن شروع می‌شود و با تشویق یک جیمز باند قبلی توسط زندانیان به آهنگ «Sympathy For the Devil» رولینگ استونز به پایان می‌رسد، نمونه‌ای خوب از مسیر و مقصد است. ملکه‌ای بسیار شرور از مافیا، نقش‌دار هیلن میررن، توماس هاردی که سعی می‌کند همه چیز را درست یا خراب کند، و پیرس برانسون آزاد شده نشان دادند که استودیوی ۱۰۱ بیش از خانهٔ تیلور شری‌دان است.

• Pluribus (Apple TV)

  

  در علم، اولین باری که چیزی رخ می‌دهد ممکن است یک تصادف باشد، بار دوم یک تصادف هم‌زمان. اما بار سوم به واقعیت تبدیل می‌شود. با Breaking Bad و Better Call Saul و حالا نبرد قدرت‌پذیری Pluribus، ونس گیلن تقریباً تمام رقبای خود را به‌عنوان استاد فاجعهٔ غیرقابل نادیده‌گیری، به بهترین شکل شکست داده است. علاوه بر این، با تجدید همکاری با رِه سی‌هورن از «BCS»، گیلن به‌طوری کامل پایان‌نامهٔ بازنگری‌سازانهٔ این حماسهٔ دیستوپی با یکی از بدترین شخصیت‌های تلویزیونی که تا به‌حال دیده شده، یعنی کارول استورکا در کتاب پرفروش سی‌هورن و مبارزه‌اش برای فردیت، دست یافت. در نهایت، پایان فصل اول Pluribus حتی تا شب کریسمس به پلتفرم‌ها نرسید.

• Adolescence (Netflix)

  

  چند ماه پس از عرضهٔ درام ساخته جک ثرور و استفن گراهام که در ۱۳ مارس به‌نمایش درآمد، هنوز از Adolescence به‌شکلی عمیق ترسانده‌ام. این سریال محدود برندهٔ امی که توسط فیلیپ بارانتینی در هر یک از چهار قسمت به‌صورت تک‌دوربین فیلم‌برداری شد، دربارهٔ پسری ۱۳ ساله (اوین کوپر) از یورکشایر انگلستان که به‌دلیل قتل دختری از مدرسه‌اش بازداشت شده است، داستان‌سرایی استادانه‌ای با کارگردانی و بازیگری بی‌نظیر و ضربهٔ احساسی جهانی در دل دارد. شگفت‌انگیز.

• Clean Slate (Prime Video)

  

  سریال Clean Slate با حضور لاورن کوکس و جرج والاس که دربارهٔ بازگشت فرزندی به ریشه‌های جنوبی و پدرش پس از تغییرات بزرگ می‌پردازد، چند ماه پس از انتشار فصل اول و تنها آن، توسط پرایم‌ویدیو به‌طور ناگهانی لغو شد. این تصمیم برای سریالی که به‌موضوع تحول جنسیتی پرداخته بود، ضربه‌ای جدی بود؛ اما Clean Slate هیچ‌یک از درخشش، انرژی و لحظات خوش خود را از دست نداد. در واقع، این اثر که توسط کوکس، والاس و دن ایون ساخته شده، با داستانی هم‌زمان خاص و جهانی، به‌مرور زمان غنی‌تر خواهد شد.

• The Celebrity Traitors (BBC)

  

  اهمیتی ندارد که آیا می‌دانید یا به‌جان جاناتان راس، آلن کار یا شارلوت چرچ اهمیت می‌دهید یا نه. فقط باید بدانید که در این برنامهٔ رقابتی نادر که نتایج آن به‌دلیل خودبزرگ‌بینی‌های افراد مشهور آمادهٔ دوربین در بریتانیا اهمیت پیدا می‌کند، Celebrity Traitors تولیدی بی‌بی‌سی، طلای تلویزیونی بود که همچون ستارگان سقوط‌کننده در آسمان می‌درخشید.

• Deli Boys (Hulu)

  

  در ابتدا در Deli Boys چیزی همان‌طور که به نظر می‌رسد نیست؛ دو برادر بازی‌شده توسط آسف علی و ساغر شیخ فکر می‌کنند ارث‌برده‌اند امپراتوری فروشگاه راحتی پدرشان — اما در حقیقت یک حلقهٔ مواد مخدر و یک رئیس جرم‌کار به‌نام لاکی آنتی (نقش‌دار پورنا جاگاناتان) دریافت کردند. واضح است که این سریال ساخته عبدالله ساید در فصل اول، چقدر خنده‌دار و پر از صعود و سقوط بود. فصل‌های بیشتری در راه است، چون Deli Boys در ماه اوت تمدید شد.

• North of North (CBC/Netflix)

  

  در طول سال‌ها، کانادا خالق بسیاری از چیزها و افراد خنده‌دار بوده است؛ کافی است از طرفداران کاترین اوهارا، جان کندی و راسل پیترز یا علاقه‌مندان به «Moose Nose» ژله‌ای بپرسید. اما این کمدی سی‌بی‌سی دربارهٔ مادر اینوک که برای زندگی بهتر تمام تلاش خود را می‌کند، نه تنها یکی از بهترین‌هاست، بلکه یکی از اصیل‌ترین‌ها از سرزمین ادعایی «شمال واقعی» است. تمام هشت قسمت North of North بر روی نتفلیک است، پس پیش از آمدن فصل دوم، تماشا کنید.

• The American Revolution (PBS)

  

  صادقانه بگویم، می‌خواهم مستقیماً به نکته برسم و یک یا دو جمله را از نقدی با لحن وان‌هالن‌مان به «انقلاب آمریکایی» کن برنز بردارم: «بدون در نظر گرفتن موضع سیاسی‌تان یا عقیدهٔ زمین‌مسطح، نمی‌توان حس زمان و مکان بی‌نظیر در The American Revolution را انکار کرد. گویی ادی ون هالن، بدون اطلاع دیگران، دو سیم اضافی به گیتارش اضافه کرده تا در طول زمان از طریق تقویت‌کنندهٔ مارشال‌اش طنین‌انداز شود.»

  این نوع تاریخی نیست که پیروان مگا دوست دارند؛ نه فقط به دلایلی که شاید به ذهن‌تان برسد. به‌همین دلیل، با باقی‌ماندهٔ نُعمت وان‌هالن، بخشی از موفقیت The American Revolution این است که به‌شیوه‌ای آرام، پرصدا و متمایز باشد.

  متوجه حرفم می‌شوید، نه؟